Hoge prijs van de wijn is de helft van de lol

'Hoe lang zit u al in deze handel?', vroeg de Britse wijnkoper aan zijn Hongkongse buurman op een veiling van zeldzame Franse châteaux bij Sotheby's in Londen....

TOINE BERBERS

De Brit zag tot zijn verbazing dat de nieuweling in de catalogus voor tienduizenden ponden had aangestreept. 'Bordeaux is het helemaal bij ons', glimlachte de kersverse ondernemer. 'Vooral Mouton-Rothschild. Eigenlijk alles met de naam Rothschild.'

De Hongkongse handelaar is niet de enige uit Azië die eerbiedwaardige veilingen in Europa afstroopt op zoek naar zeldzame partijen Bourgogne of Beaujolais. Het edele vocht is het opeens helemaal in Oost-Azië. Waar vroeger zakenbanketten rijkelijk bevloeid werden met de duurste Franse cognac, is nu wijn - liefst Franse rode - helemaal je van het.

In het centrum van Hongkong gaan bijna wekelijks bodega's open, waarin Rioja's en Chianti's zij aan zij liggen met de Franse tophuizen op smeedijzeren of hardhouten wijnrekken. In het centrum van Taipei, Taiwans hoofdstad, krijgt de klant in nieuwe, trendy cafés indrukwekkende wijnkaartenovergelegd.

Zelfs in China is de verkoop van importwijnen dit jaar al vervijfvoudigd. Het onlangs in het hart van Peking geopende warenhuis One World heeft bij de ingang een indrukwekkende selectie kistjes uitgestald. De prijzen variëren van een tientje tot honderden guldens. China's middenklasse mag graag zijn pas verworven rijkdom stuksmijten op dit nieuwe statussymbool.

De rijstwijn, meer dan tweeduizend jaar de favoriete drank, had al veel concurrentie van cognac. In belastingvrije winkelcentra op Azië's luchthavens leek lange tijd niets anders te koop dan uitbundig versierde flessen Rémy Martin of Courvoisier voor astronomische bedragen.

Maar nu is er wijn. De saxofoon spelende koning Bhumibol van Thailand is een van de aanstichters van de trend. Hij prees de gezonde bijwerkingen. Een paar glazen per dag hielpen hem over zijn hartkwaal heen.

Al gauw ging de mare dat niet alleen hart en bloedsomloop maar ook de mannelijke potentie wel varen bij wijngebruik. Vooral rode krijgt in tv-programma's een verkwikkende bijwerking toegedicht en verkoopt tien keer beter dan witte. Alleen Japanse jongedames hebben massaal hun sake verruild voor Duitse witte wijn.

Het helpt dat rood in China de kleur is voor fortuin. De statusbewuste drinker weet bovendien dat van een afstand een glas rood veel meer opvalt dan de kleurloze variant. Voor cognac zijn moeilijke tijden aangebroken. De chique Hongkongse handelshuizen die alleen sterke drank en geen wijn in hun assortiment hebben, moeten personeel op straat zetten.

De eigen Chinese wijnbouw profiteert mee van deze hausse. Merken als Dynasty, Dragon Seal en Great Wall, die al jaren hun druiven tot edel nat van aanvaardbare kwaliteit verwerken, kunnen de vraag nauwelijks bijbenen.

Maar voor de nieuwe rijken is een hoge prijs de helft van de lol. Zeldzame châteaux zijn bij uitstek geschikt om mee te patsen. Dat gaat soms even ver als het beruchte goudpoeder op de desserts in Japans gouden jaren tachtig. De gastheer die vijfhonderd gulden neerlegde voor een kistje Pomerol smijt de drie flessen onder luid gejuich kapot in een apart zaaltje van een exquise restaurant.

De nieuwe Aziatische wijnliefhebbers vallen vooral voor bekende namen. Een wijnhandelaar in Hongkong die de prijzen van zijn Bordeaux met 50 procent verhoogde, merkte tot zijn verrassing dat de vraag alleen maar toenam.

Een fles Château Lafite-Rothschild van zeshonderd gulden is ideaal om een zakenpartner gunstig te stemmen. Verzamelaars in Europa laten hun zeldzame partijen onaangeroerd in koele kelders liggen, maar in Azië komt de fles op tafel. Het edele vocht wordt soms onbevangen gemengd met Coca Cola of Seven Up, maar dat mag de pret niet drukken.

Toine Berbers

Meer over