'Oma' levert drugs uit compassie

Een dealer van 73 jaar, dat gebeurt niet vaak. Zeker niet als het gebeurt uit medelijden voor de verslaafden. Maar de handel veroorzaakte overlast, dus werd 'omaatje' aangehouden....

Dealen uit 'goedheid', uit medelijden met verslaafden. 'Maar nu moet utoch echt eens stoppen met dat helpen, hoor', adviseert de politierechterdonderdag een 73-jarige vrouw uit Amsterdam-Slotervaart die zich voor derechtbank moest verantwoorden voor het handelen in cocaïne en heroïne.

Een 'atypisch geval' noemt de advocate van de verdachte de strafzaakwaarover de politierechter zich gisteren moest buigen. Haar cliënte wordtervan beschuldigd vorig jaar als dealer te hebben opgetreden van een aantalzwaarverslaafden. Niet uit een oogpunt van geldelijk gewin, maar uitcompassie. 'Oma' , zoals de verdachte bij de verslaafden te boek staat, wil altijd graag helpen.

En 'oma', geboren in Nederlands-Indië, moeder van negen kinderen en eengroot aantal (achter)kleinkinderen, kan al helemaal geen weerstand biedenaan de hulpvraag van haar eigen zwaarverslaafde 45-jarige zoon. Die zit nuweer vast in de Bijlmergevangenis, maar klopt tussen diverse detenties dooraltijd weer bij zijn moeder aan: om bij haar in te trekken en om van haarte vragen of ze contact legt met een plaatselijke dealer.

Dat doet de 73-jarige vrouw bij herhaling, want haar zoon de deurweigeren, zoals haar dochters adviseren, kan ze niet over haar hartverkrijgen. Via haar zoon weten zo meerdere verslaafden de weg naar deportiekwoning te vinden. Die kunnen bij oma 'bolletjes' kopen (hetaanschaffen van de waar schiet ze vaak voor en haar geld ziet ze geregeldniet terug) en krijgen ook nog wat te eten.

Totdat buren klagen over de overlast door de junks en de politie gaatobserveren. Eind oktober, bij het verlaten van de woning, wordt een van deverslaafden door de politie aangehouden en hij verklaart dat hij zijn waarbij 'oma' heeft gekocht. Onder de ogen van een logerend kleinkind wordt devrouw geboeid afgevoerd.

Zowel de officier van justitie als de politierechter maakt de verdachteduidelijk dat ze enig begrip kunnen opbrengen voor haar handelen. Maar fouten in strijd met de wet blijft het wel. 'Het is toch afschuwelijk dat uhier op uw leeftijd zit', voegt de politierechter de verdachte toe. Die ophaar beurt iedere straf van de 'hoogedelachtbare' zegt te accepteren.

In woord en mimiek geeft de rechter meerdere malen blijk van compassie.Niettemin veroordeelt hij de vrouw tot drie maanden voorwaardelijke celstraf, conform de eis. 'Een stok achter de deur', vindt de rechter,verwijzend naar de 'echte' straf: 'En nu moet u straks uw zoon de deurwijzen. Ik weet, het is moeilijk, maar het moet.'

Meer over