Volkskeuken: pompoensoep met pinda's

Wat zullen we eens eten vanavond? Iedere dag in de Volkskrant een verrassend recept. Vandaag: Pindapompoensoep (voor 4 personen).

null Beeld
Beeld

Op de BijenAkker, een biologische tuin in Odijk waar ik voor mijn vorige recept de bieten haalde, groeide een enorme pompoen aan een boom. Heel apart, want pompoenen groeien doorgaans niet aan een boom. Dit geval is ook niet van boven naar beneden gekomen, maar spontaan vanuit de composthoop omhoog geklommen, aldus de eigenaar van de tuin, Henk van Berkel.

Pompoenen zijn eigenwijs en als je ze gewoon hun gang laat gaan, planten ze zich zo'n beetje naar eigen inzicht voort. 'Niet zaadvast' heet dat bij gewassen. De pompoenen die zo ontstaan, heten hybride en zijn uniek, want de wilde natuur doet niet aan geplande teelt waarin een eigenzinnig plantje precies dezelfde kenmerken doorgeeft.

Ingrediënten

(arachide)olie
stukje gember, geschild, fijngehakt
2 sjalotjes, gesnipperd
2 teentjes knoflook, geperst
1 pepertje, ontdaan van zaden en zaadlijsten, fijngehakt
ca. 1 kilo pompoen
2 eetl. ketjap manis
250 gr. satésaus
ca. 1 l. water of bouillon
250 gr. soepgroenten
scheutje citroensap

Lelijk eendje

Op het 'officiële' pompoenveld heeft Van Berkel soorten die het wel volgens het boekje doen. Daar groeien rassen met namen als Butternut, Baby Boo, Hokkaido, Marina di Chioggia en Spooktacular - een pompoen die zeer geschikt is om gezichten uit te snijden voor de lampionnenoptocht met Halloween.

Het lelijke eendje onder de pompoenen is de Galeux d'Eysines, die in het Nederlands pindapompoen wordt genoemd, omdat zijn schil is bedekt met wratten die op ongepelde pinda's lijken. Niet direct charmant, maar lelijk van buiten, mooi van binnen. De naam roept direct de associatie op met een stevige pindapompoensoep, lekker na een herfstige boswandeling. Al kon ik de soep nog niet maken met deze pompoen, omdat die nog wat verder moet rijpen voor hij echt lekker is. Van Berkel gaf me een Waltham butternut, een oranje flespompoen waarmee je alle kanten uitkunt.

De vraag is altijd of je pompoen met of zonder schil kunt eten. Ik doe het allebei. Voor gegrilde pompoenparten laat ik de schil erom zitten, voor soep haal ik 'm eraf. Maar het mag natuurlijk anders.

Verhit een royale scheut olie met de gember, sjalot, knoflook en peper in een braadpan en laat ze bruinen. Voeg de stukjes pompoen toe, ontdaan van de zaden - kunnen die weer op avontuur in de tuin. Roer de ketjap erdoor, laat eventjes sudderen en doe dan de poeder voor de satésaus erbij. Voeg zoveel water of bouillon toe dat alles goed onder staat en laat de pompoen ca. 20 minuten garen.

Pureer de soep. Voeg de rest van het water of de bouillon toe en roer er dan de soepgroenten of -kruiden doorheen. Laat de groenten nog even garen (of kook ze kort van tevoren zodat ze al gaar zijn). Breng de soep op smaak met een scheutje citroensap, zout en peper.

Reageren: volkskeuken@volkskrant.nl

Meer over