sander donkersin 150 woorden

Wat het Nederlands Verplaatsingspanel al wel weet, maar mijn voeten nog niet

null Beeld
Sander Donkers

Ik lag op mijn rug en keek naar mijn voeten. Volgens mijn telefoon, die zulke dingen ongevraagd bijhoudt, heb ik in de coronatijd gemiddeld 8,4 kilometer per dag gewandeld. Allemaal ommetjes, bedoeld om de geestelijke gezondheid een beetje op peil te houden. De voeten kwamen intussen in het verdomhoekje terecht.

Voeten zijn trots als er met hen wordt gelopen, net als paarden. Ze protesteren niet snel. De blaren, de eeltvorming in vreemde hoekjes, de raadselachtige zwellingen – het kwam allemaal pas goed aan het licht toen ik in de coronaluwe zomer het maniakale gewandel eindelijk wat terugschroefde. Uitpuffend onder cafétafels en in luie stoelen gaven de voeten een duidelijk signaal af: in godsnaam, we zijn maar amateurs.

Nu lees ik dat het Nederlands Verplaatsingspanel, want dat hebben we, alweer een landelijke toename van het aantal ommetjes heeft gesignaleerd. Het staat al vast dat ik hier mijn deel aan zal bijdragen, maar mijn voeten weten dat nog niet.

Meer over