DE BEWUSTE DIGIBETE BURGEROlaf Tempelman

Mijn dochter: ‘Jij snapt er niks van, digibeet!’

null Beeld
Olaf Tempelman

Van alle apps op telefoons van kinderen van het digitale tijdperk, is het belang van Snapchat het moeilijkst uit te leggen aan mensen die jong waren in analoge tijden. Het kan niet anders of juist daarom domineert Snapchat het digitale verkeer tussen flink wat van ’s werelds 13- en 14-jarigen. ‘Snappen’ is zoiets als elkaar de hele dag door onbestemde levenstekens sturen, het kunnen bewerkte selfies zijn of filmpjes of slogans of digitale tekeningen.

Mensen met wie je dertig keer per dag ‘snapt’, hoef je helemaal niet goed te kennen. Mijn dochter liet mij haar top-10 aan ‘best friends’ zien, oftewel degenen met wie je het vaakst snapt. Slechts drie ‘friends’ kende ze langer dan twee maanden. En daarom kreeg ik wat uitleg over de andere zeven. ‘Kijk, dit is X, dat is een jongen die in een andere klas zit.’ Spontaan zei ik: ‘Wat heeft die X een proletenkop, zeg.’

Ach, vaders en dochters. Ik ben jaren terug al door ervaren dochtervaders gewaarschuwd dat je het even moeilijk krijgt als de jongens hun intrede doen: bemoei je er zo min mogelijk mee en houd je grote mond. Vorige maand stormde mijn dochter ineens snikkend de trap af: ‘X heeft mijn instagramaccount gehackt en er de lelijkste snapfoto ooit van mij opgezet!’ Spontaan floepte uit mijn mond: ‘Moet je maar niet zo stom zijn om met proleten te snappen.’ Mijn vrouw: ‘Stil jij, dat kind heeft verdriet!’ Ik: ‘Eén lelijke snapfoto is toch geen catastrofe?’ Mijn dochter: ‘Jij snapt er niks van, digibeet! Ik sta nu net zo voor schut als in jouw tijd iemand die in de klas in zijn broek plaste!’ Ik moest nadenken of dat vroeger in mijn klas gebeurde. Heimelijk dacht ik dat je beter je eerste ervaring met proleten digitaal kunt opdoen dan analoog.

Meer over