Tweede doelman achter Schmeichel vervult soms hoofdrol bij de Mancunians De moeilijke taak van stand-in Raimond van der Gouw

Voor Manchester United is een hoofdprijs niet zo bijzonder meer. De club stuurt op de vierde titel in vijf jaar aan....

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

MANCHESTER

Raimond van der Gouw heeft er negen jaar op moeten wachten en hij is er voor naar Engeland moeten verhuizen, maar het is het allemaal waard geweest. In 1989 beleefde hij zijn laatste kampioenschap dat hem met Vitesse naar de eredivisie leidde. Normaal gesproken mag hij zich deze week met zijn nieuwe ploeg de allersterkste noemen van wat tegenwoordig de sterkste competitie van Europa heet te zijn.

Voor de club zou het de vierde titel in vijf jaar zijn en dus niet zo bijzonder meer. Maar Van der Gouw is zielsgelukkig dat hij zijn steentje, hoe klein ook, heeft bijgedragen. 'Emotioneel gesproken dan. Het is mijn ploeg. Wij moeten die prijs halen.'

Voor Raimond van der Gouw ging een droom in vervulling toen hij met ingang van dit seizoen Manchester United zijn ploeg mocht noemen. Ton van Dalen, zijn belangenbehartiger, belde hem: Manchester zocht een ervaren doelman als stand-in van Peter Schmeichel en The Boss, zoals manager Alex Ferguson wordt genoemd, was geïnteresseerd in hem.

Van der Gouws contract bij Vitesse liep nog drie jaar door en de inmiddels 34-jarige doelman ging er van uit dat hij zijn loopbaan in Arnhem zou beëindigen. De transfersom bleek voor United echter geen bezwaar en hijzelf hoefde geen moment na te denken, ook al had hij net een huis gekocht en ook al was zijn vrouw hoogzwanger.

Van der Gouw: 'Bert Jacobs, mijn vroegere trainer, heeft een keer gezegd: eens in je leven komt er een trein voorbij en die brengt je naar een buitenlandse club.' En de bestemming van deze reis was niet alleen financieel aantrekkelijk. 'Dit is toch ook de kans om bij een grote club in de keuken te kijken.'

Al bij zijn eerste stappen op het complex van Old Tafford had hij het gevoel op historie te lopen. 'Het is zo imponerend allemaal, zelfs als het stadion leeg is. Bij elke training moeten de supporters door veiligheidsmensen op afstand worden gehouden. De club betekent zoveel voor die mensen, die hebben echt United-bloed door hun aderen stromen.'

Ondanks zijn bescheiden positie is Raimond van der Gouw voor de fans een hele meneer. 'Ik heb zelfs bij Vitesse nog wel meegemaakt dat ze om mijn kaartje vroegen, terwijl ik toen toch al twee jaar eerste keeper was. Laat staan dat ze in Nederland weten wie de tweede doelman is. Hier heb je status, alleen al omdat je bij United speelt.

'Als je alleen al de fanmail ziet, die ik krijg. Je gelooft je ogen niet. Dat komt uit de hele wereld. In al die jaren bij Vitesse heb ik nooit zoveel post gehad. Wat hier gebeurt, kun je in Nederland alleen met Ajax vergelijken. En misschien gaat die vergelijking al niet op. Dit is gewoon één groot enthousiast bedrijf.'

Toen Van der Gouw in Manchester arriveerde, waren veel van zijn nieuwe collega's nog op vakantie vanwege het EK. United, dat een verenigd Europa op een voetbalveld is, moest het doen zonder de Engelse internationals, de Tsjech Poborsky en de Nederlander Jordi Cruijff.

Dat doet Ferguson trouwens nog steeds. Poborsky, een EK-ster, zat gistermiddag tegen Middlesbrough weer eens op de bank en Jordi, die hoopt snel een andere club te vinden, mocht Bank Holiday letterlijk nemen.

Doordat ook de Deen Schmeichel in het begin van het seizoen ontbrak, kon Van der Gouw al meteen zijn plekje in de historie opeisen. 'Mijn eerste officiële wedstrijd op Old Trafford was voor de Coca Cola-Cup. Ik dacht: daar zal wel niet zoveel publiek op afkomen. Er zaten vijftigduizend mensen in het stadion. Ik wist niet wat ik zag.'

Met de terugkeer van Schmeichel was zijn rol ook meteen uitgespeeld en begon voor hem een nieuw leven: dat van bankzitter. 'Je weet natuurlijk waaraan je begint, maar je zoekt toch je waardering. Ander land, andere club. Maar het zit er niet in, terwijl ik in Nederland toch een stukje krediet had opgebouwd. Bij Vitesse stond ik altijd onder de lat, normaal gesproken dan.'

Van der Gouw refereert aan een vervelende periode bij de Arnhemse club vorig seizoen. Hij werd door trainer Spelbos naar de bank verbannen na een onzeker optreden tegen Feyenoord. 'Ik heb nog steeds het gevoel dat me toen onrecht is aangedaan, maar ik heb me daarna teruggevochten. Dus dat hoofdstuk is afgesloten. Dit is een nieuw seizoen, in alle opzichten.'

De taak van een tweede doelman is volgens Van der Gouw moeilijker dan menigeen denkt. 'In principe speel je niet en als je het dan wel doet, moet je het ook goed doen. Als er met Schmeichel wat gebeurt, moet ik er meteen klaar voor zijn. Gelukkig ben ik niet het type dat op de bank zit met het idee van: lang leve de lol.'

Van der Gouw denkt dat Manchesters keuze voor hem in een tendens past. Topclubs onderkennen het belang van ervaring op de bank. Bij Ajax zit de dertiger Fred Grim klaar voor noodgevallen en Jan-Willem van Ede kan bij PSV eventueel de handschoenen aantrekken. 'Clubs gaan beseffen hoe belangrijk een goede stand-in is. Jonge talentvolle jongens bezwijken eerder onder de druk.'

Twee keer in de Engelse competitie werd er een beroep gedaan op de ervaring van Van der Gouw en in de halve finale van de Champions League uit tegen Borussia Dortmund was die ervaring zelfs heel hard nodig. 'Dat was voor de club de belangrijkste wedstrijd in de laatste dertig jaar.'

Ferguson had hem al gewaarschuwd dat Schmeichels rug het dreigde te begeven. Van der Gouw geloofde het maar half omdat Schmeichel zich zich niet zo gauw laat kennen. Maar bij de warming-up had hij het al in de gaten. 'De kans was heel groot.'

De nervositeit viel van hem af toen hij in keepers-outfit het veld betrad. 'Ik had bij Vitesse ook al zestien Cup-wedstrijden gespeeld en ik merkte dat ik het vertrouwen van alle spelers had. Het was geen enkel probleem dat ik in het doel stond.'

Dortmund scoorde slechts één keer. Een van richting veranderd schot verraste Van der Gouw. Hij kan nog boos worden op de Nederlandse tv-commentator die dat niet in de gaten had. 'Maar The Boss zei dat ik het goed gedaan had.'

In het weekeinde daarop mocht Van der Gouw nog een keer Manchesters doel verdedigen in de wedstrijd tegen Blackburn Rovers, die met 3-2 werd gewonnen. Daarna was Schmeichel fit en sprak het vanzelf dat Van der Gouw zijn plek op de bank weer innam. 'Je moet wel reëel blijven natuurlijk. Peter (hij spreekt de naam op z'n Engels uit) heeft wel wat opgebouwd en je moet jezelf niet voorbij lopen.'

Meer over