DE BEWUSTE DIGIBETE BURGEROlaf Tempelman

Terrasellende: I’m the Menu Scan Me

null Beeld

Er komt alsmaar geen menukaart onze kant op, maar iedereen om ons heen blijkt precies te weten wat je op dit terras kunt bestellen. Na een minuutje of tien wenken we maar eens naar de jonge ober. Die verraadt met zijn ogen dat hij ons wereldvreemd vindt en wijst mechanisch richting zes woorden op het hoekje van ons tafeltje: I’m the Menu Scan Me.

In lang vervlogen analoge tijden had de formatie 10CC een hit met het nummer I’m Mandy Fly Me. Die titel kwam van een affiche van een luchtvaartmaatschappij waarop een stewardess voorbijgangers uitnodigde met haar te gaan vliegen. Zomaar één verschil tussen vliegen met Mandy en scannen van een menu is dat je er een smartphone voor nodig hebt.

Mensen die op hun tafeltje de woorden I’m the Menu Scan Me niet opmerken zijn óók mensen die niet weten hoe ze zo’n menu op een smartphone tevoorschijn toveren. De ober is zoals de meeste obers op ’s werelds heropende terrassen bovengemiddeld druk en kan er eigenlijk geen bijles aan digibeten bij hebben. Haastig grijpt hij mijn smartphone. Dat hij geïrriteerd is dat het rotmenu daarop niet te voorschijn wil komen, is een understatement. Wie weet had hij ‘Flikker op naar een terras voor bejaarden!’ geroepen als mijn vrouw hem haar smartphone niet had overhandigd.

Ik ben een digibeet, dus ik kan niet verklaren waarom het menu op die smartphone wel tevoorschijn komt. Het leven hangt van geklungel en geblunder aan elkaar, maar de ober werpt mij zo’n vuile blik toe dat ik vrees dat hij mij van evenveel kwade opzet verdenkt als Karel van Wolferen de wereldelites die de covidpandemie beraamden.

We hebben het menu nog niet bestudeerd of we zitten met een volgende vraag: moeten we nu bij de ober bestellen of met de smartphone? Ik aarzel de ober te roepen.

Meer over