Columnarthur van amerongen

Segers is geen Machiavelli, maar een ordinaire pluchegrefo

null Beeld

Mijn ouders hadden ooit een kostganger die op de christelijke sociale academie zat. Ik was het huis uit en de commensaal bewoonde mijn jongenskamer, waar het nu meurde naar Russisch leder, zweetsokken en zaad.

Hermanus kwam uit de Alblasserwaard en leek met zijn uilenbril en bloempotkapsel sprekend op Balkenende, maar was veel strenger in de leer. Mama zei eens dat ik een voorbeeld moest nemen aan de fanatieke zedenpreker en ik ben toen heel pissig in zijn bureau gaan snuffelen. Dat bleek bomvol porno te zitten. Bovendien hamsterde deze hedendaagse Onan alle proppen Kleenex waarin hij zijn lauwe but had gekwakt.

Het voorbije weekeinde moest ik heel erg denken aan die vrome kloot en dat komt door de ChristenUnie.

Eigenlijk had ik mijn polemische kruit al verschoten in mijn vrijdagpreek voor HP/De Tijd, waarin ik schreef: ‘We zagen vooral de mens Rutte lijden, met al die kutfarizeeërs en Segers die op het moment suprême de voeten van zijn Heer waste, gelijk Maria Magdalena dat deed bij Jezus.’

Plotseling kwam Segers tot inkeer, als Saulus op weg naar Damascus, en piepte tegenover een journalist van het Nederlands Dagblad kabinetsdeelname uit te sluiten als Rutte weer premier wordt.

In een milde bui had ik geschreven: ‘Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, maar ik geloof absoluut niet in de waarachtigheid van deze weerhaan.’

Xander van der Wulp van het NOS Journaal twiette zaterdagochtend echter: ‘Segers hard en duidelijk.’

Daarop antwoordde ik: ‘Je maakt van Segers nu een soort Machiavelli, maar de man is een ordinaire pluchegrefo en heeft van zijn achterban enorm op zijn falie gekregen na zijn opportune steun aan Rutte.’

Eind april 2018 lag Segers ook al zwaar onder vuur omdat hij Rutte, die keihard loog in het debat over de dividendbelasting, onvoorwaardelijk had gesteund.

Pontius Pilatus uit de Bollenstreek stuurde toen deze zalvende mail: ‘We nemen vol overtuiging onze plek in. Niet uit verliefdheid op een paar stoelen, maar omdat we ook in Den Haag Jezus willen navolgen. Omdat we midden in dat soms ruige bedrijf het goede willen doen voor onze naasten en voor ons land.’

Dit Paasweekeinde dacht ik: kiest dan heden wie gij dienen zult, het pluche of den Heere Jezus. Ik dacht ook aan Jan Wolkers, die in 1988 tegen weekblad Humo zei: ‘Als ik met die gereformeerde inteeltkoppen de eeuwigheid in moet, verkies ik de hel, want daar komen misschien een paar aardige mensen.’

Pluchegrefo. Beeld Gabriël Kousbroek
Pluchegrefo.Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over