De geheime kracht achter de Hollandse school

Zijn liefde voor voetbal bracht Ger Blok over de hele wereld. Ruud Gullit noemde hem niet voor niets een van de beste coaches die hij ooit had gehad.

Ger BlokBeeld Guus Dubbelman

Ten onrechte heeft Ger Blok nooit de waardering gekregen voor de enige voetbaltitel die het Nederlandse elftal in de geschiedenis haalde: het Europees Kampioenschap van 1988. Alle credits gingen naar Rinus Michels, de generaal.

Blok was echter de sergeant-majoor die aan de basis stond. Hij begeleidde Gullit, Van Basten, Rijkaard, Vanenburg en anderen van het team van 1988 toen zij nog jeugdspelers waren.

Elf jaar lang stond hij bij de KNVB aan het roer van het Jeugdplan. Vervolgens trok hij de wijde wereld in om zijn ervaring te delen in de meest exotische landen van de wereld. 'De Hollandse school kan onvoorstelbare krachten losmaken', concludeerde hij. Vlak voor zijn 65ste jaar werd hij in de Volkskrant door sportjournalist Paul Annema geïnterviewd. Hij was toen al zeven jaar aan een rolstoel gekluisterd vanwege een dwarslaesie na een val van de trap.

Voetbal fascineerde hem nog altijd. 'Eigenlijk zou ik mezelf moeten beschermen tegen voetbal-monomanie door vaker naar musea te gaan en vaker een goed boek te lezen.' Maar de liefde voor voetbal werd bij hem met het verstrijken van de jaren steeds heftiger. 'Belachelijk eigenlijk', zei Blok.

Begin november werd leukemie bij hem vastgesteld. Blok overleed op 19 december in zijn woonplaats Anna Paulowna. 'Ik ben na 25 jaar mijn maatje kwijt', zegt zijn echtgenote Hayriye Kaplan.

Blok was een geboren en getogen Amsterdammer die als kind al gek was op voetbal. Al zijn zakgeld ging naar kaartjes voor wedstrijden in het Olympisch Stadion, waar hij vanaf het midden van de Marathontribune wedstrijden bekeek. Hij wilde weten hoe het spelletje precies gespeeld werd. 'Van achter het doel kon je dat niet zien.' Zelf voetbalde hij als semiprof bij Blauw-Wit in Amsterdam en DOS in Utrecht. Hij deed daarnaast de kweekschool en werd onderwijzer in Bilthoven.

Op 29-jarige leeftijd werd Blok coach van de zaterdagamateurs van SVM Maartensdijk. Twee jaar achter elkaar werd de club kampioen. Blok werd meteen gevraagd om trainer te worden van De Volewijckers, toen een betaalde club uit Amsterdam-Noord. In 1972 trok de KNVB hem aan als trainer van de jeugdelftallen en de vrouwenselectie. 'Bij de jeugd staat of valt alles met aanleg, een brede basis en een goede scholing. Ik heb het geluk gehad te werken met jongens die het voetbal in hun genen hadden', vertelde hij. Gullit noemde Ger Blok 'een van de beste coaches die hij ooit had gehad'. 'De man voor wie ik altijd een speciaal plekje vrij zal houden.'

Met een jeugdelftal met Van Basten, Vanenburg en Van 't Schip haalde Blok in 1983 het WK voor spelers onder de 20. Maar de KNVB besloot dat bondscoach Kees Rijvers dit team zou coachen in Mexico. Blok bedankte voor de eer als assistent. Toen enkele spelers uit solidariteit ook wilden bedanken, zei hij tegen hen: 'Je gaat mee of anders breek ik je benen.'

Blok ging werken in Saoedi-Arabië. Afgezien van een blauwe maandag bij RKC werkte hij continu in het buitenland. In 1987 werd Blok bondscoach in Honduras. Daarna was hij vier jaar in Turkijke actief. Blok, die al twee kinderen had, werd daar verliefd op een Turks meisje. Een Turks boulevardblad verzon het verhaal dat hij zich zou hebben bekeerd tot de islam en zelfs zijn naam in Gerim zou hebben veranderd om te kunnen trouwen. 'Niets van waar', zo zegt zijn vrouw.

Van 1993 tot 1996 was hij bondscoach van Myanmar. Nadat hij vanwege de val niet meer kon lopen, bleef hij voor de televisie dagdromen van een baan als coach. 'Ik kijk weer als het jochie van 12 vanaf de Marathontribune.'

Meer over