Wijnolst kon Kamminga niet doen vergeten

Na slechts één jaar stapt voorzitter Nico Wijnolst (50) op als voorzitter van werkgeversorganisatie MKB Nederland. Officieel heet het dat hij zijn bestuur niet kon overtuigen van de noodzaak van een contributieverhoging....

Van onze verslaggever

Harry van Gelder

AMSTERDAM

Vooral bij de aangesloten leden bleef een niet te stillen heimwee naar voorganger Jan Kamminga bestaan. Nico Wijnolst kon, hoe goed hij zijn best ook deed, de Groningse makelaar niet doen vergeten.

Kamminga was de man die MKB Nederland vormde. Hij plaatste de werkgeversorganisatie op de politieke agenda van Nederland, eiste nadrukkelijk zijn plek op in de Sociaal Economische Raad en later bij de gesprekken tussen sociale partners en het kabinet.

Kamminga was een begenadigd spreker waar de leden graag naar luisterden. Bovenal was hij één van hen: een ondernemer. Wijnolst was dat niet. Hij was de goed in het pak zittende en keurig gecoiffeerde academicus, die veel te moeilijke woorden gebruikte.

Wijnolst slaagde er niet in de fietsenmaker op de hoek en de werkgevers in de kleinmetaal te overtuigen dat hij hun man was, dat hij voor hen op de bres stond in Den Haag. 'Kamminga kon je naar de regio sturen om met de leden te praten. Ze hadden dan altijd het idee dat er iemand voor hun belangen opkwam. Wijnolst sorteerde geen enkel effect. Ze bleven hem als een vreemde zien', zegt een ingewijde.

Wijnolst bleef de buitenstaander die hij bij zijn aantreden zei te zijn. 'Ik zou nooit op het idee gekomen zijn voorzitter van deze organisatie te worden als ik niet benaderd was', vertelde hij De Volkskrant.

Nu is het voorzitterschap van MKB Nederland niet de eenvoudigste klus. Bij zijn aantreden werd de kersverse voorzitter voorgehouden dat je een handige navigator moet zijn om de uiteenlopende en soms tegenstrijdige belangen binnen de vereniging te kunnen verzoenen.

De achterban van MKB Nederland is altijd al wantrouwend geweest. Sinds de oprichting heeft de organistie moeite om de leden te overtuigen van het nut van haar bestaan. MKB-Nederland vormt een complexe organisatie. Bij de overkoepelende middenstandsclub zijn 125 branche-organisaties aangesloten en zeshonderd regionale en lokaalgerichte ondernemersverenigingen. De aangesloten leden zijn zo divers dat het uitermate ingewikkeld is om iedereen goed te vertegenwoordigen. Zo behartigt MKB zowel de belangen van de werkgevers in de kleinmetaal als van de ondernemingsvereniging in Epe.

Wijnolst begon zijn functie voortvarend. Nederland moest ondernemender worden en het midden- en kleinbedrijf moest dynamiseren. De nieuwbakken voorzitter schuwde het conflict niet. Vorig jaar september had hij een knallende ruzie met minister Wijers van Economische Zaken. Hij verweet Wijers half werk te maken van het privatiseren van overheidsbedrijven. 'Als Wijers nu echt een flinke vent zou zijn, zou hij dat eerst aanpakken. Dan heeft hij recht van spreken', tierde de MKB-voorzitter. Wijers noemde de kritiek 'tendentieus, onjuist en bizar'.

Ook ageerde Wijnolst fel tegen de Melkert-banen. 'Tien Melkert-banen maken zeven normale banen overbodig', beweerde hij. Het kwam de MKB-voorzitter te staan op een reprimande van premier Kok. 'Borrelpraat', noemde deze de aanval van Wijnolst.

MKB-Nederland maakte onder Wijnolst roerige tijden door. De automobielbranche en de horeca, die veel geld stortten in de organisatiekas, keerden de werkgeversclub de rug toe. Zij vonden de contributie te hoog en zagen er naar hun smaak te weinig dienstverlening voor terug. Ook kreeg MKB Nederland minder geld voor het besturen van de arbeidsbureaus.

Wijnolst vond dat er andere financiële bronnen moesten worden aangeboord. Zeker als MKB meer zou willen doen op het gebied van milieu en technologie. Hij zag maar ëeëen mogelijkheid: een verhoging van de contributie met 10 procent.

Maar daar wilden de wantrouwende leden niet aan. Waarom zouden ze extra betalen voor een club waarvan ze nu al het idee hadden dat de voorman niet echt van hun was en hen niet goed vertegenwoordigde?

Wijnolst restte niets anders dan op te stappen. 'Ik zal zeker geen loopjongen worden', zei hij bij zijn aantreden. Die belofte heeft hij gehouden. Voorlopig wordt zijn positie waargenomen door vice-voorzitter T. Evers (60), voorzitter van de werkgevers in de kleinmetaal.

Meer over