ColumnAaf Brandt Corstius

In de Efteling heb je twee groepen fans: Groep Anton Pieck en de coastergekkies

null Beeld
Aaf Brandt Corstius

Je kunt corona de schuld van alles geven, dus hop: het is de schuld van corona dat het Spookslot van de Efteling wordt afgebroken. Ja. Is ook echt zo. Ten eerste zaten ze bij de Efteling natuurlijk jarenlang werkloos op hun handen, dus dan ga ja, als pretpark, vanzelf nieuwe achtbanen verzinnen en oude shit afbreken. Ten tweede doet cultuur er sinds corona officieel niet meer toe. En het Spookslot is cultuur.

Althans: het is Eftelingcultuur.

In de Efteling heb je twee groepen fans, en ik behoor tot Groep Anton Pieck: dat zijn de mensen die komen voor Holle Bolle Gijs, het Sprookjesbos, de winkeltjes, het feit dat elk woord met een k met ck wordt geschreven. Dit zijn mensen met waardering voor het schattige, het ouderwetse, en, toegegeven, de mensen van Groep Anton Pieck zijn ook mensen die in hun broek schijten van achtbanen, en daarom de rest van hun gezelschap proberen af te leiden van doodenge attracties met een dolenthousiast: ‘Kijk nou, Holle Bolle Gijs! Stop er een papiertje in!’

De andere groep zijn de coastergekkies. Mensen die achtbaan in, achtbaan uit willen, tussendoor poffertjes hakken, kotsen en dóór. Het woord coastergekkies heb ik van iemand die duidelijk tot Groep Anton Pieck behoorde en werd geïnterviewd in het Brabants Dagblad. Woedend over het afbreken van het Spookslot zei hij: ‘De Efteling is een park voor iedereen, niet alleen voor de coastergekkies.’ De tweedeling in de maatschappij zet door.

De directeur van de Efteling heeft zelf gezegd dat het Spookslot al tien jaar gedateerd is – dat vind ik wel een trap na, maar goed. Zelfs mensen die tot Groep Anton Pieck behoren, geven het soms toe. ‘Beestje heeft zijn beste jaren gehad’, aldus een vrouw in het Brabants Dagblad.

Dan is nu het moment gekomen om iets toe te geven: ik vond het Spookslot altijd best wel eng. Je staat als publiek in een donkere ruimte, je hebt geen vaste zitplaats, dus er kan iemand achter je gaan staan en ‘boe!’ in je oor roepen tijdens de voorstelling. Dat is al spannend. En dan die Danse Macabre, die keihard aanstaat, waarop de schedeltjes aritmisch en hortend en stotend (‘gedateerd’) heen en weer bewegen: dat is een behoorlijk indrukwekkend muziekstuk. Verder is het een en al gregoriaans gezang, geklokkeluid en raadselachtige sitargeluiden – die laatste term heb ik van de Wiki van het Spookslot, die door een ijverige Eftelingfan, en daar zijn er legioenen van, is opgetekend. Op die Wiki las ik ook dat op twee grafzerken in het Spookslot het logo van de NS en het oude logo van de Rabobank staan.

Zelfs daar word ik nu nostalgisch van.

Meer over