Columnarthur van amerongen

Voor ouderwets gayvertier moet je in Portugal zijn

null Beeld

Algargay is geen fraaie woordspeling maar in mijn habitat vindt men zo’n vondst schitterend. Zo is Algartalhos een slager (annex kruidenier), Algardente een tandarts en Algarfrio verkoopt ijskasten. Ik hoop dat ik de titel van deze column niet hoef uit te leggen.

In de Algarve wemelt het van de nichtensetjes die lekker gearmd over straat lopen want potenrammen bestaat hier niet. Het uitgaansleven is helaas verschrompeld, want corona en Grindr (Tinder voor gays) zijn dodelijk voor de horeca. Heren spreken nu bijvoorbeeld af in de grotten van Praia do Submarino bij Alvor.

Ik heb dit weetje van mijn bestie Arnold Aarssen, creatief directeur van Studioarte in Portimão. ‘Arturinho, wij zijn super geïntegreerd in de Portugese samenleving, we kunnen trouwen en heerlijk onszelf zijn. De nieuwe homotrend is de natuur in maar dat schreef je al, bitch.’

Voor ouderwets nichtenvertier moet ik naar de Finalmente in Lissabon, ’s lands beroemdste travestiebar. Gerrit Komrij beschreef de tent in het verhaal Naar de grote stad. Hij en Charles hebben al flink witte port zitten slobberen in de Brasileira, de bonte hond onder de koffiehuizen, en dan moet de avond nog beginnen. Met een gemêleerd gezelschap Braziliaanse en Portugese artiesten wordt het feest voortgezet in fadorestaurant A Cesária en dan is het tijd voor ‘rookwaar van verslavende aard’. ‘Toepasselijk en als altijd, eindigden we in de Finalmente, een oord vol verderf en riskante zoetigheid, waar ze je de drank uit een soort leeuwenkuil aanreiken en waar ik, terwijl op een verhoging een travestiet Liza Minnelli imiteerde, voor een laatste maal achteromkeek en honderden donkerharige jongens zag, in devote aandacht op de grond gezeten, met een schijnsel in hun ogen dat men zelden bij mensen aantreft, maar vaak bij wilde dieren in het schemerlicht.’

Wij hebben geen Pride, maar tijdens het carnaval in Loulé kijken de inheemsen niet op van een dikke oude kerel in struisvogelveren en een reetveter.

Nee, dan de geepereed in Amsterdam! Wat ooit het leukste feestje van Mokum was, is gedegenereerd tot een humorloze manifestatie van genderletterbakbewoners. De Libelle Zomerweek is opwindender want daar kan je tenminste nog dildokleien met je dinnies, zonder woke prietpraat.

Wat macaber trouwens, dat onze ambassadeur uitgerekend tijdens de Pride de inhuldiging van de Slager van Teheran bijwoonde, samen met een Brusselse bobo. Ik heb de Rob Jetten-achtigen niet horen piepen over de presidentiële gayslayer, dus de strijd voor de rechten van de LGBTQQIP2SAA-club houdt op bij de EU-grens.

Algargay Beeld Gabriël Kousbroek
AlgargayBeeld Gabriël Kousbroek