Jonge ouders hebben het helemaal niet druk

Is er meer geld nodig voor kinderopvang en verlofregelingen om de stress van jonge ouders te verminderen, vraagt Martine Vente zich af....

Onder leiding van verloskundige Beatrijs Smulders maakt een aantal vrouwen zich sterk voor de babysabbatical: een jaar betaald verlof voor iedereen die een kind krijgt. Vorige week donderdag waren zij bijeen in De Rode Hoed in Amsterdam. Onder de medestanders van Smulders bevindt zich een voormalige carrièrevrouw die vindt dat haar vier maanden oude dochter zeker een jaar lang onbeperkt toegang tot haar borsten moet hebben, waardoor ze niet kan werken. Alles wat dat dwarsboomt, veroorzaakt stress, zo verklaarde ze. Zelfs toen ze bij het ophalen van een computer een voet over de drempel van kantoor moest zetten, raakte ze al danig van de wapper.

Gelukkig kon ze er voorlopig wegblijven, dank zij de in haar vorige leven bijeengespaarde verlof- en vakantiedagen. Maar ze pleitte ervoor dat iedereen recht zou moeten hebben op zo’n lange periode aaneen vrij na de geboorte van een baby.

Toe maar.

Jonge ouders staan bij deze verkiezingen toch al vooraan als het op uitdelen aankomt. Neem het kabinet. 125 miljoen euro trekt minister De Geus extra uit voor kinderopvang. Daarnaast wordt de werkgeversbijdrage aan de kinderopvang via de WW-premie verplicht. Dat is gunstig voor veel ouders, vooral degenen die voorheen geen bijdrage van hun werkgever ontvingen.

Ter illustratie: het invoeren van het bovenmodale gezinsinkomen van mij (zelfstandige) en mijn partner (in loondienst) in het internet-rekenprogramma 2007 voor de kinderopvangtoeslag vertelt dat wij er volgend jaar bijna tweehonderd euro per maand op vooruit gaan. Van de maandelijkse factuur van 1372 euro voor twee kinderen voor drie dagen van het kinderdagverblijf passen overheid en werkgevers maar liefst 1184 bij.

Volgend jaar, zo schatte ouderbelangenorganisatie BoiNK vorige week vrijdag in deze krant, kan die rekening nog eens 10 tot 15 procent hoger worden. Kinderdagverblijven blijven langer open om filerijdende en andere stressende ouders tegemoet te komen, die langer dan tien uur op een dag een opvangplaats voor hun kinderen nodig hebben. Die extra uren komen weer voor tweederde voor rekening van werkgevers en overheid. En als het aan VVD en PvdA ligt, zijn crèches, ook die met lange openingsuren, straks helemaal gratis.

Stress bij ouders is een veelvuldig voorkomend argument van de voorstanders van het nog meer verruimen van verlofregelingen en kinderopvang. Maar is die stress er wel?

Ik ben zelf een jonge ouder met twee kinderen, een van bijna 3 jaar en eentje van vier maanden. Mijn man en ik werken ieder vier dagen en hebben ieder onze zorgdag. Wij hebben eigenlijk nooit – zoals dat heet – combinatiestress.

Drie keer per week breng ik mijn kindjes naar het kinderdagverblijf alwaar ze liefdevol worden verzorgd door zeer ervaren dames die daar een vierjarige mbo-opleiding voor hebben gevolgd. Het is er schoon, er is structuur en meer speelgoed dan ik ooit in mijn huis kan verzamelen. Mijn dochter heeft er per week 24 uur lang geen toegang tot mijn borsten, maar de resterende 144 uur wel.

Het lukt ons iedere crèchedag onze kindjes tussen vijf en zes op te halen. Op dit grote kinderdagverblijf met ongeveer 75 kinderen zijn al een jaar ruimere openingstijden. ’s Morgens komen twee kinderen om half acht en ’s avonds zit er slechts één kind tot half zeven op papa of mama te wachten.

Zijn wij en al die andere ouders dan wonderen van efficiency? Of hebben we het gewoon goed geregeld door bijvoorbeeld dichter bij huis te werken of (tijdelijk) iets minder hoge carrière-eisen te stellen? Ik ken geen moeder en ook geen vader die met een burn out thuis zit vanwege de hoge zorg- en werkdruk.

Is de nood voor nog meer en nog goedkopere kinderopvang dan toch niet zo hoog? Voordat werkgevers en de belastingbetaler weer dieper in de buidel tasten voor kinderopvang en ruime regelingen à la het Zweedse model, wil ik graag weten of wij jonge ouders het nou echt zo slecht hebben. Of valt het allemaal wel mee met die stress. Als dat antwoord er is, kan er pas een fundamentelere discussie worden gevoerd over of er nog meer geld bij moet.

Meer over