lezersdilemmawat zou u doen?

Ook na zijn overlijden de zaken regelen, toch?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

null Beeld

Mijn partner en ik hebben al jaren een succesvol samengesteld gezin. Waarin we er met liefde voor elkaar en elkaars kinderen zijn. Ik zou graag willen dat we ook voor na de dood van een van ons de zaken goed regelen. Hij wordt hier echter boos van en ziet mij als een geldwolf die op zijn geld uit zou zijn. Als hij nu onverhoopt zou overlijden, erven zijn kinderen alles en kan ik per direct op zoek naar een ander huis. Is het zo gek dat ik na vijftien jaar vraag om ook na de dood voor elkaar te zorgen? Vrouw (50), naam bij de redactie bekend

Legaat

De moeder van mijn drie kinderen is in 2009 na 37 jaar huwelijk overleden. Met zijn vieren zijn wij erfgenaam van haar. In 2019 ben ik getrouwd met een nieuwe geliefde die in 2011 onverwacht in mijn leven kwam; zij heeft geen kinderen en weinig vermogen. Vlak voor mijn pensioen is mijn nieuwe liefde als partner geregistreerd (nabestaandenpensioen!). Samen zijn we intussen de gelukkige grootouders van drie kleinkinderen. In mijn testament heb ik drie dingen geregeld: na mijn overlijden mag zij maximaal vijf jaar in ons huis blijven wonen, zij krijgt een legaat om familiegoederen (waaronder meubelstukken) die de kinderen weghalen, te kunnen vervangen en een tweede legaat bij vertrek uit de woning, om een nieuw huis in te richten en om ‘leuke dingen’ met de (klein)kinderen te doen. Voor de kinderen blijft er genoeg over. Zo hoop ik het haar wat gemakkelijker te maken om familie te blijven. Bram Jansen (73), Schalkhaar

Geen discussie meer

Ik woon ook samen en wij hebben allebei kinderen (al de deur uit) uit een vorige relatie. Wij zijn evenmin elkaars erfgenaam, maar dat is voor ons een bewuste keuze geweest. Voor ons betekende dat wel dat wij een aantal zaken hebben geregeld. Wat betreft onze woning hebben wij in onze samenlevingsakte vastgelegd dat de erfgenamen (lees: de kinderen) van de eerststervende verplicht zijn het huis te leveren aan de langstlevende tegen betaling van een koopsom. De koopsom (met een indexclausule) hebben wij zelf samen al bepaald in de samenlevingsakte, dus daar kan dan met de kinderen van de eerststervende geen discussie meer over komen.

Indien u het geld voor zo’n grote aankoop niet op tafel kunt leggen, kunt u dit oplossen door een tijdelijke overlijdensverzekering op zijn leven af te sluiten. Uiteraard moet hij dan niet nu al slecht gezond zijn en daarnaast moet u een einddatum van deze verzekering bepalen en dat is misschien lastig. Een levenslange verzekering bij overlijden kan uiteraard ook, maar is wel vele malen duurder, omdat deze verzekering gegarandeerd tot uitkering komt. Marga Bouman (58), Utrecht

Eigen verantwoordelijkheid

Het zou een liefdevolle geste naar uw man en zijn kinderen zijn om uw eigen verantwoordelijkheid te nemen voor uw financiële onafhankelijkheid. Als u zich beiden heeft aangemeld als partners bij de pensioenvoorzieningen over en weer, neemt u ook beiden de zorg na overlijden voor elkaar. U kunt ook een levensverzekering op elkaars leven overwegen, dan kan uw relatie met zijn kinderen na zijn dood en zijn relatie met uw kinderen na uw dood liefdevol blijven zonder dat dat ten koste gaat van hun erfdeel. Boudewien Koudstaal (60), Haarlem

Eén gezin

Ook ik ben al bijna twintig jaar gelukkig in een gezin met twee kinderen die niet van mij zijn en twee van ons samen. We zijn één gezin en mijn vriend en ik vormen het hart. Wij hebben het daarom als volgt gedaan: ik heb zijn zoons in mijn testament opgenomen. Ze staan gelijk aan mijn eigen kinderen. We legden ook vast dat de erfenis vrijkomt als de langstlevende het loodje legt. Dan wordt alles verdeeld over vier kinderen. Of dit voor jullie werkt hangt af van hoe jullie kijken naar elkaar en naar het gezin. Nathalie van Zundert (43), Tilburg

Over twee weken: Als het zo moet, dan stoppen we toch met cadeaus?

In onze familie wil een aantal pubers, maar ook jongere kinderen en volwassenen, geen verjaardagscadeau meer, maar geld. En dan het liefst digitaal zodat ze het kunnen ­besteden in een webshop. Ik vind dit armoe. Geen glunderend gezichtje meer als het inpakpapier van de barbie wordt afgescheurd. Geen blije, verraste blik omdat je tóch dat ­bijzondere boek hebt weten te bemachtigen. Zelfs niet de verrukking van een puber die een briefje van 10 euro in het envelopje vindt. Kunnen we dan niet beter stoppen met het geven van cadeaus. Vrouw (53), naam bij redactie bekend

Onze vraag is: wat zou u doen? Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 14 juni 2021 naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over