Redactioneel

De voetbalpresentator en de trucker: ze staan allebei hun mannetje

null Beeld Hilde Harshagen
Beeld Hilde Harshagen

Het was voor velen even wennen, schrijft Sander Donkers in zijn interview met voetbalpresentator Hélène Hendriks: een vrouw die op televisie met veel kennis van zaken de mannelijke voetballers bevraagt over doordekkende backs, restverdediging en ruiten op het middenveld. Hendriks is een vrouw in een mannenberoep, net als Sophie van Dalen, die even verderop in dit magazine staat, gefotografeerd door Sabine van Wechem. Van Dalen rijdt op een enorme Daftruck – bij haar werkgever Formule Logistics is ze de eerste vrouwelijke vrachtwagenchauffeur.

Nu zijn deze vrouwen nog uitzonderingen, dacht ik optimistisch, ooit is een beroep een beroep, daar is dan niks vrouwelijks of mannelijks meer aan. Tot ik beide stukken goed las, en gefascineerd raakte door wat deze vrouwen zich moeten laten welgevallen, en door de nonchalante manier waarop ze dat dóén. De collegae van Hendriks noemen haar ‘schatje’, of grijpen naar hun hart als ze een strak truitje draagt. Hendriks: ‘Het is voetbaltaal, ik kén dat. Ik weet dat het niet vervelend of seksistisch bedoeld is.’ Tegen Van Dalen roepen ze: ‘Schat, mag ik met je meerijden? Mag ik je nummer?’ En dan zegt Van Dalen iets ­interessants: ‘Dan lach ik gewoon een beetje mee of geef een nepnummer. Ik kan mijn mannetje wel staan.’

Meelachen om je mannetje te staan – het is bewonderenswaardig, en tegelijkertijd is er tussen die vrachtwagens en in de tv-studio’s dus nog een lange weg te gaan.

Aimée Kiene

Meer over