op mijn plekhenk hofstede

Een man met smaak: pak, pet en sjaal. En hadden we al gezegd pak?

Henk Hofstede – zoveel smaak dat hij zelfs tijdens het klussen nog een pak draagt – is zanger en tekstschrijver van de Nits. Hij zit graag bij de Hurkende man in Lelystad.

Wie Henk Hofstede (69)

Wat doet hij zanger, componist, gitarist en tekstschrijver van de Nits

Waar beeldhouwwerk De hurkende man van Antony Gormely, Lelystad

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Wat vindt u mooi aan dit beeld De hurkende man?

‘Hij is heel indrukwekkend en 26 meter hoog. Het is ook een heel mooie constructie van stalen buizen die als een soort vlechtwerk zichzelf in bedwang houdt. Als je dichterbij komt, wordt het heel abstract. Als je van veraf kijkt zie je de figuur heel duidelijk, maar sta je er vlak voor dan lijkt het wel een bouwsel van mikadohoutjes. Ik ben er tot twee keer toe overheen gevlogen, ik keek vanuit het vliegtuig naar beneden naar het IJsselmeer en dan zie je op de pier dit beeld staan, zo groot is het. Alsof je vanuit de ruimte de piramiden ziet. Ik vind deze hurkende houding wel een beetje ongemakkelijk. In de volksmond wordt hij daarom wel ‘de poepende man’ genoemd.’

Zijn er ook andere kunstwerken die u inspireren?

‘Ik hou van het werk van Rachel Whiteread, ook een beeldhouwer, net zoals Antony Gormley van De hurkende man. Zij maakt afgietsels van het interieur van een huis of een kast. De ruimte die je niet ziet geeft zij volume. Wanneer ik haar werk bekijk vind ik dat altijd erg ontroerend, alsof het afdrukken van het verleden zijn. Het is een heel simpel concept, maar vol betekenis. Als ik met de band op reis ben, in Europa of daarbuiten, probeer ik ook altijd tijd vrij te maken om naar een museum te gaan, om te kijken wat er in de desbetreffende stad te vinden is. Zodoende kom je op allerlei plekken.’

Hoe zou u uw kledingstijl omschrijven?

‘Ik hou van pakken. Dat begon al heel vroeg toen we met de band bekender werden, eind jaren zeventig. Dat paste eigenlijk niet in het tijdsbeeld, het was de tijd van de punk, men was vaak in het zwart gekleed en had piercings of droeg spijkerpakken en afgeknipte spijkerjasjes. Vooral de Hollandse rockster heeft de neiging om overal de mouwen van af te knippen. In die omgeving begon ik pakken te dragen, in allerlei kleuren. Ik ging ook jarenlang naar tweedehandskledingzaak JoJo in Amsterdam. Eigenaar Wiebe was voor veel muzikanten een gids, hij introduceerde mij in de wereld van de Italiaanse pakken, overhemden, schoenen, jassen, noem maar op. Die winkel was in de jaren tachtig echt een begrip. Als ik nu kijk naar de tijd waarin ik opgroeide, de jaren zestig, de tijd van de Beatles en The Kinks en hun kledingstijl zie, dan past dat eigenlijk perfect. Met die geweldige pakken en kleuren, dat heeft me altijd erg geïnspireerd.’

Is kleding belangrijk voor een artiest?

‘Wat me altijd erg heeft aangetrokken is de kledingstijl van de Amerikaanse band The Band. Zij zagen eruit alsof ze uit een oude foto waren gestapt, ze droegen donkere pakken en vesten, hadden baarden, snorren en hoeden. Ik voel me verwant met die traditie van pakken en vesten, al is het met baard en snor nooit helemaal gelukt. Ik heb altijd wel een beetje geleend, opgelet wat ik mooi vond, waarmee ik voor de dag wilde komen. Eind jaren tachtig hadden we met de Nits een eenvoudige stijl: zwarte broek, wit overhemd en zwarte schoenen. Dat vond ik wel een sterk beeld.’

Antony Gormley

‘Elk beeld dat je ziet van Antony Gormley is Antony Gormley zelf. Hij maakt een soort afgietsels van zijn eigen lichaam. In de buitenwijken van Liverpool zag ik zijn kunstwerk Another Place: honderden staande beelden op het strand en in de zee, sommigen waren zelfs aangetast door het water en de algen.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Ribpak

‘Hannes Roether is een ontwerper uit Duitsland, ik stuitte een paar jaar geleden op zijn kledinglijn. Vroeger heb ik ook altijd veel ribpakken gedragen. Het heeft een soort stoerheid die me wel bevalt, en ook iets verweerds. Het wordt mooi oud.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Jas

‘Deze jas is van Netty Nauta, een Nederlandse modeontwerper. Het is een jas in een ouderwetse stijl, gemaakt van loden, een mooie wollen stof. Hij is heel dik, met een traditionele vorm, maar met eigenzinnige details, zoals de zakken, die er net even anders inzitten. Hij is niet extravagant, eerder klassiek.’

Schoenen

‘Deze leren schoenen van Paul Smith heb ik al járen. Ze zijn echt aan het verslijten en ik stuur ze vaak naar de schoenmaker om ze nieuw leven te geven, maar er komen toch scheuren in. Ik ben er heel zuinig op.’

Overhemd

‘Het Scandinavische merk Hope had vroeger een winkel in Amsterdam, maar die is helaas teloorgegaan door de coronacrisis. Af en toe zijn de hemden ook elders te koop. Hope is een beetje het duurdere zusje van Cos, waar je verfijnde overhemden kopen kunt in mooie kleuren.’

Das

‘De das die ik draag is van Wallace & Sewell, twee Engelse ontwerpsters die ieder jaar een nieuwe serie dassen, dekens en plaids ontwerpen. Hij is gemaakt van lamswol en heeft een aantrekkelijk patroon en mooie kleuren.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman

Stetson

‘Een heel traditionele pet die ik gekocht heb bij een traditionele winkel, de English Hatter. Een geweldige zaak die bomvol staat met Engelse jasjes en honderden hoeden en petten, allemaal van een grote schoonheid. Daar heb ik een tijd terug een aantal petten gekocht, waaronder deze Stetson van tweed, een beetje Peaky Blinders, zo’n Engelse arbeiderspet die je ziet op foto’s van je grootouders.’

null Beeld Jordi Huisman
Beeld Jordi Huisman
Meer over