Columnarthur van amerongen

Een bezoekje aan de wijngaard van Cliff Richard leek mij een goed alternatief

null Beeld

Dit had eigenlijk een hommage aan mijn held Cristiano Ronaldo moeten worden. Zijn posters hangen boven mijn jongensledikant en naast de stapel tranentrekkende Ronaldo-biografieën op mijn nachtkastje staat altijd een gezinsdoos Kleenex klaar. Ik begreep echter dat het Wonder van Portugal gehaat is in Nederland en dat ik de lezers geen dienst bewijs met een mirakelverhaaltje over CR7.

Een bezoekje aan de wijngaard van Cliff Richard, achter de shopping mall in Guia, leek mij een luchtig alternatief, want de mens kan niet van voetbal alleen leven.

Bovendien heeft Sir Cliff – die eigenlijk Harry Webb heet en bijna een eeuw geleden geboren werd in Uttar Pradesh in Brits-Indië – minstens zoveel voor de globale lgbtqqip2saa-beweging betekend als metroman Ronaldo.

Richards Adega do Cantor zette de Algarviaanse wijn op de kaart en kreeg volop aandacht van de internationale media. Sindsdien zijn er legio popsterren en andersoortige celebrity’s die hun naam aan gegist druivensap verbinden: Sarah Jessica Parker, Cameron Diaz, Francis Ford Coppola, Madonna (haar instaprosé smaakt precies zoals ze er nu uitziet), Dan Akroyd, Gérard Depardieu (zware rode, alleen verkrijgbaar in flessen van 20 liter), Sting (yogawijn op basis van quinoa, boerenkool en zweetsokken), Drew Barrymore en Nancy Pelosi met haar dessertwijn Hoe Ouder Hoe Gekker. Het lijkt mij slechts een kwestie van tijd eer Bekende Nederlanders hun eigen wijn gaan maken. Wat te denken van een fruitige Bonny St. Claire ochtendrosé of een lichte Frits Wester lunch-cuvee?

Ik ben de jongste groupie van Cliff in de Algarve en ondernam reeds verscheidene pogingen om een handtekening van mijn ultieme rock-’n-roll-idool (na Johnny Rotten van de Sex Pistols) te bemachtigen, maar altijd kwam er iets tussen.

De teleurstelling was dan ook groot toen ik in de adega vernam dat hij in het buitenland was. ‘Zeker weer op huwelijksreis met Bonny Tyler’, siste ik.

Cliff en de zangeres vanTotal Eclipse of the Heart zijn al een eeuwigheid onafscheidelijk en worden regelmatig tussen de beau monde van de Algarve gesignaleerd.

De rondleiding geloofde ik verder wel en ik ging meteen aan de wijn: niet proeven en spugen maar doorslobberen.

In de bodega stond een bordkartonnen Cliffie waarmee ik een selfie maakte voor het thuisfront.

Na ettelijke glazen Vida Nova-rosé moest ik giechelen want de ordinaire starfucker in mij dacht: als ik nou moest kiezen tussen Cliff en Cristiano, wie zou ik dan doen, qua avondje stappen in Albufeira? Het werd toch Johnny Rotten.

null Beeld Gabriël Kousbroek
Beeld Gabriël Kousbroek
Meer over