Het Eeuwige LevenJohnny Hutubessy (1955 - 2021)

Rechtbankschoonmaker die geen dierbaar moment aan de lens liet ontschieten

‘Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij, uw stok en uw staf, die vertroosten mij.’ Met Psalm 23 verwoordde Johnny Hutubessy de steun die hij vond in het geloof toen hij op 8 september met een coronabesmetting moest worden opgenomen in het ziekenhuis. ‘Helaas heeft het kleine monstertje mij ook te pakken.’

Jurre van den Berg
John Hutubessy. Beeld Jesaja Hizkia
John Hutubessy.Beeld Jesaja Hizkia

In augustus was hij vervroegd gestopt met werken, vooruitlopend op zijn pensioen als schoonmaker bij de rechtbank in Haarlem. Maar van zijn oude dag zou Hutubessy nooit kunnen genieten. Na tien dagen in kunstmatige coma overleed hij op 28 september, op 66-jarige leeftijd. ‘Hij heeft nog voor ons gebeden en zei: het komt goed’, vertelt zijn zoon Jesaja. ‘Maar wakker werd hij niet meer.’

Fotografie speelde een belangrijke rol in het leven van Johnny Hutubessy. Het was zijn manier om momenten en mensen die hij koesterde vast te leggen. Als 7-jarige jongen was hij met de Molukse gemeenschap van Merauke op West-Papoea naar Nederland gekomen. In 2019 keerde hij er na 56 jaar voor het eerst terug, met Jesaja. Ze bezochten onder meer Johnny's ouderlijk huis. ‘Hij herinnerde zich nog het petje van zijn opa dat altijd boven de deur hing. En de palmboom achter het huis. Een dag na onze komst werd die omgezaagd.’

Als middelste van negen kinderen wist Hutubessy goed te aarden in Nederland, waar het gezin een huis kreeg in Schalkwijk. Hij ging naar de Grafisch Lyceum. Als offsetdrukker zou hij zijn leven lang bezig blijven met compositie, kleur en typografie.

Hoewel hij al christelijk werd opgevoed, was Johnny de eerste die als jongvolwassene echt bevangen werd door het geloof. Hij ging zijn ouders en broers en zussen daarin voor. ‘Christus was echt de leidraad in zijn leven’, zegt zijn oudste zoon Nathanael. In de geloofsgemeenschap Wings of Healing was Hutubessy de huisfotograaf.

Met zijn toenmalige Indonesisch-Nederlandse vrouw kreeg hij drie zoons. Het huwelijk strandde, de jongens waren eens in de twee weken in het weekend bij hem. Daar keken ze naar uit, zegt Nathanael. Hij beschrijft zijn vader als eenvoudige man die niet veel zei, maar er altijd voor hen was. ‘Hij had niet veel, maar dat liet hij nooit blijken en wij kwamen niks te kort.’

In zijn jonge jaren voetbalde hij. Een doorbraak kwam er nooit, omdat hij van zijn vader niet op zondag mocht spelen. Bij de Molukse voetbalclub van die naam verdiende hij de bijnaam ‘Mr. Chobitas’. Als opa genoot hij later volop van zijn kleinkinderen, zegt zijn jongste zoon Levi. ‘Ik had vroeger regelmatig problemen, maar van mijn vader leerde ik dat alles goed kwam als je daarin geloofde. Hij heeft gelijk gekregen.’

Omdat er in de drukwereld steeds minder werk was, werd Hutubessy schoonmaker. Zo’n tien jaar geleden begon hij bij de rechtbank in Haarlem. ‘Johnny was iemand die voor iedereen klaarstond, een mensen-mens die met iedereen een praatje maakte, van de rechter tot de cateraars. Een verbindende schakel, veel meer dan alleen een schoonmaker’, zegt Louisa Hieltjes, als bode een directe collega.

Ze konden samen lachen, bijvoorbeeld over de kop chocolademelk op de balie die zij weggooide, terwijl hij hem wilde laten afkoelen. Voor zijn pensioen liet hij zijn paarse Papoea-pet liggen op de rechtbank. ‘Hij was dolblij dat ik die terug kon geven.’

Twaalf dozen met losse foto’s, dia’s, negatieven en Super 8-filmbeelden liet Johnny na. Jesaja: ‘Hij is er niet meer, maar in die beelden is hij voor ons nog in leven. Zijn blik is vastgelegd.’

Meer over