Gerard is geen mens om 'gewoon' lid te zijn van een vereniging: 'Ik wil méér kunnen doen'

Stamgast Gerard. Beeld RV
Stamgast Gerard.Beeld RV

Gerard (69) gaat donderdag tot en met zondag naar de Triangel Bar in Schijndel, als er wordt gebiljart. ‘Vroeger ook vaak maandagavond, tot ik me realiseerde: wat zit ik hier nou eigenlijk te doen? Wegwezen. Je moet ook aan thuis denken.’

Gerard: ‘Ik ben geen mens om ‘gewoon’ lid te zijn van een vereniging. Ik wil méér kunnen doen. Veertig jaar lang heb ik in Schijndel de voetbalcompetitie op zaterdagmiddag georganiseerd, waaraan ik zelf met een elftal meedeed. Elk café had een voetbalvereniging. In de drukste tijd waren er 32 teams, maar cafés gingen dicht en mensen moesten op zaterdagmiddag werken om wat bij te verdienen. Op een gegeven moment waren er nog maar 16 teams, toen 8 en nu bestaat die competitie niet meer.

‘Ik ben begonnen bij voetbalvereniging Van Houtum. Het veld achter thuiscafé De Nachtegaal heb ik een jaar of tien onderhouden met de maaimachine en de tractor die we kregen van de heer Rouvoet, de gokkastenontwikkelaar die bij het veld woonde. ‘Als de hele vereniging bloeddonor wordt, krijg je van mij een tractor en een maaimachine’, had hij gezegd. Ik heb nooit gevraagd waarom hij wilde dat we bloeddonor werden, maar iedereen deed het.

‘Tegenwoordig ben ik leider van de Schijndelse biljartcompetitie en van een biljartteam in dit café, en bestuurslid bij de Katholieke Bond van Ouderen, waarvan ik samen met mijn vrouw lid ben. Ik sta op de wachtlijst voor een openhartoperatie en kan nu elke dag worden opgeroepen. Ik ben op intakegesprek geweest, dan krijg je een persoonlijke map mee naar huis. Na twee bladzijden heb ik die map dicht gedaan. Je kunt dit krijgen, je kunt dat krijgen. Ik hoef het niet te weten, ik hoop alleen maar dat ik er goed uitkom en dat ik hier maar twee weken afwezig hoef te zijn. Voor mijn taken heb ik al vervangers geregeld.

‘Het is mij niet te doen om applaus. Waarom die functies belangrijk voor mij zijn, vind ik een moeilijke vraag. Ik vind het gewoon vanzelfsprekend. Elke vereniging heeft van die sullen nodig die de boel willen regelen. Sommige leden zijn makkelijk uitgevallen of staan er niet bij stil, omdat een ander het wel doet. Anderen denken dat ze het niet kunnen, zijn bang om fouten te maken. Ik geloof dat mensen vaak meer kunnen dan ze zelf denken. ‘Ik ken mensen die nooit fouten maken’, zeg ik altijd, ‘maar die doen ook helemaal niks.’’

Meer over