ColumnAaf Brandt Corstius

Ik moet niet als zo’n conservatieve oude bes zijn als er vooruitgang wordt geboekt op de wereld

null Beeld
Aaf Brandt Corstius

Als ik me kwaad maak over een nieuw fenomeen dat plots alomtegenwoordig is (hallo elektrische fiets, hallo flitsbezorger op elektrische fiets die me bijna doodrijdt), dwing ik mezelf om te denken aan twee filmpjes.

Het ene filmpje is uit de jaren vijftig en gaat over kinderen die strips lezen. Kinderen die strips lezen, dat vinden ouders verschrikkelijk, vertelt de Polygoonstem in de voice-over. (Iedereen praatte toen met een Polygoonstem.) Maar, zegt de stem, je moet het als ouders toch maar accepteren. Dat je kinderen strips lezen. Zó erg is het niet.

Het andere filmpje is van Frans Bromet en stamt uit 1998. Bromet vraagt mensen op straat of ze van plan zijn om een mobiele telefoon te nemen. Nee joh, gek, zeggen al die mensen. Waarom zou je de hele dag gebeld willen worden? ‘Dan ben je aan het fietsen, en dan word je gebeld.’

Die filmpjes wijzen mij erop dat ik niet als zo’n conservatieve oude bes moet zijn als er vooruitgang wordt geboekt op de wereld. Strips en mobiele telefoons zijn fantastisch! (Althans, vooral strips. Mijn kinderen willen ze amper nog lezen. Want ze hebben mobiele telefoons.)

Maar ik háát elektrische fietsen, en ik haat bezorgers van boodschappen en maaltijden op elektrische fietsen, en ik haat – en hier begin ik echt Buurman Boordevol uit Ja zuster, nee zuster te channelen – pubers op elektrische fietsen. En oude mensen op elektrische fietsen. En alles wat ertussenin zit.

Ze gaan te hard, ze letten niet op, je hoort ze niet aankomen, enfin, u kent de bezwaren. Ik zie steeds meer tieners op die fietsen, en telkens wil ik zo’n tiener staande houden en vertellen over mijn vriendin die in het holst van de polder elke dag drie uur heen en weer naar school moest fietsen, met tegenwind. Misschien was het iets minder uur, maar het was wel met tegenwind. En op een gewone fiets.

Maar ja. Dan denk ik: wat als zij toen een elektrische fiets had gehad? Dan was ze sneller op school geweest. Had ze in de ochtend nog een kopje thee kunnen drinken.

Ik doe dus echt mijn best. Dan denk ik: vroeger vonden de mensen strips verderfelijk. Strips! Strips zijn het liefste ooit. En het verzet tegen mobiele telefoons bleek ook volstrekt futiel en onzinnig.

Maar telkens als er een elektrische fiets met daarop een jongen met AirPods en een eetbezorgrugzak te hard langs me scheert op het fietspad, zeg ik in mijn hoofd lul. En daarna scheld ik mezelf uit voor boomer. Kan allemaal niet gezond zijn.

Meer over