Gepiept

ALS je zuster opeens naar je man gaat lonken en hij blijkt daar niet ongevoelig voor, dan is er maar één oplossing: je lokt hem het bed in, doet een paar keer net of je klaarkomt en je vleit hem met ouderwetse complimentjes waar de jeugd van tegenwoordig geen weet...

Voor zover ik me kan herinneren heeft nog niemand aan ons gevraagd waarom we in Amsterdam wonen. Maar nu lijkt verantwoording opeens algemeen verplicht. Men doet net alsof er geen menswaardig leven mogelijk is buiten de hoofdstad. Hoe moet je het redden zonder musea en concerten?

In werkelijkheid gaan we alleen tijdens vakanties naar een museum en luister ik liever thuis naar een cd dan dat ik vastgeplakt zit tussen de ellebogen van hoestende concertgangers. Het lijkt me ook stug dat Amsterdam de enige plek is waar mensen tolerant en creatief zijn. Ik zie te veel Amsterdammers die bij het begrip 'tolerantie' alleen maar denken aan de mogelijkheid om straffeloos tegen een auto te pissen. En creativiteit gaat reddeloos ten onder in hoofdstekelijke decadentie. Geen stad waar goede smaak zo meedogenloos gewantrouwd wordt door de fistfuckende, geilkwijlende elite!

Samen doppertjes kweken, daar gaat het om. Samen konijntjes tellen bij de avondwandeling. Ik heb geen idee of het echt zo leuk is als het lijkt, maar als het goed is voor ons huwelijk, dan sta ik er achter. Flip ziet mijn zus niet meer staan en ik ben weer de enige ware, ook al lieg ik de sterren van de hemel.

Meer over