Stresskip kan kiezen uit kussenbuffet

In Duitse hotels plannen sommige gasten hun dagen zo vol dat ze onwel worden van de wellness-stress. Wie minder ver heen is, neemt even vrijaf van ons perfectionistische arbeidsethos....

Nederlanders zijn stresskippen, kopte het dagblad Spits afgelopen week op de voorpagina. Volgens personeelsmanagers ontstaat ziekteverzuim in ons land relatief vaak door psychische overbelasting, terwijl in de ons omringende landen medische kwalen een grotere rol spelen. Dat komt niet doordat er allemaal watjes achter de dijken wonen, maar door veranderingen op de werkvloer. Werk in de industriële productie is vervangen door dienstverlening, zodat we geen zwaar lichamelijk werk meer doen, maar vooral contact hebben met mensen die we tevreden moeten houden.

Ook in die omringende landen worden stressgerelateerde klachten steeds belangrijker. Hotelier Alfons Schnieder, van landhotel Jammertal in Datteln nabij Dortmund, merkte in de jaren zeventig en tachtig dat de markt voor de traditionele Duitse kuuroorden aan het inzakken was. De traditie om je bij lichamelijke klachten op kosten van de gezondheidszorg te onderwerpen aan een streng kuurregime verdween. En zelf betalen, wilden de Duitsers ook niet massaal.

Schnieder: ‘Het werken aan alleen de lichamelijke fitheid en gezondheid werd als te eenzijdig gezien. Bovendien wilden mensen zich niet langer onderwerpen aan een verplicht keurslijf.’

Schnieder besloot van de nood een deugd te maken. Hij richtte in 1990 het samenwerkingsverband Wellness Hotels Deutschland op, waaraan nu vijftig hotels zijn verbonden. De gasten hebben hier de keuze uit een uitgebreid aanbod aan luxe verwenarrangementen met sauna’s en zwembaden, maar kunnen er ook terecht voor anti-stresschoaching, gezondheidscheck-ups, fitnesstrainingen met een personal trainer en alternatieve behandelingen. Wellness voor lichaam, psyche en ziel onder één dak.

Schnieder: ‘Ik had ook een zakenhotel kunnen beginnen, maar dat wilde ik niet. Alles moet dan snel, snel, snel en het personeel is echt ondergeschikt aan de gasten. Ik wilde liever een hotel waar personeel en gasten elkaar in gelijkheid zouden ontmoeten.’

De mooie plannen hebben een geloofwaardige uitvoering gekregen in de praktijk. Het landhotel Jammertal dat zo’n 130 kilometer van Arnhem ligt, kenmerkt zich door een ontspannen en zeer vriendelijke sfeer. Want of het nu bij het ‘belevenisbuffet’ in het restaurant is, bij een ‘Pantai-massage met verwarmde kruidenzakjes’ of tijdens de ‘gewrichtsontlastende watergymnastiek’, iedereen lijkt zijn werk met plezier te doen en opgetogen dat hij of zij je van dienst kan zijn.

Het kost natuurlijk een paar centen (een relaxweek kost er tussen de 759,50 en 969,50 euro per persoon), maar hier lijkt sprake van een diensteneconomie zonder veel stress.

De gasten worden systematisch in de watten gelegd. Het bed in de hotelkamer heeft bijvoorbeeld niet één kussen, maar een kussenbuffet, zodat je precies kan uitkiezen wat jou het beste past. Ook zijn de elektrische leidingen in de kamers zo geïsoleerd, dat de kamer vrij is van ‘elektrosmog’. Al zijn de lakens er weer van een bijna claustrofobisch zware kwaliteit. Te warm en ruisend. Het lijkt wel of ze van de binnenkant met plastic zijn bekleed.

Het hotel biedt een vrolijk allegaartje aan mogelijkheden om de dag door te komen. Naast het hotel ligt het Naturpark Haard, waar het personeel activiteiten als mountainbiken en nordic walken organiseert. Ook ligt naast het complex een golfbaan. Binnen scrubben, reinigen en masseren de schoonheidsspecialisten, maar het is ook mogelijk ontspanningsoefeningen te doen bij de fysiotherapeut. Het saunalandschap is uitgebreid en er zijn alternatieve behandelingen mogelijk met geneeskrachtige edelstenen, accupunctuur of met meridiaan-diagnostiek. De prachtige amethist kristallen die naast de ingang van het hotel opgesteld staan, zijn hier niet voor de sier, maar bewaken volgens de edelsteentherapie de innerlijke rust van de gasten.

Een van de aardigheidjes is het aparte zwembad met dezelfde zoutconcentratie als in de Dode Zee. Hier is het mogelijk je bewegingloos op het water te laten drijven of in bijna gewichtsloze toestand wat lichaamsoefeningen te doen onder leiding van een instructrice. Dit gebeurt echter wel in een afgesloten hotelruimte, zonder vrij uitzicht naar buiten. En dan het is niet gemakkelijk het wonder van de Dode Zee daar te beleven.

De heer Schnieder zelf denkt niet zo in beperkingen, maar ziet eerder de mogelijkheden. Hij heeft veel gasten die jaarlijks drie of vier keer bij hem de tank weer komen vullen. Een enkeling verdwaalt echter in het ruime aanbod. Schieder: ‘Dat zijn mensen die nooit iets aan lichaamsbeweging doen en dan ineens in een paar dagen alle schade willen inhalen. Ze plannen hun dag dan vol met fietsen, sauna, massage, zwemmen, klankschalen meditatie en nog een schoonheidsbehandeling. Dat is zo’n grote overgang dat het mensen te veel kan worden.’

Voor 60 procent van de gasten zijn stress en nervositeit de reden om een wellnessvakantie te boeken. Schnieder ziet het vervullen van deze behoefte als een belangrijke missie in zijn leven. ‘Als jongeman wilde ik graag geestelijke worden, maar in de gesprekken met de kapelaan bleek toch dat ik te veel moeite had met het celibaat.’ Het hotel ziet Schnieder als een waardige vervanging van de kerk. ‘Alle mensen streven naar welbevinden en het licht. De wellness hotels helpen hierbij een handje.’

Het hotel is voor Schnieder niet alleen luxe, maar een aanvulling op de te beperkte reguliere geneeskunde. ‘Er bestaat geen goede of slechte geneeskunde, alles wat werkt is goed’, vindt hij. Het hotel heeft daarbij het zelfvertrouwen dat de behandelaars en de leiding zelf wel kunnen uitmaken wat de gasten ten goede komt. Schnieder toont zich bijvoorbeeld enthousiast over het werk van artsen die voortbouwen op het Moermandieet. Binnen het hotel komt ook een dure microscoop te staan waarmee artsen levend bloed kunnen onderzoek op de aanwezigheid van parasieten. Schnieder zegt dat hij de kansen wil pakken om bij te dragen aan ziektepreventie die de reguliere geneeskunde laat liggen.

De gast kan ervoor kiezen iets van deze filosofie en alternatieve geneeskunde te omarmen of zich te beperken tot luxe en verwennerij.

Zo’n wellnesshotel verhoudt zich tot de reguliere geneeskunde als de organische hobbyboer tot de reguliere landbouw. De reguliere landbouw garandeert graanvelden met hoge opbrengsten in een monocultuur. Het doet wat het moet doen en vult je buik. Bij de hobbyboer zijn de veldjes gevarieerder en groeien er ook klaprozen tussen het graan. Met het onkruid kun je je maag niet vullen, maar het ziet er vrolijk uit. Soms is het prettig af te zien van efficiëntie en wetenschappelijke doelgerichtheid, en in plaats daarvan gewoon te genieten van de bloemen in het veld.

Meer over