lezersdilemmawat zou u doen?

Kunnen we een hond vertrouwen met onze baby?

null Beeld

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s. Deze week: hond bij baby, is dat verstandig of niet?

Mijn ouders hebben een hond (kruising tussen een cane corso en een Mechelse herder). Iedereen om hen heen vindt de hond geweldig, maar mijn vriend en ik zijn bang voor de hond. Wij verwachten binnenkort onze eerste baby. Ik vind het een eng idee dat onze baby straks bij hen over de vloer komt, terwijl de hond binnen vrij rondloopt. Mijn ouders vertrouwen de hond honderd procent en hebben al gezegd dat het belangrijk is dat de hond aan de baby kan snuffelen zodat hij niet jaloers wordt. Dit idee staat mij erg tegen. Hoe ga ik hiermee om? Vrouw (26), naam bij de redactie bekend

Schrikken

Wij hebben al jaren labradors in huis, maar hebben onze kinderen nooit alleen gelaten met de honden. Ze kunnen schrikken van onverwachte bewegingen van baby of kind. Ik ben als peuter in mijn gezicht gebeten omdat ik naast de kop van de hond stond terwijl mijn neefje hem aan zijn staart trok. We hebben sinds kort een baby-kleindochter in huis, en houden haar op schoot of in de box. Snuffelen aan een voetje zou een optie zijn om de hond te laten wennen. Miranda Schraven (56), Nijmegen

Gevaarlijk

Hoe blij uw ouders ook met hem zijn, een cane corso is een gevaarlijke hond. Ook een Mechelse herder kan heel verkeerd uitpakken. Hetzelfde geldt dus voor deze combinatie. Zelf heb ik meer dan twintig jaar ervaring met bordercollies. Hoe lief ook, het gaat vaker mis dan u denkt. Als u het niet vertrouwt moet u erbij blijven. Niet laten logeren. Niet laten oppassen met de hond erbij. Nooit alleen laten met een hond. Het is verdrietig, maar het is niet anders. Neem geen risico. Kari van Hoytema (67), Rheden

Schattig

Ik ben zelf oma en heb een schattig klein hondje dat geen vlieg kwaad doet. Maar ik laat mijn hondje nooit alleen bij mijn kleinzoon, nooit. Marina Remeeus (61), Amstelveen

Teruggebracht

Wij hebben verscheidene honden gehad in ons leven. Een ervan was een Mechelse herder, een mooi jong beest. Hij bleek jaloers en beet stiekem iemand terwijl we er nota bene bij stonden. Dat is de enige keer dat we een hond hebben teruggebracht. Vertrouw op uw (onderbuik)gevoel en sta niet toe dat deze hond met genen van een Mechelse herder bij uw baby komt. U zult bij de hondeigenaren even moeten ‘doorbijten’ om uw standpunt te verdedigen. Evert van de Brink (84), Zwijndrecht

Kluif in de tuin

Mijn vrouw en ik hebben twee Belgische herders en een kleinzoon van 8 maanden. Als hij met zijn ouders op bezoek komt, beginnen we met een feestje voor de honden. Ze gaan de tuin in met een kluif. Als ze naar binnen willen, krijgt de jongste een muilkorf om en mogen ze de visite verwelkomen en snuffelen aan de voeten van de baby. Voorkom dat ze een kleinkind associëren met iets vervelends. Hopelijk hebben je ouders begrip voor je bezorgdheid. Vraag hen te beginnen met het trainen van de hond, zodat hij leert om apart te zijn van de visite en eventueel went aan een muilkorf. Peter van der Weijden (65), Monster

Nichtje

Vertrouw nooit een hond, wel jezelf. Ondanks dat ik heel veel van mijn eigen hond houd, vertrouw ik hem niet met mijn kleine nichtje van 1,5. Het feit dat je ouders zeggen dat de hond moet snuffelen om niet jaloers te worden zegt al genoeg: niet vertrouwen. Annick Fransen (56), Uithoorn

Kruising

Ik ben gek op honden, maar zoals een bordercollie altijd wil drijven, zou ik een kruising tussen twee rassen die gefokt zijn voor de aanval en daarbij zoveel mogelijk schade aanrichten niet vertrouwen met een baby. Zeker niet als je ouders het woord ‘jaloers’ hebben laten vallen. Als het argument ‘maar golden retrievers kunnen ook bijten’ valt, dan klopt dat, maar een (kruising) cane corso hoeft maar één keer te happen en met zijn kop te schudden. Bescherm je kind. Walter van den Berg (50), Heesselt

Over twee weken: Maak ik me terecht zorgen over mijn toekomst?

Ik ben eind twintig en werk als docent in het wetenschappelijk onderwijs. Ik heb een tijdelijk contract zonder realistisch uitzicht op een vast contract. Mijn hele leven woon ik al in Amsterdam: mijn vrienden, mijn familie en mijn leven zijn hier. Ik ben alleenstaand, en daardoor genoodzaakt om een klein oppervlak te delen met een huisgenoot. Ik ben bezorgd over alle onzekere factoren in mijn leven. Moet ik de stad verlaten? Een andere baan zoeken die meer zekerheid biedt, ook al hou ik van mijn werk? Gewoon erop vertrouwen dat alles wel goedkomt? Ik word met de dag somberder. Heeft u advies? Vrouw (28), naam bij redactie bekend

Onze vraag is: wat zou u doen?

Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 12 april naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over