Werkgarderobe voor de man

Het dragen van de juiste kleding telt nog altijd in het bedrijfsleven. Quote-hoofdredacteur Jort Kelder over de do's en don'ts voor de startende carrièreman....

1. De vraag is: heb je een pak nodig om verder te komen in het leven? Het antwoord daarop is vooralsnog: helaas wel. Traditionele bedrijven als ing en Shell willen toch wel erg graag dat je een pak aandoet. Hoe belachelijk zo'n kijk-ons-eens-belangrijk-zijn-uniformpje ook is, als je vindt dat je je moet conformeren voor een sollicitatie of je eerste baan, trek dan in elk geval een goed pak aan. Bij voor beeld een maatpak, zodat je niet van die kruipende schouders krijgt of kreukels in je rug. Bovendien voel je je zekerder. Een goed pak zit lekkerder en ademt beter. Liever geen pak dan een slecht gesneden of een volkomen fout pak. Ik zie hier weleens jongens van 24 met puistjes binnenkomen in een enorme krijtstreep, alsof ze een wereldconcern leiden. Echt maatwerk kost behalve geld ook veel tijd door al dat passen. Maat con fectie is een goed alternatief. Vanaf zo'n 1300 gulden heb je een niet-geplakt pak, een pak waarbij de tussenvoering niet met lijm is vastgezet, maar er met de hand is ingezet zoals het hoort. Ik koop bijna al mijn formal wear bij Pauw Mannen in de Van Baerlestraat te Amsterdam. De Bijenkorf doet sinds kort ook in semi-maatwerk. Uitstekend geschikt voor beginnende carrièredieren.

2. Combinaties zijn een hollandse uitvinding, geboren uit zuinigheid. Bij de Makro koop je voor 298 gulden een jasje met twee verschillende broeken erbij, meestal vaalgrijs en vaalgroen. Als je dan toch voor lul wilt lopen, doe dan een zwembroek aan. Ook vreselijk zijn die ruitjesjassen die je ziet op accountantskantoren in de provincie. Maar als je het op z'n Italiaans doet, een donker jasje - geen blazer! - met een diepgrijze broek, is er niks mis mee.

3. Een overhemd moet van een vrij dikke, honderd procent katoenen stof zijn. Wit of lichtblauw. Helemaal effen is erg saai; beter is een subtiel ruitje of een stof met een werkje erin (piqué). En geen borstzak! Dat is iets voor chauffeurs om douane papieren in te bewaren. Dubbele manchetten kan mooi zijn, al loop je het risico dat je eruit ziet of je de bankier wilt uithangen. Elke dag een schoon hemd is geen luxe met onze spekkige nekken en al die luchtvervuiling. Strijken is een rotwerk, maar je kunt het laten doen voor ü3,50 per shirt. Een goed hemd kost 150 tot 200 gulden. Maatwerk al snel het dubbele, maar met mijn kromme gestel is dat geen luxe. Je kunt ook even naar Milaan vliegen, daar heb je ze voor de helft. Verdien je je reis terug, en je zegt gewoon dat je naar de Scala was.

4. Een das is een verschrikking, de kantoorgalg die iedereen elke dag maar weer omhangt omdat het zo hoort. Maar je moet je niet bang laten maken door regels. Wat ik zo jammer vind van die jonge mensen, zei de oude man, is dat ze allemaal willen zijn zoals hun vader. Ze willen dezelfde bmw, hetzelfde huis in Blaricum en desnoods dezelfde maîtresse. Dan denk ik: jongens, pas je niet zo aan. Laten we lol maken, alle regels overboord donderen en opnieuw beginnen. Natuurlijk moet je op een sollicitatiegesprek neutraal overkomen en geen barrières opwerpen, maar zodra je binnen bent: alle trossen los. Zorg dat je snel jezelf bent en kleren draagt waarin je je lekker voelt. Als je toch een das omdoet, moet het een flinke zijden das zijn, met een vette plasgoot. Dat betekent geen dubbele Windsor - een veel gemaakte fout - maar een enkele knoop. De juiste lengte is net over de broekband.

5. Schoenen zijn het meest onderschatte kledingattribuut. Man nen denken: wat onder de tafels zit, zie je toch niet. Maar je komt er niet mee weg. Voor vrouwen zijn schoenen een geheide afknapper. Als je wilt zien of een man smaak heeft, kijk dan naar de grond. Schoenen horen helemaal van leer te zijn. Ik ben tegen het slachten van dieren voor je eigen genot, maar voor schoenen maak ik een katholieke uitzondering. Het alternatief is plastic. Helaas is boterzacht kalfsleer het mooiste. In corporale kringen zie je nog altijd de oubollige brogue, de gaatjesschoen, maar die vind ik echt niet meer kunnen. Volkomen seksloos. Als je een nette schoen aantrekt, neem er dan één met een elegant laag neusje. En hoe simpeler, hoe beter. Geen kwastjes of gespjes.

6. Veel mannen hebben zweetvoeten, dus wat sokken betreft: dun katoen in de zomer, wol in de winter (kasjmier is nog beter, dat is door zijn zachtheid een ware erotische ervaring. Maar erg duur en na twee keer dragen steken de tenen naar buiten). Sokken moeten lang zijn om stukken harig wit vlees te voorkomen. En effen, van een neutrale kleur. Heel erg zijn fantasiesokken met Mickey-Mouse-motief. Ook al die mannen die hun sokken aanhouden tijdens het seksen geef ik het advies: trek goede sokken aan.

7. Tot de dress code van Amerikaanse en Engelse bedrijven behoort: no facial hair. Een snor is leuk als je bij de cavalerie zit of de brandweer. Saddam Hussein heeft een snor, dat zegt genoeg. Een drie-dagen-baard kan nog net. Ik ben hier natuurlijk zo fel op vanwege mijn eigen babyzachte huidje waar maar geen baardhaar op wil groeien. Qua hoofdhaar vind ik veel, lang en wild eigenlijk wel weer leuk. Dat standaard semi-militaire coupje hoeft niet meer.

8. Ik ben tegen winterjassen. Als je het koud hebt, moet je maar in een warmer land gaan wonen of de taxi nemen. Nederlandse mannen zie je vaak in een grijs pak met een rood sportjack eroverheen. Gruwelijk. Als je dan toch een jas moet hebben, koop dan een donkerblauwe frockcoat - een oud bankiersjasje afgeleid van de pandjesjas -, goed getailleerd en met strakke mouwen. Sinds de Franse Revolutie is de kraag afgezet met fluweel; de Engelse upperclass is ermee begonnen als ode aan de Franse adel. Ik heb de mijne gekocht bij Herzog op de Singel in Amsterdam.

9. Het leuke van deze tijd is dat mensen steeds meer worden beoordeeld op hun kwaliteiten in plaats van op hun outfit. De casual internetcultuur heeft daaraan bijgedragen, en ook de krappe arbeidsmarkt. Het maakt al minder uit dan ooit wat je aanhebt als je gaat solliciteren of ergens net begint te werken. Binnen afzienbare tijd komt het voor dat een sollicitant naakt op gesprek verschijnt, in de plantenbakken pist en desondanks mét baan vertrekt. Toch ontwikkel je een eigen stijl meestal pas op latere leeftijd. Je begint heel angstig, en na twee of drie banen ontdek je je persoonlijkheid en ga je ermee spelen. Al blijven er grenzen. Bretels kunnen niet en zullen nooit kunnen. Maar ik moet wel. Ik heb een hekel aan riemen en zo'n broek moet érgens aan hangen. En het heeft ook wel iets flamboyants.

10. Aftershave of eau de toilette mag, zolang het maar geen irritatiewekkende geur is. Je hebt - vooral Amerikaanse - parfums die je de hele dag hullen in een lucht alsof je verf aan het afkrabben bent. Het moet subtieler. Dus liefst een Europees, niet al te goedkoop merk. Mijn favoriet: Héritage van Guerlain.

Meer over