'Je ziet ze denken: dat is een jochie zonder ervaring'

Behalve een ongewoon groot aantal wereldtitels leverde het jaar 2005 een rijke oogst aan jong talent op. Sporters onder 20 jaar vertellen over hun doorbraak....

Peter Wessels zou tijdens de nationale Masters hebben gezegd dat hij mevond tegenvallen en dat Sluiter en hij op die leeftijd verder waren dan ik.Maar Peter heeft me meteen gebeld om uit te leggen dat hij het niet zoheeft bedoeld. We hebben samen gedubbeld. Ik weet dat Peter mij een goedetennisser vindt, behalve in de partij die ik tegen hem op de Mastersspeelde. Ook Wessels weet dat ik veel beter kan.

Iedereen sprak over mijn finaleplaats op Wimbledon bij de junioren. Maarveel mensen zijn vergeten dat ik eerder al de Australian Open had moetenwinnen. Dan was ik nummer een geweest op de wereldranglijst voor junioren.Ik baalde vreselijk dat het niet is gelukt, want daarna moest ik weer naarschool en heb ik nauwelijks meer getennist.

Tijdens het NK tot en met 18 jaar raakte ik geblesseerd aan mijn pols.Ik ben er twee maanden uit geweest en toen wist ik meteen weer waarom ikper se mijn vwo-diploma wilde halen. Het was een perfect voorbeeld dat jeals beginnende prof iets achter de hand moet hebben. Twee maanden nadat ikvan school kwam, vreesde ik door die polsblessure nooit meer te kunnentennissen.

Een operatie bleek gelukkig niet nodig, maar ik zal mijn hele leven lasthouden van ganglion in mijn pols. Tussen de botten in het polsgewrichtzitten kleine spiertjes, die als elastiekjes fungeren. Die zijn bij mijniet sterk genoeg, waardoor zich holten met vocht vormen. Ik moet dagelijksoefeningen doen voor mijn pols. Ik moet fysiek sterker worden en daarom doeik in januari voornamelijk krachttraining.

Ik moet eerst een achterstand inhalen, ik heb nog zo weinig getraind.Ik gaf prioriteit aan mijn opleiding en ik kon het tot vier jaar geledenook lichamelijk niet aan. Behalve van mijn pols had ik door groeipijnenaltijd wel ergens last van, mijn knieën, mijn rug. Ik ben nu 1.90 meterlang. Maar uit een foto van mijn pols bleek dat mijn botten nog niet zijnvolgroeid. Er komen dus nog enkele centimeters bij.

Met mijn lengte en mijn opslag zou ik vaker service/volley moetenspelen. Ik kan eigenlijk alles, dat maakt het lastig het juiste speltypete kiezen. Agassi was als kind al mijn idool en dat hij is nog steeds. Ikvind het ongelofelijk wat die man nog presteert.

Op het gras van Wimbledon koos ik vaker voor service/volley, al beheersik dat nog onvoldoende. Maar met service/volleyspel alleen kun je optopniveau niet winnen, daarom doet niemand het meer. Ook Tim Henman blijftal drie jaar achterin na zijn tweede opslag. Daardoor heeft hij op RolandGarros en de US Open de halve finales gehaald.

Na Wimbledon heb ik in feite afscheid genomen van mijn jeugd. Ik richtme nu op een profcarrière bij de senioren. Sinds ik mijn school hebafgerond, heb ik twee managers in de arm genomen. De Italiaan Colombiniregelt mijn kleding en de rackets. Verder zit ik in de stal van PatrickWouters, die ook de belangen behartigt van Pieter van den Hoogenband enMark Huizinga.

Ik laat me niet gek maken door de gedachte dat talenten als Murray enDjokovic op hun achttiende al in de tophonderd staan. Ook Federer, Hewitten Nadal hebben op jonge leeftijd al waanzinnige prestaties geleverd. Tochzijn het er relatief weinig. De gemiddelde leeftijd van een debutant in detophonderd is eenentwintig jaar. Ik maak me dus geen zorgen.

Ik merkte wel meteen hoe zwaar de omschakeling van de jeugd naar desenioren is. Een dag na mijn finale op Wimbledon speelde ik op hetChallenger-toernooi in Scheveningen. Van gras naar gravel. Ik speelde tegeneen onbekende Argentijn en ik was kansloos.

Het was een rare gewaarwording. Bij de jeugd had ik een naam opgebouwd.Ik won ook wedstrijden door mijn reputatie. Maar bij de senioren is niemandbang voor me. Ik moet bij de zogeheten Futures beginnen. In die toernooienzie ik mijn tegenstanders denken: daar staat een jong jochie zonderervaring.

Nu moet ik puntjes sprokkelen voor de wereldranglijst. Ik heb al eentoernooi gewonnen in Israël, waardoor ik 669ste sta op de wereldranglijst.Daarmee heb ik voldaan aan de eis van de KNLTB voor 2006. In 2007 moet ikrond de vierhonderd staan, die stap hoop ik dit jaar te maken.

Maar als ik binnen drie jaar merk dat de tophonderd buiten mijn bereikligt, ga ik alsnog studeren. Ik wil niet te lang blijven hangen in dekelders van het circuit.

Robèrt Misset

Meer over