ColumnPeter Buwalda

Stel er had gestaan: ‘Pieter Omtzigt: betonnen gympies’

null Beeld

Even flux recht lullen wat er krom uitziet, maar wel meevalt, het is geen banaan, het zijn gewoon vier woorden, dat kunnen Nederlandse politici niet, wat ons, de burgers, gerust zou moeten stellen. Als ik Ollongren of Jorritsma was geweest – die laatste zal ook wel denken: ben ik eens terug op m’n ouwe werk, krijg je dit – dan had ik gezegd: ‘Tja, nee, mogen we niks over zeggen’, en na vijf minuten aandringen had ik toegegeven dat met ‘Pieter Omtzigt: functie elders’ bedoeld werd dat hij uiteraard minister zou worden als het CDA ging meeregeren, zo’n man met zo’n mandaat wil je aan boord hebben, maar dat het CDA iets te veel verloren heeft om zomaar Sociale Zaken op te eisen, waar je Omtzigt het liefst zou zien natuurlijk, dus zou het een functie elders in het kabinet moeten worden, immigratie misschien, want nogmaals, als het aan Jorritsma had gelegen, zij bekijkt de dingen vanuit Almere, van een afstandje dus, kun je gewoonweg niet om zo’n kanjer als Pieter heen.

Klaar.

Mark Rutte had het wel gekund. Ik ook, want Mark en ik hebben Robert A. Caro’s vijfdelige saga over Lyndon B. Johnson gelezen. Soms krijg je de indruk dat als je die boeken maar netjes doorneemt, je alle Haagse coryfeeën met gemak in je zak steekt. Het zag er tamelijk sneu uit, de foto van het debat over de uitgelekte Omtzigt-woordjes, alle verliezers van de verkiezingen achter de interruptiemicrofoon, slechte verliezers, want nog tijdens het verkennen van een nieuwe coalitie waren ze alweer verontwaardigd, wat een verdorvenheid, er waren dingetjes gezegd, onderling!

Daar stonden ze, Klaver, Marijnissen, Ploumen, De Dumb Giant, en Wilders natuurlijk, die het ‘schandalig’ noemde, woehaha, Wilders vond het schandalig – schietend in hun eigen voeten, want natuurlijk blijkt er vandaag, als alle aantekeningen op tafel belanden, van alles te zijn gezegd dat pijnlijk lijkt als je het stiekem fotografeert. Goed plan ook, met z’n allen één politicus op het schild hijsen ten koste van onszelf! Alleen Omtzigt is betrouwbaar, mensen! Alleen Pieter!

Mickey Mouse-parlement. (Of juist niet. In de Verenigde Staten worden ministers per tweet ontslagen, wel zo transparant. In Nederland is de democratie in gevaar wanneer iemand op een post-it een baan wordt aangeboden.)

Stel er had gestaan: ‘Pieter Omtzigt: betonnen gympies’, ja, oké, lastiger, maar ook dan was er een betonnen mouw aan te passen, neeeeee, hahahahahahahahaha, kom nou toch.

Nee.

Geestig dit.

Wat bedoelen jullie eigenlijk? Nou? Zeg dan? Wat BEDOEL JIJ, LILIAN!

Erna zou LBJ als hij mij was en ik Mark Rutte, die dus helaas niet Kajsa Ollongren is, een heel soepele spin hebben gespind, over een eerbetoon aan Omtzigt, de martelaar van de democratie, dat ze daarover hadden ze zitten kouten tijdens de verkenning, jaja, haha, toch wel onder de indruk van al die voorkeurstemmen, prachtig toch, dat moet je koesteren, nee vieren, maar een beetje tongue in cheek hoor, dat wel. Maar toch, moet je iets met zo’n held? Zo’n electoraal fenomeen? Een eigen vergaderzaaltje? In Almere geven we zo iemand een standbeeld, had Annemarie gezegd, want dat verdient een kanjer als Pieter, een standbeeld, niets meer en niets minder, beetje makkelijk lullen voor een burgemeester, en misschien ook daarom had Sigrid Kaag, die intern heel geestig is, geroepen: ‘Een stel betonnen gympies kan-ie krijgen’, haha, jaja.

Ook klaar.

Meer over