Columnarthur van amerongen

Het enige lichtpunt van het songfestival was Jeangu Macrooy, de morele winnaar

null Beeld

Ik vond de landelijke euforie rond het Songfestival ronduit misplaatst, omdat alle vooroordelen over de herenliefde uit de mottenballenkast van de NPO werden getrokken, enkel ten behoeve van de kijkcijfers. Gaiety werd verbeeld door gillende relnichten met roze veren, pruiken, fluitjes en regenboogvlaggetjes; het soort dat je alleen nog tegenkomt op de maandelijkse dansfuif van het COC op Goeree-Overflakkee.

De genderletterbak (LGBTQQIP2SAA+) werd volledig genegeerd en we waren weer terug in het tijdperk van Albert Mol en travestieclub Madame Arthur aan de Amsterdamse Warmoesstraat, waar ik glazenophaler was.

En dat is nou precies wat Gerrit Komrij in zijn beruchte Mosse Lezing in 2008 aan de kaak stelde: ‘Je hoeft maar naar de pijnlijke standaardnichten op het scherm te kijken of je weet dat je daar niet bij wilt horen. Je zou zo snel mogelijk heteroseksueel willen worden. Er valt geen eer meer te behalen door je homo te noemen. Homoseksualiteit, vaarwel. Bedankt voor de kennismaking.’

Komrij was niet de enige die waarschuwde voor de vernichting van de Nederlandse gayscene. Arjan Ederveen en Tosca Niterink hielden in hun legendarische televisieprogramma Borreltijd een pleidooi voor het organiseren van de Gay Games in Twello. Het item is te vinden op YouTube en vooral het olympisch onderdeel polstashoogwerpen voor gays is een statement tegen de vertrutting van de Griekse beginselen.

De enige die zich in woord en daad verzette tegen de kwetsende songfestivalclichés, was burgemeester Aboutaleb, die weigerde als dragqueen op te treden in het televisieprogramma Make Up Your Mind, een kinderachtig en voorspelbaar format dat mij deed terug verlangen naar de subtiliteit van La Cage Aux Folles, de Franse komedie over een nachtclub in Saint-Tropez die een travestietenshow brengt.

De redactie van het programma moest gedacht hebben dat er weinig verschil is tussen het dragen van een kaftan en een jurk, maar gelukkig leende de Rotterdamer zich niet voor een circusnummer.

Het enige lichtpunt van het songfestival was Jeangu Macrooy, de morele winnaar. Hij werd terecht nijdig op een valse journalist die Sam Smith een ‘hij’ noemde in plaats van ‘hen’. De zangers Smith zijn non-binair en willen met ‘hen’ en ‘hun’ worden aangesproken .

Misgendering en aanverwante micro-agressie is precies waar Rob Jetten in een twiet tegen waarschuwde: ‘Laten we op de internationale dag tegen Homo-, Lesbo-, Bi-, Trans-, en Interseksefobie opstaan tegen gescheld, opstaan tegen haat. Woorden doen pijn. Besef wat je zegt.’

Waren er maar meer dappere kerels als Rob.

Knuffelnichten Beeld Gabriël Kousbroek
KnuffelnichtenBeeld Gabriël Kousbroek