De bewust digibete burgerOlaf Tempelman

Met deze prijzen doe je mij geen plezier, Silicon Valley

null Beeld
Beeld

Je weet weinig in het leven zeker, maar ik weet bijna zeker dat ik minder tijd online doorbreng dan de gemiddelde westerse mens. Des te opvallender is het, dat ik online zo vaak in de prijzen val. Vaak hoef ik maar iets aan te klikken en er vliegen al sterretjes, ballonnen en vuurpijlen over mijn scherm vergezeld van woorden als ‘Hoera!’ en ‘Gefeliciteerd!’. Noem het dom digibetengeluk: doe je één keer iets op een computer, ben je meteen ergens de miljoenste bezoeker die wordt bekroond. Analoog bestaat zulk dom geluk ook: ouderwetse loterijen worden steevast gewonnen door mensen die niet fanatiek meespelen, maar toevallig een keer een lot kopen.

De meeste mensen hebben dom ongeluk – ík zit bij de 0,000001 procent die dom geluk heeft. Waarom zit ik hier dan nog een stukje over digitale ballonnen te tikken in plaats van in mijn paleisje in Monaco mijn van Mick Jagger overgenomen keukenpersoneel te commanderen? U die een gemiddelde of bovengemiddelde hoeveelheid tijd online doorbrengt, kent het antwoord. U moet óók nog gewoon zwoegen voor uw geld, terwijl u nog veel vaker in de prijzen valt! Voor de meesten van ons behoren de prijzen die we online winnen al lang tot de rotzooi waarmee we in ons dagelijks digitaal bestaan hebben leren leven. Gewoon wegklikken die ballonnen.

Vorige week verrichtte ik, jazeker, de vijftigmiljardste zoekopdracht op Google. Wegklikken lukte niet. Er verscheen automatisch een scherm waarop ik mijn beloning kon kiezen. Luttele microseconden dacht ik dat mijn leven voorgoed was veranderd. Toen zag ik uit welke prijzen ik kon kiezen: óf 50 euro te besteden bij Google Play, óf een iWatch. Bestaan er twéé prijzen waarmee je mij geen plezier doet, dan deze twee. Geloofde ik in complotten, dan beweerde ik dat Google de toon van deze rubriek wil veranderen door mij een iWatch te laten winnen. Daar zijn grotere, mooiere én betere cadeaus voor nodig, Silicon Valley!

Meer over