Dienstweigeraar, poëet en verraden door eigen vader

Jens Asche had voor het lezen van zijn akte speciaal vakantie genomen. De Stasi had over hem een dossier van 800 bladzijden aangelegd....

'De papieren in de akte roken sterk naar DDR.' Hij was vereerd dat de Stasi hem de codenaam 'poëet' had gegeven en één keer per maand had ingebroken om in zijn songteksten te snuffelen. De transcripties van de afluisterapparatuur waren absurd: hoe zijn wekker ging, hoe hij aan het ontbijt zei: 'Geef de suiker eens aan.'

Asche trof rapporten aan die zijn vriend en huisgenoot Jörg over hem had opgesteld. Hij heeft hem nooit meer gesproken. Maar het belangrijkste was, dat Asches vader, een ex-officier van het DDR-leger, er persoonlijk voor had gezorgd dat zijn zoon zijn baan verloor en voor de rechter kwam.

Asche heeft met hem gebroken, zijn moeder ziet hij nog wel eens. Het zijn welvarende gepensioneerden. 'Het ergste is, dat ze er niets van hebben geleerd.' Het lezen van zijn akte vond hij toch een opluchting. 'Je voelt weer grond onder je voeten, je merkt dat niet jij gek was, maar zij.'

Meer over