ColumnThomas van Luyn

Wil ik zowel mijn frisse voeten als mijn vrouw behouden, zal ik de mini-sokjes moeten omarmen

Thomas van Luyn Beeld
Thomas van Luyn

‘Als je sandalen met sokken draagt, krijg je nooit een meisje.’ Dat zei mijn vrouw jaren geleden tegen onze zoon. ‘Of een jongen’, corrigeerde ze zichzelf meteen, maar dat was om hem in die keuze vrij te laten, niet omdat het waar was, want het ging om vrouwen. Een jongeman kon niet vroeg genoeg leren dat, mocht hij ergens in zijn leven romantische intenties jegens vrouwen gaan koesteren, sandalen met sokken elke kans op erotische interactie in een vroeg stadium de nek om zouden draaien.

De nieuwe generatie meisjes denkt daar echter anders over. Althans, dat mag ik hopen voor de jongens die er achteraan zitten, want die dragen sokken in sandalen. Daar kom je mee weg als je zowel jong, knap als hip bent. Ik ben maar één van die drie (u mag beslissen welke), dus ik moet deze trend aan mij voorbij laten gaan. Dat is jammer, want voor mij zou het een uitkomst zijn. Sandalen zijn lekker koel, maar ze schuren altijd een beetje, sokken zouden dat verzachten. Gympen lopen weer lekkerder maar die zijn allemaal te warm, zeker met sokken erin, maar die wil ik echt want anders krijg ik vieze stinkvoeten.

Vroeger was het makkelijk: sokken, die had een man gewoon aan, behalve wanneer hij zich in de slaapkamer erotisch wou profileren of sandalen droeg (twee activiteiten die elkaar uitsluiten). Blote voeten mochten verder alleen in slippers of espadrilles. Daaraan is onder invloed van de mediterrane esthetiek een einde gekomen: in de zomer zijn normale sokken in schoenen verboden. Een slecht idee, want als onze lieve Heer blote enkels had willen zien, had hij geen sokken uitgevonden.

De meeste mannen zijn echter overgestapt op de mini-sokjes. Ik weet niet wat de officiële naam is, maar u weet wel, sokjes die verstopt blijven onder de schoenrand. Ook dat luistert overigens weer nauw: van minisokjes die zichtbaar boven de sneaker uitsteken krijgt mijn vrouw een slappe, beweert ze. Dus wil ik zowel mijn frisse voeten als mijn vrouw behouden, zal ik de mini-sokjes moeten omarmen.

Die rotdingen blijven echter niet op mijn voet zitten. Niet zo gek, want veel meer dan maandverband met een elastiekje erin is het niet. Maar nou heb ik ook nog eens ongewoon slanke hielen – ongetwijfeld ergens ter wereld een schoonheidsideaal – en dan laten de sokjes binnen luttele seconden los. Het gevolg is dat ze opgefrummeld raken onder mijn voetholte. Dat is normaal, zegt mijn vrouw, dat heeft zij ook altijd, dat moet ik gewoon negeren. Hier spreekt het geslacht dat al eeuwenlang het ongemak van strakke korsetten en hoge hakken heeft weten te negeren, dus dat telt niet. Ik kan en wil dat niet. Opgefrommelde sokjes maken mij gespannen, blokkeren mijn chi en verpesten mijn zomer.

Dus nu heb ik de keus tussen sandalen, of sokken die zó groovy zijn dat ze de illusie geven dat ik jonger, knapper en hipper ben dan zonder sokken geconcludeerd zou mogen worden. Na enig observeren, zie ik dat den hipschter soms sokken in zijn sneakers draagt, maar dan alleen krakend wit en met een Nike-logo. Dan degradeer je jezelf tot badmintonspeler, vind ik zelf, zo eentje die zijn sokken hoog optrekt. Maar het is dat, óf sandalen, óf stinkvoeten. Het is maar goed dat ik al een vrouw heb.

Meer over