ColumnIne Boermans

Na de show van het Russisch Staatscircus mochten we achter de schermen. Alles was er modderig en deprimerend

null Beeld

Laatst las ik in de Volkskrant een stukje over een knappe vrouw die dankzij haar uiterlijk door een rijke man was ingevlogen naar Ibiza. Mensen waren boos.

Toch wil ik hier een kleine lans breken voor wat avontuur dankzij je uiterlijk.

Op wat details zoals ouderdom, een ferme kaak en nog wat dingen na ben ik oké met hoe ik eruitzie. Ik zal er misschien niet om naar Ibiza worden gevlogen, ik werd mooi wel naar het Russisch Staatscircus in Assen gereden. En daar was mooi wel een rijke oudere man, namelijk Popov de Clown. Met flapschoenen!

Vroeg in de ochtend strompelde ik samen met een vriendin terug naar mijn studentenkamer. Na een avond schadevrij op tafels dansen was ze tijdens het poolen over een piepklein drempeltje gevallen en had haar voet gekneusd.

Lopen ging moeizaam, ik moest haar ondersteunen. Naast ons stopte een wit geblindeerd busje met een buitenlands kenteken. ‘Willen jullie een lift?’, vroeg de bestuurder in gebroken Engels.

‘Nou, no’, zei ik. Het leek me een slecht idee om bij een vreemde man in te stappen.

‘Nou, echt wel yes’, zei de vriendin.

De bestuurder bleek een trapezeartiest van het Russisch Staatscircus. Het circus was in Assen neergestreken. Of ik zin had om te komen kijken. Morgen. Hij kon me komen ophalen in zijn busje.

‘Alleen als mijn moeder mee mag’, zei ik. Dat was een test.

Sure’, zei de trapezeartiest.

De volgende ochtend belde ik mijn moeder dat ze mee moest naar het Russisch Staatscircus. ‘Leuk!’, zei ze.

Dat gaf me al zo’n veilig gevoel dat ik haar afbelde. Ik ging toch liever met een vriendin. ‘Niet leuk!’, zei mijn moeder.

Tijdens de show vloog de trapezeartiest sierlijk door de lucht. Ik was op slag verliefd. Aan het einde van de show greep hij mis en viel in het vangnet. De liefde was op slag voorbij.

Daarna kwam Popov de Clown op en iedereen juichte. Na de show mochten we achter de schermen. Alles was er modderig en deprimerend. De dieren, de caravans en Popov de Clown. Hij stond met zijn flapschoenen naast een kleine caravan handtekeningen uit te delen.

De trapezeartiest mocht Popov niet. ‘Hij heeft sterallures, het geld is hem naar zijn hoofd gestegen’, zei hij. Ik vond Popov er niet uitzien alsof hij geld of allure had.

Ik zag mijzelf toch niet met het modderige Staatscircus meereizen. De trapezeartiest begreep het wel. Hij stond vast ook liever op het strand van Ibiza dan in de modder van Assen.

Meer over