Columnjoy delima

Elke keer als ik nee zei, lachte ik daarbij. En dat bleek een verkeerd signaal

Joy Delima Beeld
Joy Delima

Door seks als een geheim te behandelen, blijven veel jonge mensen onnodig onzeker. Actrice Joy Delima (26) schrijft erover in klare taal. Deze week: Signalen.

‘Wanneer ben je voor het laatst getest?’ ‘Een paar maanden geleden’, antwoordde ik, ‘maar ik heb geen seks meer gehad in de tussentijd.’ Ik glimlachte. Het was de eerste keer dat iemand me deze vraag stelde. Ik weet nog goed dat ik me direct veiliger voelde. Hij lachte enthousiast. ‘Maar ik heb altijd veilig seks hoor, want ik ben niet aan de pil.’

Zijn glimlach verdween en hij keek me aan als een jongetje van 6 dat net te horen heeft gekregen dat hij z’n stomme jas aan moet over zijn nieuwe shirt. ‘Ah nee, echt?’ Pruilde hij. ‘Ehm, ja.’ Ik lachte opgelaten en mijn hart begon sneller te kloppen. ‘Maar ik wil je zo graag voelen. Wil je het echt niet zonder doen?’ ‘Neehee’, lachte ik. Na wat duwen en trekken stond hij uiteindelijk op om een condoom te zoeken. Het veilige gevoel van net was verdwenen. Terwijl hij naakt zijn ladekasten overhoop haalde om een condoom te zoeken, bekeek ik hem. Er was iets veranderd in onze verhouding. De hele avond waren we gelijkwaardig geweest. Ik had deze seks zelfs geïnitieerd. Maar nu vertrouwde ik hem niet meer.

Hij vond een condoom en we vreeën. Ik kon me niet ontspannen omdat ik steeds in de gaten hield of hij het condoom nog om had. Gelukkig bleek dat onnodig. Maar toen we later naakt lepeltje-lepeltje lagen en hij me in mijn nek zoende, voelde ik zijn blote erectie langs mijn schaamlippen glijden. Ik schoof een beetje naar voren, kneep mijn billen samen, voelde mijn hart in mijn borst kloppen en lachte gespannen. ‘Wat? Voel je nu ook al dreiging?’, hij kuste lief mijn hals, ‘Ehm, ja’, weer voelde ik zijn erectie. Ik bevroor. Mijn gedachten schoten terug naar de aanranding op mijn zeventiende. Hoe die man me ook in mijn nek kuste en me over probeerde te halen. Ik dacht aan een jaar geleden toen een man me zonder condoom penetreerde en dat vervolgens glashard ontkende en hoe ik toen ook bevroor. Ik dacht aan wegrennen, het huis uit, weg uit deze situatie, vluchten. Maar ik wil niet meer vluchten. Ik zat niet fout, maar hij. Ik had al nee gezegd. Het is mijn lijf, mijn eventuele ongewenste zwangerschap en mijn keuze. ‘Hé, ik vind dit echt niet chill. Ik heb nu al meerdere keren gezegd dat ik dit niet wil en ik voel me er echt niet fijn bij.’

Hij bood zijn excuses aan. Oprecht. Hij was echt geschrokken zag ik. ‘Sorry, dan heb ik je signalen verkeerd opgevat.’ Dat was precies wat de penetratie-ontkenning-man ook zei. ‘Welke signalen geef ik af dan?’ ‘Je lacht de hele tijd.’ Stilte. Ik schrok. Hij had gelijk. Fuck. Bij elke ‘nee’ van die avond had ik gelachen. En niet alleen deze avond. Elke keer als er seksueel iets ongewenst gebeurt probeer ik het zo gemakkelijk mogelijk te maken voor de ander. ‘Excuseer mij, heer, ik hoop dat u het oké vindt dat ik liever geen soa’s en morning-afterpillen wil, haha.’ Moet dat niet andersom? ‘Sorry dat ik je ‘nee’ vijf keer heb genegeerd. Sorry dat ik je toen zo onveilig heb laten voelen dat je alsnog ‘ja’ zei. Sorry dat je dankzij mijn onbeschermde penetratie een pil moet slikken waardoor je cyclus naar de tering gaat en je achttien dagen ongesteld wordt. Sorry dat die pil misschien niet werkt en je een abortus moet laten plegen. Maar fijn dat ik je even kon voelen, man.’

Ja, ik lachte bij elke nee, maar ik zei nee, want ik bedoelde nee. En die valt echt niet te verwarren met mijn volmondige ‘ja’. Het is dus aan de ander om daadwerkelijk te luisteren.

joy.delima@volkskrant.nl

Meer over