laat het stoppen

Wat is er mis met een ouderwetse interpunctie, vraagt Julien Althuisius zich af

null Beeld

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen ­kunnen – nee móéten – verzetten. Deze week keert Julien Althuisius zich tegen mensen die geen hoofdletters of leestekens meer gebruiken.

Taal, zo zegt men, verandert met de tijd. Of zou dat moeten doen. Om de zoveel tijd ontstaat er een discussie omdat er iemand roept dat je moeilijke woorden makkelijk of fonetisch (foneties) moet kunnen schrijven, of dat we de hele d/t-regels maar moeten afschaffen, of dat alle werkwoorden hetzelfde vervoegd moeten worden, of dat we gewoon eigenlijk maar de hele Nederlandse taal in de Noordzee moeten laten verdrinken en just like dat het oké is om sometimes ook gewoon je Dutch sentences te doorspekken met Engelse terminology als je daardoor makkelijker uit je words komt. ‘Focus op foutloos taalgebruik is elitair en homogeen, en maakt onze taal ontoegankelijk’ was de boodschap van een opinieartikel dat een tijdje geleden in deze krant stond. Hoe simpeler een taal, hoe eerlijker en toegankelijker et cetera (of misschien is enzovoorts wat toegankelijker). Meestal houden mensen die een taal willen versimpelen zelf niet zo van taal, of geven ze daar in ieder geval geen blijk van (aan de andere kant vormen taalnazi’s ook zelden leuk gezelschap).

Maar terwijl opstandige academici, columnisten, twitteraars en verder iedereen die te veel tijd heeft en een mening, elkaar de tent uit vechten om de wol van het fokschaap, voltrekt zich op de achtergrond een andere, veel zorgwekkender revolte. Waar. Het. Enkele. Jaren. Geleden. Nog. Mode. Was. Om. Een. Punt. Te. Zetten. Achter. Elk. Woord. Om. Zo. Nadruk. Te. Leggen. Op. Het. Punt. Dat. Je. Wil. Maken, zie je de laatste tijd steeds meer dat mensen niet meer de moeite nemen om leestekens of hoofdletters te gebruiken bijvoorbeeld iemand zegt dat hij iemand op straat zag lopen en opeens remde er een zwarte auto waar allemaal politieagenten uitstapten en die renden naar die man en gooiden hem in de auto en toen waren ze opeens weer weg en ik sta nog steeds helemaal te trillen snapt u wat ik bedoel waarschijnlijk komt het voort uit luiheid zoals alles tegenwoordig voortkomt uit luiheid want als je er even over nadenkt kost het inderdaad ook enorm veel moeite om de shiftknop in te drukken of een komma te gebruiken of gewoon een punt te zetten achter een woord want als je toch de hele dag op je telefoon of achter je laptopje zit en je moet zo veel woorden en zinnen schrijven dan wordt dat allemaal een beetje ondoenlijk toch dan blijf je bezig ik bedoel ze snappen toch wat er staat het zijn toch woorden daar gaat het toch om en het is echt geen gebrek aan kennis of gebrek aan toegang tot taalregels of whatever want ook heel veel hoogopgeleide mensen doen dit waarschijnlijk ook omdat ze het ergens grappig of cool vinden staan of omdat zinnen zonder interpunctie en hoofdletters en het liefst nog met opzettelijke spelfouten lijken voort te komen uit haast en daarmee een zekere urgentie impliceren ik weet het niet ik zoek ook maar een verklaring voor een fenomeen waar ik geen hol van begrijp maar wel vreselijk stom vind zoals met heel veel dingen in het leven en noem me gerust een oude elitaire lul die niet met zijn tijd mee wil gaan. Maar mag dit, in godsnaam, stoppen?

Meer over