Paulien Cornelissein 150 woorden

Het Songfestival is eigenlijk een viering van de misfit

null Beeld

De ochtend na de eerste voorronde kopte NRC Handelsblad: ‘België en favorieten door naar finale Songfestival.’ Ik vond dit sneu voor België, want ik las het als: alle favorieten mogen door, en om onbegrijpelijke redenen ook België.

Nu heeft Hooverphonic wel een nummer dat tegen de huidige Eurovisie-visie ingaat. Grofweg vallen Songfestivalliedjes in twee categorieën: 1) heel erg vrolijk of 2) met een belangrijke boodschap. Bij beide categorieën is het een pre als de artiest een moeilijk leven heeft gehad – het Songfestival is eigenlijk een viering van de misfit.

Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert zingt over wakker worden naast een man waar ze per ongeluk mee naar bed is geweest. Die man drinkt des ochtends een ‘organic cup of tea’, en uit de context maken we op dat dit niet oké is. Arnaert zingt in mineur en doet geen enkele poging om een belangrijk identiteitsthema aan te snijden. Ze is hiermee een misfit onder alle misfits, en daarmee zeer finalewaardig.

Meer over