Neonverlossing aan de A2

Soms is het niet de bedoeling in een hotel te overnachten, dan zoekt een hotel jou uit. Zo daagden na uren file – het einddoel van de reis was nog lang niet in zicht – de letters ‘hotel’....

Nell Westerlaken

Bij de receptie beseffen we dat we al bijna in het buitenland zijn. De receptionist spreekt in een rap Limburgs waarvan we alleen de volgende woorden kunnen verstaan: ‘We kunnen u dus een kamer aanbieden voor slechts 90 euro.’ Daar zeg je geen nee tegen als het middernachtelijk uur nadert. Parkeerplaats voor de deur. Dat is dan wel 13,50 euro extra. Ook het ontbijtbuffet is niet inclusief, daarvan kun je voor de somma van 17,50 euro per persoon genieten, de prijs van een eenvoudig doch voedzaam diner. En o ja, nog 4,20 euro citytax & service charge.

De lobby heeft een strakke moderne inrichting, maar iemand is op de merkwaardige gedachte gekomen dat het hotel een Amerikaans tintje moest hebben. Er staat een glimmende reproductie van een in onbruik geraakte Amerikaanse benzinepomp en een motorfiets die kennelijk dezelfde nostalgische on-the-road-uitstraling moet opwekken.

Vreemd, achter de deur van onze kamer klinken stemmen. Gelukkig blijkt het Herman Heinsbroek maar op de tv. Met die tv is iets merkwaardigs aan de hand. Hij hangt tussen twee smalle kasten recht tegenover het bed. Achter het hoofdeinde van het bed is een balk waarin verlichting is aangebracht. Je kunt dus niet achteroverleunend vanuit bed tv kijken. Naast het tweepersoonsbed staat maar één fauteuiltje, dus één van de twee zal in hurkzit op bed tv moeten kijken. Of gewoon maar in bad gaan, waar het tv-geluid is te volgen via geluidsboxjes. Als we genoeg hebben van Heinsbroek, en dat is al snel, blijkt dat de afstandsbediening niet werkt vanuit de fauteuil. Die staat in een te schuine hoek tegenover de tv, zodat we toch op bed moeten klimmen. Uitstekend bed, daar niet van, op een kartonnetje staat dat we slapen op een echt Jensen-matras. Ze willen dat goed laten zien: het onderste matras van de boxspring is niet bedekt met een laken. We zappen maar even verder en komen langs de ‘sympathieke Limburger’ André Rieu in concert met de Josti-band. Moeiteloos vallen we in slaap.

Nell Westerlaken

Meer over