Het eeuwige levenLILY DE VOS (1924-2021)

De zingende huisvrouw werd overschaduwd door de Zangeres Zonder Naam, maar door het clublied van NEC zal haar naam beklijven

Lily de Vos Beeld
Lily de Vos

Ze had de pech dat ze bij Johnny Hoes’ platenmaatschappij Telstar ondersneeuwde. ‘Die had al zijn kaarten gezet op de Zangeres Zonder Naam, Mary Servaes. Qua zang deed mijn moeder niet voor haar onder, maar Mary was een grotere persoonlijkheid. Mijn moeder was nogal zenuwachtig en had ­eigenlijk een hekel aan de publiciteit’, zegt haar zoon Cor de Vos.

Lily de Vos had midden jaren zestig enkele hitjes bij Telstar, waaronder Droomland en Lago di Garda. Maar haar naam beklijft vooral als de zangeres van het populairste clublied van voetbalvereniging NEC, Voor rood, zwart en groen. Dit lied dat begint met ‘Daar, aan de boorden van de Waal ligt de oude keizerstad’ werd in 1966 opgenomen met tekst van voormalig NEC-keeper Engel Schepers en muziek van Lily’s man Jacques de Vos. De toenmalige pupillen van NEC vormden het achtergrondkoor. Johnny Hoes wilde tijdens de opname van de plaat in zijn studio in Weert het lied verlevendigen met een ­Tiroler accent, maar dat wisten de componist en tekstschrijver te voorkomen.

Lily zong het lied voor het eerst in ­november 1966 tijdens een wedstrijd van NEC in het Goffertstadion. Het duurde even voordat het een klassieker werd en de harde supporterskern met handgeklap en soms verbasterd het lied steevast op de tribunes inzette. In 1989 nam de ­Nijmeegse muzikant Tom Meuwese een nieuwe versie op onder de titel Weer trekken wij ten strijde, nadat hij had opgemerkt hoe populair het lied was tijdens carnaval. En in 2008 kwam er een rockversie van Lily zelf samen met gitarist Jan Gerrits. Gerrits: ‘Ze was toen al 84 jaar oud. Haar stem klonk wel een paar toontjes lager, maar ze zong nog even zuiver.’ Het lied bracht het duo live tijdens verschillende open dagen van NEC.

Haar man was al in 2002 overleden en zelf woonde ze inmiddels in het Oud Burgeren Gasthuis in Nijmegen, waar ze op 5 maart overleed. ‘Haar lichaam was op’, zegt haar zoon Cor, zelf een begenadigd gitarist. Haar dochter Lenie vertelde: ‘Ze is altijd blijven zingen. Zelfs op haar ziekbed zongen mijn moeder en ik tweestemmig onder begeleiding van broer Cor op gitaar kerkliedjes.’ Tijdens de uitvaartmis klonk nog een cd met haar eigen versie van Ave Maria.

Lily de Vos werd als Leida Nijs in Rotterdam geboren. ‘Lily was haar artiestennaam. Die had ze zelf verzonnen, omdat het zo mooi klonk’, zegt Cor. Als kind ­verhuisde ze met haar ouders naar Nij­megen, waar ze opgroeide met haar broer die in een dweilorkest speelde. In Nijmegen ontmoette zij haar man Jacques die ­beroepsmuzikant was; hij speelde saxofoon, mandoline, klarinet en gitaar.

Al jong bleek ze over enorm veel zangtalent te beschikken. Maar ze was een laatbloeier. Haar eerste single bij Telstar verscheen toen ze al 40 jaar oud was. Ze kreeg de bijnaam van Lily, de zingende huisvrouw. Maar daarmee kon ze niet ­tegen de Zangeres Zonder Naam op. Op de volgende platen werd ze begeleid door haar tienerdochter Tineke als tweede stem. Samen met haar dochter nam ze ook een duet op, Moeder, je moet toch niet huilen.

Na 1966 verdween ze uit beeld. Pas in 2005 zou ze weer een cd met twaalf nummers opnemen, Jou zal ik nooit vergeten, een verwijzing naar haar overleden man. Het was een reden om haar carrière weer op te pakken. Er volgde een aantal publieke optredens, waarbij ze begeleid werd door haar zoon Cor, en een paar concerten in de Goffert met Jan Gerrits.

Meer over