Columnjoy delima

Hoe kon ik nou zelf de aanstichter zijn van mijn toch best vaak teleurstellende seksleven?

null Beeld

Door seks als een geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig onzeker. Actrice Joy Delima (26) schrijft erover in klare taal. Deze week: genot opeisen.

‘Maar als de seks kut verloopt is dat toch ook je eigen verantwoordelijkheid? Als jij niet communiceert kun je niet alleen de ander beschuldigen. Toch?’

Mijn collega kijkt me vragend aan. Even denk ik dat hij een grapje maakt. Maar er verschijnt geen lach op zijn gezicht. Het brandt in mijn borst en onderbuik, op dezelfde plekken als wanneer mannen mij ‘schat’ of ‘meid’ noemen als ze me iets uitleggen. Ik denk te lang na en voordat ik iets kan zeggen veranderen we van onderwerp. Alles in mijn lijf wilde zeggen dat het niet mijn verantwoordelijkheid was. Want hoe kon ik nou zelf de aanstichter zijn van mijn – toch best vaak – teleurstellende seksleven?

Die avond ging ik in vogelvlucht langs al mijn minder leuke seksmomenten, alle momenten waarbij ik altijd de ander de schuld gaf voor het ontbreken van mijn genot. Voor het eerst in misschien wel mijn hele leven probeerde ik mijn seksleven te zien als een buitenstaander. Waarom ging het eigenlijk zo vaak mis en hoeveel schuld had ik daar aan?

Om eerlijk te zijn had ik hier eerst een lange en gedetailleerde analyse geschreven. Een analyse over hoe het is om seks te hebben met mij. Seks met Joy. Ik vertelde daarin hoe de laatste keer verliep dat ik met een nieuw iemand voor het eerst seks had. Ik schreef vanuit zijn perspectief zodat je mij eens kon zien door de ogen van een ander. Maar toen besefte ik dat ik niet voor een ander kan spreken, dat mijn verhaal vanuit zijn perspectief in de kern nog steeds mijn verhaal is. Die analyse was een gevolg van het feit dat ik me in de eerste alinea van deze column al realiseerde dat ik daadwerkelijk een groot deel van de schuld draag. Iets in mij kan eigenlijk niet geloven dat ik me zelden afvraag hoeveel verantwoordelijkheid ik draag voor mijn seksleven. Alsof seks mij enkel overkomt, in plaats van dat het een doordachte handeling is. De nuchtere vraag van mijn collega heeft onverwachts gezorgd voor nieuw perspectief. Wat kan ik zélf doen om mijn seksleven te verbeteren? Het antwoord is: communiceren. Ik dacht altijd dat ik niet wist wat ik wilde of wat ik lekker vond, maar de waarheid is dat ik het gewoon niet durf te zeggen.

Laatst werd ik gevraagd een fictief erotisch verhaal te schrijven en tot mijn grote verbazing wist ik heel goed wat ik geil vond, hoelang het voorspel moest duren en waar ik aangeraakt wilde worden. Het verhaal was in een halve dag getypt. In mijn fantasie weten de mensen met wie ik seks heb precies wat ze moeten doen en hoef ik ze niets uit te leggen. Ik wil gewoon zo graag dat het me overkomt; geweldige seks. Dat ik alleen maar ‘ja’, ‘o mijn god’ en ‘ik kom’ hoef te zeggen.

Maar dat is een fantasie. In de realiteit weet een nieuwe partner niet hoe mijn lichaam werkt en ik andersom ook niet. Je kunt je tot op zekere hoogte inlezen over de werking van vulva’s en penissen (wat ik overigens vind dat iedereen zou moeten doen), maar wat een individu tot een hoogtepunt brengt kun je alleen maar ontdekken door het simpelweg te vragen. En als iemand het niet vraagt, is het aan jou om het zelf te zeggen, je genot op te eisen. En dat, heb ik niet gedaan. Niet genoeg. Daar ligt mijn verantwoordelijkheid, om de situatie naar mijn eigen hand te zetten.

Ik zeg niet dat ik dit nu ineens kan, want genot opeisen is in de praktijk niet altijd even makkelijk. Maar ik ga het in ieder geval proberen.

joy.delima@volkskrant.nl

Meer over