De jonge De Jong kookt creatief

Recensent Mac van Dinther kauwt én smult in Rotterdam.

Restaurant de Jong, Rotterdam. Beeld Els Zweerink
Restaurant de Jong, Rotterdam.Beeld Els Zweerink

De Jong, die naam klinkt bekend. Is dat niet...?
Toevallig wel, ja. Jim de Jong is de zoon van (ex)Volkskrant-columnist Wim de Jong. Maar hij is ook en vooral een jonge kok die een grote toekomst wordt voorspeld: beste van zijn klas, stages bij toprestaurants in het buitenland. In 2010 begon Jim op Katendrecht restaurant De jonge De Jong. Daar is hij vertrokken. Hij zocht een jaar naar een nieuwe plek en die heeft hij nu gevonden.

Waar dan?
In de Hofbogen, het viaduct onder het voormalige metrostation Hofplein. Daar is nu een Mini Mall gemaakt, een alternatief winkelcentrumpje. De Jong zit aan het eind waar het viaduct abrupt eindigt in een muur van zwart-witte graffiti. Very urban.

Geinige plek. Hoe ziet het er binnen uit?
De Jong heeft zijn boogje simpel maar genoeglijk ingericht. Vloer van lichtgrijs cement en zwart-witte tegels, houten stoelen met zittingen van roomkleurig skaileer, glazen hanglampjes. Voor is een bar, achter in de hoek de open keuken achter een borstwering van witte tegels. Het straalt een lichte sixties-sfeer uit, wat wordt versterkt door de oude soul die uit de muziekinstallatie komt, afgewisseld met Franse chansons. Het is een plek waar je je meteen op je gemak voelt. Dat doet Jim blijkbaar ook. Hij staat relaxed te koken.

Dat is mooi. Wat schaft de pot?
Twee menu's, een mét en een zonder vlees. We nemen die zonder, maar proeven ook een hapje vlees.

De cijfers:


Kosten:
Vier gangen € 35, met vlees of vis € 40 (p.p.)

Punten:
Eten 7
Bediening 7
Entourage 7,5
Prijs-kwaliteit 7,5

Het menu:

Burrata met groene kruiden, venkelzaad en olijfolie
Gerookte biet met appel en gemberschuim
Ravioli met eekhoorntjesbrood polenta, ui en peterselie-muntsaus
Crème van pastinaak, ganache van witte chocolade, kervelpuree en duindoorn

En: kan de jonge De Jong er wat van?
Aan zijn kunnen twijfelen we niet. Junior kookt gedurfd, creatief en met de vinger aan de pols van de tijdgeest. Maar hij laat ook steken vallen en dat is jammer. Het groentenvoorgerecht is burrata, een soort uitgelopen mozzarella, met groene kruiden - monniksbaard, knapperig ijskruid -, zeewier en venkelzaad. Mooie binnenkomer. Het tussengerecht is voor beide menu's gelijk en zorgt voor reuring. Op ons bord liggen kwarten gerookte biet met appelchips en gemberschuim. Het zijn harde smaken die op elkaar knallen als twee auto's in het donker zonder licht: zware rooksmaak, bijtende gember. Het is stoer en spannend, maar wel heftig voor een tussengerecht. Bij het hoofdgerecht is de vleeseter in het nadeel. Die kauwt op lauwe lamsbout waar kraak noch smaak aan zit en een stukje schouder dat beter is, maar ook lichtelijk aangebrand. De artisjokpuree erbij is dan weer wel top. Onderwijl smult de groentenman van ravioli, goed gevuld met eekhoorntjesbrood, een fantastisch stukje gebakken polenta en verschroeide uien. Zwart is in, we zagen het al in culihip Zweden.

Ik proef gemengde gevoelens.
Dat is ook zo. De Jong jr. overtuigt ons van zijn talent, maar nog niet van zijn vermogen om dat om te zetten in een perfect bord eten. Tot het slotakkoord: een dessert van zoete pastinaakcrème, zalf van witte chocolade, hardgroene dotjes anijzige kervelpuree en intens zure duindoorn. Hier valt alles op zijn plek: het is origineel, gewaagd en helemaal in balans.

Nog iets te zeggen over de bediening?
De jonge gastvrouw schenkt interessante wijnen en hangt daar geen ellenlange verhalen over op. Dat is ook wel eens fijn. Ze is het meisje van Jim.

Drie jaar geleden noemde je De Jong een aanwinst voor Katendrecht. En nu?
Jim de Jong is nog steeds een aanwinst, nu voor de Hofbogen. Hij is verder dan toen. Maar minder ver dan we hadden gehoopt.

Meer over