Recensie

Restaurant Florent is beter dan niks, maar je hoopt toch op meer

Recensent Mac van Dinther eet bij Florent in Utrecht.

Mac van Dinther
null Beeld Els Zweerink
Beeld Els Zweerink

Florent, is dat nieuw?

Ja en nee. We hebben hier te maken met wat in doodgraverskringen een 'dubbele Lazarus' wordt genoemd. Utrechtse restaurantlopers kennen het restaurant aan het Visschersplein nog als Luce. Dat ging begin 2013 ter ziele, werd in hetzelfde jaar nog uit zijn graf getild door een nieuwe kok, maar dat was geen lang leven beschoren. Eind vorig jaar is het herrezen, nu als Florent.

Drie keer is scheepsrecht. Is er veel veranderd?

Luce was zijn tijd vooruit als übercoole neo-bistro. Dat is nu enorm achterhaald. Het oude interieur is op de schop gegaan: de lange azuurblauwe bank tegen de achterwand en de blauwe spiegelwand erboven, blikvangers van het oude Luce, zijn weg. De bank heeft een crèmekleurige bekleding gekregen, de glimmende spiegelwand is dichtgesmeerd met grove witkalk waarin would-be-graffiti is gekrast. De stoeltjes van gevlochten chroom zijn vervangen door exemplaren van ruw bruin leer. Het is allemaal wat ruiger en knusser geworden. Ook saaier.

De cijfers


Kosten:
Euro 40 (p.p.)

Punten:
Eten 7

Bediening 7-

Entourage 7

Prijs-kwaliteit 7

Het menu:
Blanquette van zwezerik, slakken en paddestoelen in peterselieboter Bietenrisotto met zachte geitenkaas in as Roodbaarsrug met Bouchot-mosselen à la nage Scholfilet met aardpeer en beurre blanc Chocolade-perentaart Cassis-chocoladetaart.

Heeft het menu ook een make-over gehad?

Florent pronkt op de website met een citaat van de Franse filosoof-gastronoom Jean Anthelme Brillat-Savarin (1755-1826): 'The discovery of a new dish does more for the happiness of the human race than the discovery of a star.' Leuk gevonden, maar slecht gekozen, want op de menukaart staren ons vergrijsde klassiekers aan als waldorfsalade, caesarsalade en boeuf bourguignon.

Een tevreden mens hoeft geen verandering. Smaakt het wel?

We eten een paar verdienstelijke gerechten. Een lekker voorafje van paddestoelen en slakken in peterselieboter met knapperig gefrituurde stukjes zwezerik. Slechts twee slakken, dat is zuinig. Als hoofdgerecht hebben we twee keer vis. Een dikke moot roodbaars: goed gebakken, lekker sappig, en opgediend in een smakelijke saus van mosselvocht waarin ook nog wat mosselen in schelp ronddrijven. Er ligt ook een zoetige puree bij (pastinaak? aardpeer?) die de plank misslaat. Puree van aardpeer past wel prima bij het andere gerecht: goudbruin gebakken scholfilets in een romige beurre blanc, waarin we een fijn zuurtje bespeuren.

Minpunten?

Die zijn er ook: een taaie bietenrisotto die smaak en smeuïgheid tekortkomt. Als bijgerecht hebben we aardappelgratin; daar verwachten we iets meer van dan dikke frieten in een plas room met kaas. De desserts zijn een afknapper: een stuk perentaart zo koud dat je tanden er pijn van doen en een punt keiharde cassis-chocoladetaart. Als die vers is, is Poetin een rasechte democraat.

Zonde. Nog iets te mekkeren over de bediening?

Beetje wel. De goedgemutste blondine die ons ontvangt, is aan het begin van de avond niet van onze tafel weg te slaan, maar later moeten we met beide armen zwaaien om ons wijnglas nog eens gevuld te krijgen. Haar rossige collega heeft een ander probleem: ze breekt tot twee keer toe een geanimeerd gesprek aan tafel botweg af om te vragen of we nog iets blieven: op een toon die je moeder bezigde als je je spruitjes niet opat.

Wat denk je: is drie keer inderdaad scheepsrecht?

De tijd zal het leren. Voor ons voegt Florent zich in de lange rij eetzaken in Utrecht waar het naar omstandigheden best aardig toeven is, maar waar je het ultieme culinaire geluk niet zult vinden. Beter dan niks, maar je hoopt toch altijd op meer.

Contactgegevens

Visschersplein 75
Utrecht
030 233 3008
www.restaurant-florent.nl

Meer over