Vaders gebruiken bakfiets vooral voor vervoer van kratje bier

De zorgende vader hip? Niets is minder waar. Mannen willen helemaal niet zorgen, nee, ze willen het liefst zelf aan de borst worden gedrukt....

Astrid Theunissen

Liever een bakfiets dan een leasebak, stond boven het artikel in het Volkskrant (Magazine, 8 mei) waarin de vraag werd opgeworpen of het vaderschap werkelijk zo hip is als reclames en glossys ons doen geloven. Een eenduidig antwoord ontbrak, maar door die lekker bekkende kop en de plaatjes van leuke papa’s werd de suggestie gewekt dat de zorgende vader inderdaad hartstikke hip is.

Was het maar zo. Helaas is niets minder waar!

Als het Magazine de tijdsgeest had willen vangen, had het beter mannen zonder kinderen kunnen portretteren. De Nederlandse man van vandaag wil namelijk liever geen papa meer worden. Uit een grootschalig onderzoek (Discovery Channel, eind 2008) onder 12 duizend mannen van 25 tot en met 39 jaar in 15 landen, blijkt dat de Nederlander de kleinste kinderwens heeft van alle Europese mannen. Hij wil zijn vrijheid niet opgeven. Hij wil werken en reizen, en speelt liever met zijn vriendjes en gadgets dan met zijn kinderen.

Als mannen al tegemoet (willen) komen aan het verlangen van hun vrouw of vriendin om moeder te worden, hebben ze al helemaal geen zin om voor hun nageslacht te zorgen. Mannen van wie wordt verwacht dat ze een aandeel hebben in de opvoeding, stellen de komst van kinderen bijna twee keer zo vaak uit als mannen met een vrouw die voor de kinderen gaat zorgen (Jan Latten, CBS). En dan moet u weten dat de man de komst van een kind gemiddeld al met zeven jaar vertraagd.

In wezen spreekt het percentage mannen met een papadag al boekdelen. Anno 2010 heeft 5 à 7 procent van de vaders een zorgdag – twintig jaar geleden was dat 2 à 5 procent. (Vaderonderzoeker Vincent Duindam, Universiteit Utrecht.) Juist! Wie denkt dat die hedendaagse papa dan toch vast en zeker na zijn werkdag alsnog dat melkflesje en het boekje voor die baby of dreumes oppakt en dat gesprek met zijn puber aangaat, heeft het mis. Vaders brengen op een doordeweekse dag gemiddeld nog geen half uur per dag door met hun kinderen (TNS NIPO) en praten per dag slechts 37,7 seconden met zoon en dochter. Van de Nederlandse thuiswonende kinderen tussen de 12 en 20 jaar zegt 16 procent nooit een een-op-eengesprek te hebben met hun vader, 54 procent zegt pa slechts twee keer per week te spreken (Newcom Research & Consultancy).

De rolverdeling tussen man en vrouw is na twee feministische golven nauwelijks veranderd. Nog steeds is het vanzelfsprekend dat de moeder, ook wanneer zij een baan heeft, de meeste tijd aan de zorg en opvoeding van de kinderen besteedt. Wie daarop zegt dat vrouwen daaraan zelf schuldig zijn omdat zij tevoren betere afspraken hadden moeten maken, weet misschien niet dat er doorgaans weinig te onderhandelen valt voor vrouwen. Ze horen nog steeds vaak van hun mannen: als jij zo graag kinderen wilt, moet je er ook maar het grootste deel van de tijd voor zorgen – het zou me niet verbazen als Wouter Bos dat ook tegen zijn Barbara heeft gezegd.

Ik geloof er ook geen sikkepit van wanneer mannen zeggen dat ze wel een papadag willen maar dat dat niet mag van hun baas. Een vader die zegt dat hij wil zorgen maar dat niet doet, wil niet hard genoeg. Punt. Op sommige momenten geven vaders dat ook ruiterlijk toe – uit een onderzoek van Ikvader.nl bleek dat mannen geen werkdag voor de kinderen willen opgeven.

‘Vaderen’ is vast geen werkwoord geworden omdat er geen status aan te ontlenen valt. Mannen ontlenen nog steeds hun status en identiteit voor het grootste deel aan hun werk, blijkt uit talloze onderzoeken en zo werd ook onderstreept in een onderzoek van Vincent Duindam: ‘Opnieuw blijkt hoe allesbepalend werk voor de identiteit van mannen nog is. Zelfs geëmancipeerde mannen voelen zich zowel fysiek als mentaal minder goed als hun partner meer werkt dan zij.’

Ik waardeer initiatieven als PapaPlus en Vitamine V (de V staat voor vaderschap en voorrecht) maar waarom zijn die initiatieven er? Omdat die mannen niet uit zichzelf die luier en buggy pakken. En fantastisch hoor, dat Lange Frans en Ali. B rappen over het voornemen dat zij wat van dat vaderschap gaan maken. Maar waarom is dat eigenlijk opmerkelijk en anno 2010 niet vanzelfsprekend?

Omdat het gros van de mannen niet wil zorgen. Mannen willen, als ze thuiskomen van hun drukke baan, het liefst zelf aan de borst gedrukt worden en als een klein kind verzorgd worden, getuige het onderzoek ‘Wat mannen echt willen’ van psycholoog Henk Noort.

Die bakfiets wordt door vaders vooral gebruikt voor het vervoer van een kratje bier.

Meer over