Koude clausulering

Voor de meeste huwelijken worden geen huwelijkse voorwaarden afgesloten. De huwelijkspartners zijn dan in gemeenschap van goederen getrouwd. Het echtpaar deelt dan alles....

Voor sommigen is dit het symbool van het ideale huwelijk. De huwelijkspartners delen hun leven, logisch dat zij dan ook hun bezittingen en schulden delen. Maar daar kan ook anders over worden gedacht.

Meer dan dertigduizend echtscheidingen per jaar zijn het levende bewijs van de relativering van het huwelijksideaal. Bij zo'n echtscheiding kan ook een minder aangename kant van de gemeenschap van goederen naar voren komen. Als een van de huwelijkspartners door een erfenis of door schenkingen in de familiesfeer een behoorlijk vermogen heeft toegedeeld gekregen, moet dat ook worden gedeeld. Dat vermogen is onderdeel van de gemeenschap en de andere huwelijkspartner krijgt op het eind van de rit zijn deel.

Dat kan tot vreemde situaties leiden. Zo komt het in boerenfamilies vaak voor dat de boerderij en de landerijen voor een lage prijs door de ouders aan een van de kinderen worden doorgegeven. Als het huwelijk van dat kind door echtscheiding eindigt en de 'koude' kant wil het volle pond is dat een onplezierige verrassing.

Wet en rechtspraak zijn hier volkomen duidelijk in. Alles wat tot het gemeenschappelijk vermogen behoort, moet worden gedeeld. Zelfs een erfenis verkregen vlak voor het echtscheidingsvonnis wordt ingeschreven, behoort tot het gemeenschappelijk vermogen.

Op die harde regel is in ieder geval één uitzondering. In de schenkingsakte of het testament kan worden vastgelegd dat de schenking of erfenis geen deel mag uitmaken van enige huwelijksgoederengemeenschap. Met zo'n bepaling wordt de koude kant van dat vermogen uitgesloten. In veel gevallen ontkrachten de huwelijkspartners zo'n voorwaarde in de praktijk door het afgezonderd vermogen in de gemeenschappelijke pot te doen. Zelfs in het huwelijk maakt passie vaak blind.

Meer over