Columnjoy delima

Heeft je partner dezelfde opvattingen over vreemdgaan als jij?

Joy Delima Beeld
Joy Delima

Door seks als één groot geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig ­­onzeker. Actrice Joy Delima (27) schrijft erover in klare taal. Deze week: praten over monogamie.

Al mijn relaties zijn monogaam geweest. En niet omdat we daar bewust voor kozen, nee, het was gewoon zo. Mijn exen en ik hebben het nooit gehad over de invulling van onze relaties. Over wat we verstonden onder vreemdgaan, bijvoorbeeld. Mijn exen vroegen mij allemaal verkering, ik zei ja en dan hadden we automatisch een monogame relatie. En dat betekende dus dat ik nooit meer mocht flirten, zoenen of seksen met een ander. Dat vond ik altijd een moeilijk vooruitzicht, hoe verliefd ik ook was. ‘Wil je mijn vriendin worden?’ werd in mijn hoofd ‘Wil je van mij zijn en nooit meer een ander aanraken, geil aankijken of daar zelfs maar over dromen? Anders ben je af en vinden al onze vrienden je een stomme slet.’ Ik denk dat velen van ons monogamie als hét uitgangspunt zien. Maar waarom bevragen we onze monogamie eigenlijk zo weinig? Ik stelde een vraag aan een collega met een monogaam huwelijk van twintig jaar: ‘Heb je wel eens aan je vrouw gevraagd of ze seksueel tevreden is?’ Hij frons-lachte defensief en nam een slok wijn. ‘Uhm, nee.’ ‘En weet je of zij dezelfde grenzen hanteert wat betreft vreemdgaan als jij?’ Na een verwarde blik in de verte zei hij zachtjes: ‘Nee, eigenlijk niet.’ Daarna leek het alsof ik iets kleins in zijn brein onomkeerbaar had geruïneerd, alsof een deel van hun jarenlange huwelijk een leugen bleek te zijn. En misschien was dat ook wel zo. Ik ken het nog van toen ik relaties had. Als we het niet hadden over onze eventuele verlangens, dan betekende het dat de buitenwereld met al zijn verleidingen niet bestond. Maar dat je het niet bespreekt, wil niet zeggen dat het niet aanwezig is. Ik had het gevoel dat het aankaarten van dergelijke thema’s bij mijn partners betekende dat ik onze relatie in twijfel trok. Dat ik ongelukkig was en dat er voor hen een reden was om mij te wantrouwen. Alsof ik stiekem gewoon een vrijbrief wilde om met anderen naar bed te gaan. Maar dat is niet wat ik wilde.

Wat ik wil, is dat wij samen het nulpunt zijn en dat vanuit daar alles in ieder geval bespreekbaar is. Dat de vraag: ‘Hoe zou jij het vinden dat ik soms met anderen zoen?’ niet betekent dat ik dat perse wil, maar dat ik mijn partner betrek bij mijn gedachten. Want stel nou dat je wél met anderen naar bed wil gaan, zou het dan niet oneerlijk zijn om die informatie achter te houden? Naar je partner, maar ook juist naar jezelf. Het zou fout zijn als je het gewoon zou doen, zonder overleg. Dat is vreemdgaan, zoals heel veel monogame mensen die ik ken geregeld doen. Ik vind dat droevig, al dat monogame vreemdgaan. Ongelukkige zielen die monogaam pogen te zijn, omdat ze proberen te leven volgens een vorm van liefde die helemaal niet voor ze werkt en daarmee soms het zelfvertrouwen van hun partner onherstelbaar slopen. Een monogame relatie is niet kant-en-klaar. Ik denk dat je monogamie samen kunt herdefiniëren en je eigen regels moet maken, in plaats van dat eeuwenoude sacrament proberen na te leven. Want misschien kom je er zo achter dat je partner een arm aanraken van een collega al te ver vindt gaan, of juist dat jullie allebei in het weekend een andere vrouw willen zoenen. Of je ontdekt dat jullie verlangens helemaal niet overeenkomen en dat een van jullie al jaren iets inhoudt wat diegene juist wil ontketenen. Al jullie gesprekken zullen waarschijnlijk een andere uitkomst hebben, want jullie relaties zijn, in tegenstelling tot het concept monogamie, uniek en divers. Het omarmen van diversiteit blijkt vaak moeilijk, maar levert altijd iets vruchtbaars op.

joy.delima@volkskrant.nl

Meer over