Waar eten we?

Waar eten we?..

Bij Meijer's in Andijk.

Waarom?

Omdat we getipt zijn door een goede bekende, die tevens een goede kokis, dat hier in Andijk iets moois gebeurt.

Hoe zitten we erbij?

Het is een decor uit een Hollands prentenboek. Pal aan de IJsselmeerdijkstaat een prachtig kerkje, de oude Nederlands Hervormde kerk van Andijk,die overkwam wat zoveel kerken is overkomen: ze werd overbodig. Nadat erjarenlang een timmerbedrijf in zat, werd het gebouw in 2003 overgenomendoor de familie Meijer, die er een restaurant in begon.

Het kerkje is schitterend opgeknapt. Als we de houten voordeuropenduwen, komen we in een open ruimte met een vloer van zwarte tegelsonder een hoog plafond. Steunbalken trekken donkere strepen door hetinterieur, dat verder vooral wit is gehouden. Kroonluchters in cocons vangaas schijnen zacht licht over witgedekte tafels en stoelen bekleed metpaars velours. De keuken zit in een zijbeuk achter glazen ramen. Er kunnenvijftig mensen in. Die zijn er ook, inclusief een bekende minister.

Wat eten we?

Vier gangen à la carte: rillette van eend met tijmmayonaise en eenbitterbal van eekhoorntjesbrood; velouté van bloemkool met in serranohamgebakken coquilles; snoekbaars met poffertjes van knolselderij,cantharellen en kalfjus; notenchocoladestrudel met kaneelsiroop envanille-ijs.

Smaakt het?

Al kregen we louter droog brood, dan nog zouden we blij zijn, zogezellig zitten we erbij. Maar Meijer's serveert goed en eerlijk eten, inzulke ruime porties dat we het dessert delen. Die strudel is het minstedeel van het menu; in een omhulsel van bladerdeeg zit een harde vulling metweinig smaak.

De rest is prima. De rillette is een smeuïg hoopje lauwwarmeendenvlees dat zacht in vet is gesudderd en daarna van het bot geplukt.Erop ligt een knapperig bitterballetje in een nestje rucola. Op ons verzoekheeft de kok de krullen van eendenlever vervangen door perenchutney opgeroosterd brood - sowieso een veel betere combinatie. Eendenlever enrillette, da's vet op vet.

De bloemkoolsoep is romig en erg zout. Het was wellicht beter geweestals de aan een spiesje geregen jakobsschelpen wel in de ham waren gebakken(dan blijven ze lekker sappig), maar daarna van hun jasje ontdaan. De hammaakt het nog zouter, waardoor je het fijne zoetje in de jakobsschelpenmoeilijk proeft.

Een sensatie zijn de poffertjes van knolselderij: donzige kussentjesvan romige witte puree in een flinterdun korstje. Ze liggen op een stevigemoot snoekbaars, bedekt met reepjes zoetzuur gestoofde witlof.

Hoe is de bediening?

De blonde gastvrouw in het zwart wordt geholpen door drie meisjes inlichte truitjes. Het duurt even voor we de menukaart krijgen, maar daarnagaat alles goed. Onze glazen staan nooit droog, de wijnen zijn prima, entussendoor krijgen we knapperig vers brood geserveerd.

Wat kost het?

Per persoon 53,75 (zonder drank). Dat kan een minister vanFinanciën zich gemakkelijk permitteren.

Komen we terug?

We hebben alvast één goed voornemen voor 2006: vaker naar de kerkgaan.

Mac van Dinther

Meer over