op mijn plek

Kunstenaar Jan Hoek wil makers uit verschillende milieus met elkaar in aanraking brengen

Roos Volkers
Jan Hoek Beeld Jordi Huisman
Jan HoekBeeld Jordi Huisman

Wie? Jan Hoek (37).

Waar? Sexyland World, een cultureel clubhuis in Amsterdam-Noord.

Wat doet hij? Hij is kunstenaar, fotograaf en oprichter van de expositieruimte Outsiderland.

Waarom wilde je hier gefotografeerd worden?

‘Sexyland World is een collectief van partijen die een specifieke subcultuur vertegenwoordigen. Het staat voor mij symbool voor het samenkomen van de uiteenlopendste mensen. Nu zitten we bijvoorbeeld in restaurant Order Sichuan, waar koks van het China Sichuan Restaurant op de Wallen het lekkerste eten bereiden, maar dan in een setting ontworpen door kunstenaars en tatoeëerders van de groep Order. Je ziet beide invloeden terug in het interieur: de dakpannetjes zijn traditioneel Chinees, terwijl de muurschilderingen op tattoos lijken.’

Hoe komt het dat zoveel verschillende mensen zich thuis voelen in Sexyland?

‘Er zijn hier geen regels en iedereen is welkom. Beneden heb je de club met elke dag een nieuwe eigenaar: daar is dan de ene keer een bar mitswa voor een kat en de andere keer houdt iemand een vogue-battle of een seksueel bokstoernooi. In de gangen zijn allemaal tekeningen, zoals van Gijs Frieling, een van de beroemdste muurschilders van Nederland, maar ook van beginnende artiesten die meer punkachtig werk maken. En boven vind je juist de strakke ruimte van Face, een kapsalon waar onder anderen jongens uit de buurt zonder officiële kappersopleiding knippen. In dit niet al te grote pand lopen dus alle stijlen dwars door elkaar heen, en daarin lijkt het op mijn persoonlijkheid: zowel in mijn kunst als in mijn kleding en huis probeer ik alles gelijkwaardig naast elkaar te laten bestaan.’

Hoe doe je dat?

‘Ik combineer altijd mode met ‘outsider art’. Ik vind dat makers met een niet-traditionele achtergrond, bijvoorbeeld omdat ze dakloos zijn of een beperking hebben, veel te veel gescheiden werken van kunstenaars uit de meerderheidsgroep. Daarom wil ik ze met elkaar in aanraking brengen. Dat doe ik door een chique trui van het Belgische merk Dries Van Noten te dragen met een lekkere legerdumpbroek van de markt, waaraan mijn 19-jarige stagiair Lucas Sluiter voetbalsjaals heeft genaaid. Maar ook met Outsiderland, een permanente plek in Sexyland World voor exposities die de twee gescheiden kunstwerelden samenbrengen. Zo zijn de tekeningen op de vloer van Bruin Parry, mijn talentvolle collega-kunstenaar met een mental superpower. Vroeger was ik zijn oppas, nu werken we vier dagen per week samen in mijn studio.’

Wat voor kunst staat er bij jou thuis?

‘Mijn huis staat vooral te vol. Steeds zie ik iets in boeken, musea, of op Instagramaccounts die middeleeuwse objecten posten, en dan zoek ik de hele wereld af tot ik het werk gevonden heb. Maar daar ga je best wel failliet aan, dus nu schets ik dingen op mijn traptreden, in plaats van ze gelijk te kopen. Ik heb al een paar dingen getekend: een Nubisch martelmasker uit de 14de eeuw, een Donald Duck-wc en een vleesmes in de vorm van een vrouw. Zo zijn ze toch een beetje van mij.’

Verknipt

‘Deze jas is van mijn goede vriend, de modeontwerper Duran Lantink. Hij verknipt niet-verkochte kleding van grote merken en maakt daarvan nieuwe kledingstukken. Dan zitten opeens Gucci en Northface samen in een mooie jas.’

Jasje

‘De Franse textielartiest Lara Lancereau-Jaulin heeft dit jack ontworpen in samenwerking met de kunstenaars van atelier Créahm in Luik, die allemaal – net als Bruin Parry – een ander aantal chromosomen hebben dan jij en ik. Als je goed kijkt, zie je dat elke tekening op het jasje over de zon gaat.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Haar

‘De afgelopen twee jaar heb ik fanatiek mijn haar geverfd in felle kleuren en een zelfbedacht patroon, maar na een tijdje werd ik daar zo moe van. Het kleuren duurt vier uur en je hebt er maar een week plezier van: een keer wassen en het is eruit. Maar nog steeds heb ik het liefst haar dat er van de achterkant als een alien uitziet, of met een wolkenpatroon.’

Blinde vlek

‘Ik heb één blinde vlek: schoenen. Ik snap nooit wat daar mooi aan is en dat zag je er tot voor kort ook aan af. Ze zagen er altijd uit als een ‘dan maar die’-keuze, totdat ik van Duran al mijn schoenen moest weggooien. Nu heeft hij als mijn schoenenbaas vier paar uitgezocht, en die wissel ik een beetje af.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Onderbroek

‘Mijn onderbroek heb ik met Bruin gemaakt voor het project Outsiderwear. Het idee was dat toonaangevende namen in de mode met ‘outsider’-kunstenaars een minicollectie zouden ontwerpen. We vonden het leuk om juist op kleren die met gêne zijn omgeven ons gezamenlijke leven te tekenen. Op elke onderbroek staat een combinatie van Bruins favorieten – Bassie en Adriaan, Miró – en dingen waar ik van houd: 2 Unlimited, grappige tattoos. En die worden dan zo intiem door anderen gedragen.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Oorbel

‘Sieraden zijn kleine kunstwerkjes die, anders dan wat ik doe, op subtiele wijze een verhaal vertellen. Deze oorbel van sieradenmaker Nhat-Vu Dang weet iets waar de meeste mensen zich voor schamen, in dit geval kwijl uit je mond, om te zetten in iets moois.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman
Meer over