Het eeuwige leven

Schaatser Jan van de Roemer (1957-2021) hield van avontuur en gekkigheid op zijn tijd

Hij was een van de kleurrijkste karakters in de Nederlandse schaatsgeschiedenis. Een vrijbuiter die in 1980 verrassend Nederlands kampioen op de sprint werd.

Jan van de Roemer. Beeld Nationaal Archief
Jan van de Roemer.Beeld Nationaal Archief

Twee keer trouwde en scheidde Jan van de Roemer, om daarna als vrijgezel over de wereld te trekken.

‘Hij was een superstarter’, zegt zijn vriend en toenmalige schaatscollega Ron Ket. ‘Hij initieerde continu nieuwe dingen. Het probleem was dat hij ze nogal eens niet afmaakte.’

Vijf jaar geleden ging hij naar Hamar, centrum van de schaatssport in Noorwegen, waar hij eerst in een appartement vlakbij het Vikingschip woonde en later in een huisje in Stange. Daar stond hij in een winkel en trainde de schaatsselectie. In de zomer werkte hij op de golfbaan.

Roemer overleed 24 februari, 63 jaar oud. De oorzaak is onbekend. Bij de crematie in Hamar konden door de pandemie alleen zijn zus en enkele Noorse vrienden aanwezig zijn. Ron Ket hoopt nog een herdenkingsdienst te houden in Nederland. ‘Hij was een aimabel en sociaal mens met veel vrienden en kennissen binnen en buiten de schaatswereld.’

Van de Roemer was een geboren en getogen Amsterdammer die in 1979 doorbrak in de sprintploeg toen die nog volledig in de schaduw stond van de langebaan. Na een bronzen medaille op het NK sprint in 1979 mocht hij meedoen aan het WK sprint (gewonnen door Eric Heiden), waar hij als 28ste eindigde. Een jaar later troefde hij bij het NK sprint op De Uithof in Haag favoriet Lieuwe de Boer met een verschil van 1/100ste van een seconde af en werd kampioen.

Jan Ykema, die als 17-jarige bij hem in de kernploeg kwam, vond hem een inspirerend buitenbeentje. ‘Hij deed gekke dingen. Hij was al naar Amerika geweest om te kijken naar Eric Heiden. Ik weet dat ik mijn eerste jointje met hem rookte. We organiseerden samen een oudjaarsfeest in Inzell, waarbij we de volgende dag een rekening kregen van 24 flessen Duitse champagne.’

In 1981 haalde Jan van de Roemer ook het podium op het NK, maar moest het WK laten lopen vanwege een blessure die een einde maakte aan zijn sprintcarrière. Ykema voelt zich daarover nog een beetje schuldig. ‘Bij een bommetje in het zwembad van het hotel in Davos raakte ik hem. Misschien speelde dat mee.’

Van de Roemer pionierde in die tijd ook in het shorttrack, destijds een nieuw fenomeen in Nederland.

Ket: ‘Hij had toen in Alkmaar een winkel geopend onder de naam Fast Feet, de allereerste winkel die zich uitsluitend op hardlopers richtte. Ook reed hij korte tijd koppelkoersen met Heiden. Hij was vertegenwoordiger en werkte enige tijd in het installatiebedrijf van zijn schoonvader.

In 2001 verliet hij vrouw en vaderland voor een baan als schaatscoördinator op de olympische ijsbaan van Salt Lake City.

Een jaar later werd hij wereldnieuws, nadat hij tijdens de Spelen in Salt Lake City zijn accreditatie verloor omdat hij na een gouden plak van Jochem Uytdehaage een biertje te veel dronk en door de politie werd aangehouden. Zelfs de hoogste baas van het organisatiecomité en latere presidentskandidaat Mitt Romney bemoeide zich met de zaak. ‘Zo hoog ben ik nog niet gekomen’, grapte Van de Roemer.

Hij werkte enkele jaren als vertegenwoordiger van spierversterkende trilapparaten in Los Angeles voordat hij terugkeerde als trainer-coach op de ijsbanen in Haarlem en Utrecht .

Hamar was het laatse station op zijn levensreis.

Meer over