null

DIGITALE VRIJMARKT

De digitale vrijmarkt van de Volkskrant: van Versace-bord tot wietlamp

Beeld Marie Wanders

Wegens succes (en nog een Koningsdag zonder struinen langs kleedjes) herhaald: de digitale Volkskrant-vrijmarkt. Met van iedere verkoper één topstuk en één object uit de niet-te-slijtencategorie-categorie. Wie biedt?*

Geïnteresseerden kunnen dinsdag 27 april mailen naar papierenvrijmarkt@volkskrant.nl. Vermeld in de onderwerpregel de naam van de verkoper en om welk object het gaat. Alle berichten worden doorgestuurd naar de verkopers. Het is aan hen om al dan niet op biedingen in te gaan en een overeenkomst te sluiten.

Meinke ten Have (32), Rotterdam

‘Ik vind het zó jammer dat de vrijmarkt voor de tweede keer niet doorgaat. Het is de ideale gelegenheid om kleding te verkopen die geen hang appeal heeft, maar nog wel mooi is. Het komt niet over als je die kledingstukken fotografeert op een hanger en op Marktplaats of Vinted zet, en voor die paar euro die je ervoor krijgt, vind ik dat eigenlijk ook te veel moeite. De vrijmarkt is perfect: je hebt een leuke dag, je bent je zooi kwijt, andere mensen zijn er blij mee en je gaat naar huis met 300 euro.’

Waterspuwende ledkaars met afstandsbediening. Beeld Marie Wanders
Waterspuwende ledkaars met afstandsbediening.Beeld Marie Wanders

Topstuk: waterspuwende ledkaars met afstandsbediening (vraagprijs: 7,50 euro)

‘Deze komt uit de koopjeshoek van de Intratuin. Hij werkt op batterijen, is 27 centimeter hoog, gemaakt van een soort was en er zit zo’n neplichtflikker in. Met de afstandsbediening kun je de fonteinfunctie aanzetten, dan spuit hij een beetje water omhoog. Bij mij stond hij als decorstuk op een pilaar.’

Niet te slijten: groot vloerkleed (170 x 250 cm) met abstracte Nepalese print. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: groot vloerkleed (170 x 250 cm) met abstracte Nepalese print.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: groot vloerkleed (170 x 250 cm) met abstracte Nepalese print (vraagprijs: 25 euro)

‘Ik heb lang gezocht naar een mooi, goedkoop kleed op Marktplaats, maar dat viel nog niet mee. Vloerkleden op Marktplaats zijn meestal óf van Ikea, óf supertuttig, óf mooi maar superduur. Uiteindelijk vond ik dit kleed met de zoekterm ‘kleed modern’. Kleed modern lag in Barendrecht in een schuur, ik vermoed van een opkoper van kantoorartikelen. In mijn nieuwe huis steekt het kleed flets af tegen de grijze vloer. Het komt mooier tot zijn recht op een houten vloer, of in ieder geval een niet-grijze vloer. Er zit een klein, nauwelijks zichtbaar vlekje op.’

Addy Kwakkelstein (73), Alkmaar

‘Tot 1998 runden mijn man en ik café The Corner in Amsterdam, een drukke buurtkroeg vlakbij de RAI. Onze zoon overleed in 1995, en vrij snel na het verkopen van het café kreeg mijn man kanker. Na zijn dood heb ik nog bij een advocatenkantoor gewerkt. Nu stop ik maar, dacht ik op mijn 66ste, want over veertien jaar ben ik 80.

‘Het huurhuis in Amsterdam werd te groot voor mij alleen, en ook te duur. Een paar jaar terug ben ik daarom verhuisd naar een kleinere woning in Alkmaar, waar een zus van me woont. De vrijmarkt is hier minder uitbundig, maar de straat zit vol leuke kringlopen.

‘Ik heb er drie maanden over gedaan om door al mijn spullen heen te gaan en te bepalen wat ik wel en niet wilde meenemen. Mijn broers en zussen wilden graag helpen, maar dat werkt niet als je spullen moet uitzoeken waar persoonlijke herinneringen aan kleven. Uiteindelijk had ik 83 verhuisdozen. Vreselijk, maar ik voel me nu gelukkig helemaal thuis.’

Nooit gebruikt bord van Rosenthal uit de Ivy Leaves Passion-serie, ontworpen door Gianni Versace. Beeld Marie Wanders
Nooit gebruikt bord van Rosenthal uit de Ivy Leaves Passion-serie, ontworpen door Gianni Versace.Beeld Marie Wanders

Topstuk: nooit gebruikt bord van Rosenthal uit de Ivy Leaves Passion-serie, ontworpen door Gianni Versace (vraagprijs: 40 euro)

‘Op een avond had een gast heerlijk bij ons in het café zitten pimpelen. Hij was naar een beurs in de RAI geweest. Een vrolijke, gezette man, een beetje een boers type, ik herinner me hem nog goed. Hij bleef als een van de laatsten over. Bij het afrekenen bleek hij geen geld bij zich te hebben, een vaag verhaal. Wij hadden geen pinapparaat, dit speelt 25 jaar geleden, en hij beloofde het geld de volgende dag te komen brengen. Dit bord kregen we als onderpand. ‘Het is veel waard’, zei hij erbij. Ach, nou ja, het zal wel, dachten wij. Die man is nooit meer teruggekomen. Het bord heeft al die jaren in het café in de kast gestaan, en later in ons huis.’

Wim Sonneveld - 15 jaar op de plaat, vier platen met boekwerk, compleet in doos. Beeld Marie Wanders
Wim Sonneveld - 15 jaar op de plaat, vier platen met boekwerk, compleet in doos.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: Wim Sonneveld - 15 jaar op de plaat, vier platen met boekwerk, compleet in doos (bieden)

‘Ik ben een liefhebber van Wim Sonneveld, maar ik heb geen pick-up meer. Het grootste deel van mijn platenverzameling heb ik via Marktplaats verkocht toen ik vertrok uit Amsterdam. Na de verhuizing heb ik ook nog weleens wat op Marktplaats gezet, maar hier in Alkmaar krijg ik om de een of andere reden veel minder reacties. Op deze box reageerde helemaal niemand.’

Renske Staalman (41), Den Bosch

‘Knex, meerdere jasjes, een klok, een portemonnee, barkrukken: ik heb veel mooie dingen op de vrijmarkt gevonden. Meestal ging ik naar Utrecht, daar begint de markt al tijdens Koningsnacht. Dat betekende om 4, 5, 6 uur, misschien wel 8 uur ’s ochtends thuiskomen, en dat ik dan op de terugweg in de shoarmatent belandde met die barkrukken. Echt een feest.’

 Topstuk: vintage stoelen. Beeld Marie Wanders
Topstuk: vintage stoelen.Beeld Marie Wanders

Topstuk: vintage stoelen (bieden)

‘Ik heb wat met stoelen. Op het dieptepunt hadden wij iets van 36 zitplaatsen in huis, misschien overdrijf ik nu een beetje. Hoe dan ook: we hebben gewoon geen plek voor deze stoelen. Ik heb ze nog een tijdje naast het bed gezet, maar ook daar werden ze een sta-in-de-weg en een stapelplek. Sinds een jaar zijn ze verbannen naar de schuur. De bekleding verdient aandacht. ’

Niet te slijten: een doos met stokpoppen in kerstthema. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: een doos met stokpoppen in kerstthema.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: een doos met stokpoppen in kerstthema (bieden)

‘Ik zit in het bestuur van Stichting De Hobbel, een speluitleen en speeltuin bij ons om de hoek waar allerlei activiteiten worden georganiseerd. Met Sinterklaas komt er altijd iemand een poppenspel opvoeren, maar zelfs die heb ik niet voor deze stokpoppen kunnen interesseren.’

Joke Hendrikse (67), Amersfoort

‘Ik bedenk van tevoren altijd een object waarnaar ik op de vrijmarkt ga uitkijken, al is het maar een grappig dingetje om een ander blij mee te maken. Zo zocht ik jaren geleden een zitje voor achterop de fiets, voor mijn eerste kleinzoon. Ik moest eerst werken en kwam pas laat aan op de vrijmarkt in Amersfoort. Daar zag ik direct een fietszitje staan bij iemand die zijn kraam al aan het opruimen was. ‘Het is kapot’, zei hij, maar ik schatte in dat het eenvoudig te repareren was. Voor één euro mocht ik het fietszitje meenemen. Er hebben uiteindelijk drie kleinkinderen in gezeten. Een topvondst.’

Topstuk: kunststof basblokfluit, met beschermhoes, fluitenrager en halsband om het gewicht te verdelen. Beeld Marie Wanders
Topstuk: kunststof basblokfluit, met beschermhoes, fluitenrager en halsband om het gewicht te verdelen.Beeld Marie Wanders

Topstuk: kunststof basblokfluit, met beschermhoes, fluitenrager en halsband om het gewicht te verdelen (vraagprijs: 45 euro)

‘Deze kunststof basblokfluit is een fijn instrument om op te leren spelen in toonsoort C. Hij is goed op toon, maar heeft niet de warme klank van een houten fluit, daar ben ik zelf meer van. Ik ben de tweede eigenaar, maar heb er niet veel op gespeeld. Mijn oudste dochter wel, zij speelde een poosje in een muziekgroep als basfluitist. Het zou mooi zijn als de fluit nieuw muzikaal leven wordt ingeblazen.’

Niet te slijten: slacentrifuge. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: slacentrifuge.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: slacentrifuge (vraagprijs: 50 cent)

‘Ik heb deze slacentrifuge sinds eind jaren tachtig, maar gebruik hem al jaren niet meer. Ik denk dat-ie in de tijd van losse zakjes sla een beetje overbodig is geworden. Hij staat in de weg, maar niet zó in de weg dat ik ’m eerder heb weggedaan.’

Koningsdag op tv

Vorig jaar, toen Koningsdag ‘Woningsdag’ werd gedoopt, bleef de koninklijke familie thuis. Koning Willem-Alexander, koningin Máxima en hun dochters Amalia, Alexia en Ariane hadden toen een druk digitaal programma, met videobellen en de opening van een digitale kleedjesmarkt. Dit jaar bezoekt de familie de High Tech Campus in Eindhoven. De NOS doet er vanaf 10.50 uur verslag van op NPO1. Later op de dag, om 19.00 uur, is er een terugblik te zien.

Elly de Jong (63), Den Hoorn (ZH)

‘Mijn man is gepensioneerd en restaureert antiek. Normaal gesproken verkopen we geregeld op antiekmarkten of in de Jaarbeurs. Nu staat de zolder vol spullen, ook dingen die ik het toppunt van lelijkheid vind hoor. De laatste tijd zijn we alles een beetje aan het uitzoeken: wat vinden wij mooi, wat is waardevol, wat kan weg? We worden toch ook een jaartje ouder. Mocht er iets met ons gebeuren, dacht ik, dan weet anders niemand wat-ie met al die spullen moet.’

Topstuk: antieke weegschaal. Beeld Marie Wanders
Topstuk: antieke weegschaal.Beeld Marie Wanders

Topstuk: antieke weegschaal (vraagprijs: 15 euro)

‘Heeft lang in de familie van mijn man dienstgedaan, op het laatst bij ons als plantenstandaard. Gaat tot 10 kilogram en is geijkt.’

Niet te slijten: Grote ebbenhouten krijger. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: Grote ebbenhouten krijger.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: grote ebbenhouten krijger (vraagprijs: 3 euro)

‘Een beeld uit ongeveer 1980 met mooi patina, 56 centimeter hoog. Ooit gekocht op de curiosamarkt in Delft. Of eigenlijk kregen we het erbij; het beeld zat in een doos met andere spullen. Ik vind het een vreselijk fout ding. Dit wil je toch niet in je huis hebben staan? Wij vonden dat we dit niet eens naar de kringloop konden brengen. Misschien is er iemand die er anders over denkt, anders eindigt deze krijger waarschijnlijk in de open haard.’

Evi Potman (7), Oegstgeest

‘Op de vrijmarkt heb ik een keer een soort van dinootje gekocht. Als je in zijn staart knijpt, gaat zijn bek open en komt er geluid uit: wrah! Eigenlijk zou ik vorig jaar zelf spullen gaan verkopen. Ik ben al best lang aan het sparen voor een ticket voor Disneyland in Parijs. Ik wil ernaartoe met ons gezin: papa, mama en mijn broertje Sven. Een dag en een nachtje. Ik ben nog nooit in Disneyland geweest, maar volgens mij kun je daar veel leuke dingen doen.’

Topstuk: houten vintage gymtoestel/klimrek met glijbaan. Beeld Marie Wanders
Topstuk: houten vintage gymtoestel/klimrek met glijbaan.Beeld Marie Wanders

Topstuk: houten gymtoestel/klimrek met glijbaan (vraagprijs: 150 euro)

‘Ik heb hier best veel op gespeeld. Het is eigenlijk een buitenklimrek, maar hij stond in de kamer van mijn broer, naast zijn stapelbed. Ik zou er nog wel op willen spelen, maar hij moet weg.’

Niet te slijten: drie speelgoedauto’s. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: drie speelgoedauto’s.Beeld Marie Wanders
Plastic tijger voor in bad. Beeld Marie Wanders
Plastic tijger voor in bad.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: drie speelgoedauto’s en plastic tijger voor in bad (t.e.a.b.)

‘Ik vond ze eerst wel leuk, maar nu vind ik ze niet meer zo leuk.’

Willem Verweijen (35), Utrecht

‘De laatste paar keer leende ik de dag voor Koningsdag bij de supermarkt een grote trolley die ik ’s avonds naar de vrijmarkt in Utrecht reed. Ik houd van handelen en onderhandelen. Dat heb ik van mijn vader, die vraagt ook altijd overal schaamteloos om korting. Vrienden vinden het soms genant als ik in een winkel probeer af te dingen, maar ik vind het een heerlijk spel en ik ben er ook best goed in, al zeg ik het zelf.

‘Mijn beste vrijmarktopbrengst had ik toen ik grote reclameletters verkocht die ooit op het dak van een gebouw in Utrecht stonden. Ze trokken veel aandacht, waardoor het constant druk was aan mijn kraam. De laatste letter die overbleef, een ‘R’, werd gekocht door René. Zij bleek niet ver van mij vandaan te wonen en vroeg me de letter na Koningsdag bij haar thuis te bezorgen, zodat ze er niet mee hoefde te slepen op de markt. Als ik voorbij haar woonboot wandel, kijk ik altijd even naar binnen. Die R staat er nog steeds.’

Topstuk: lamp in de vorm van een wietblad, met lang snoer. Beeld Marie Wanders
Topstuk: lamp in de vorm van een wietblad, met lang snoer.Beeld Marie Wanders

Topstuk: lamp in de vorm van een wietblad, met lang snoer (vraagprijs: 25 euro)

‘Voor de blower die op zoek is naar sfeerverlichting of de liefhebber van gekke decorstukken. Gekocht via Marktplaats, samen met een kleinere, feller groene wietbladlamp. Die paste beter in mijn huis.’

Niet te slijten: twee kunstboeken, Stunde van David Schnell en The Value of Void van Navid Nuur. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: twee kunstboeken, Stunde van David Schnell en The Value of Void van Navid Nuur.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: twee kunstboeken, Stunde van David Schnell en The Value of Void van Navid Nuur (bieden)

‘Veel van de boeken die ik heb aangeschaft toen ik op de kunstacademie zat, heb ik al verkocht op de vrijmarkt. Aan mijn kraampje kwam eens een man die fotografieboeken verzamelde. Hij stond lang te twijfelen, met vijf boeken in z’n hand. Toen ik zei dat hij ze voor 20 euro en een blik lauw bier mocht meenemen, kon hij ze niet meer weerstaan. En ik dacht: wat ben ik blij dat ik van die troep af ben.

‘Deze twee bleven over. Het zijn prachtige boeken, ik vond ze allebei inspirerend toen ik op de academie zat. Maar intussen ben ik negen keer verhuisd, ik heb ze negen keer meegesleept en kijk er nooit meer in.’

Gerda Zipp (82), Broek in Waterland

‘Twee jaar geleden hebben mijn man en ik ons tweede huis in het noorden van Frankrijk verkocht. Het was 350 vierkante meter groot en helemaal vervallen toen we het kochten. We hebben het gerenoveerd en daarna vond ik dat de inrichting in z’n oude glorie moest worden hersteld. Ik vond het altijd heerlijk om in Frankrijk met vriendinnen naar de rommelmarkt te gaan. Kwam ik wat moois tegen, dan kon ik het maar moeilijk laten staan. Dat is ook hebzucht hoor.

‘Al het meubilair hebben we achtergelaten, maar alsnog heb ik een hoop mee naar huis genomen. Achteraf denk ik wel: mijn god, wat moet ik hier toch mee? Ik ben mijn leven lang aan het verzamelen geweest, en nu beheers ik me. Ik wil eerder dingen kwijt dan nog meer erbij. Dat heeft ook met de leeftijd te maken. Als we deze zomer weer wat meer mogen, zet ik een advertentie in het plaatselijke krantje en organiseer ik een grote verkoop bij een vriendin in de tuin.’

Topstuk: paspop (met korset). Beeld Marie Wanders
Topstuk: paspop (met korset).Beeld Marie Wanders

Topstuk: paspop (bieden)

‘Deze paspop op een houten poot komt uit de jaren twintig. Ik heb ’m een oud korsetje aangedaan.’

Niet te slijten: lorgnet met handvat van zilver op ebbenhout. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: lorgnet met handvat van zilver op ebbenhout.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: lorgnet met handvat van zilver op ebbenhout (bieden)

‘In de 18de eeuw werden dit soort brilletjes in de hand voor de ogen gehouden. Het waren brillen voor welgestelde, chique dames.’

Ineke Koppe (72), Alphen aan den Rijn

‘Op de digitale vrijmarkt van vorig jaar probeerde ik van mijn verzameling eierdopjes af te komen. De buurvrouw van een eierdopjesverzamelaar liet weten dat ze de krant aan hem had doorgegeven, maar ik heb ze nog steeds. Mijn topstukken, een dolk en samoeraizwaarden, was ik wel snel kwijt.

‘De opbrengst was voor de kringloop in Alphen aan den Rijn, waar ik vrijwilligerswerk doe. Ik prijs er iedere maandagochtend de bijzondere dingen, en ik neem geregeld een bak met theelepeltjes en ander zilverspul mee naar huis om te poetsen.

‘De eierdopjes heb ik naar een krat in de schuur verplaatst. Af en toe geef ik er eentje weg. Iedereen krijgt eierdopjes van mij, of ze nu willen of niet.’

Topstuk: schaal op voet van Flora Gouda. Beeld Marie Wanders
Topstuk: schaal op voet van Flora Gouda.Beeld Marie Wanders

Topstuk: schaal op voet van Flora Gouda (bieden)

‘Deze schaal heb ik al tig keer meegenomen naar de vrijmarkt en voor een steeds lagere prijs op Marktplaats gezet, en nóg zit ik er mee. Ik vind het een mooi ding en begrijp niet waarom het niet verkoopt. In mijn interieur staat-ie niet echt. Ik heb veel rood: een rode leren bank, rode leren stoelen, een Perzisch kleed met rood erin. Daar past geen oranje bij.’

Niet te slijten: puddingvorm van Villeroy en Boch. Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: puddingvorm van Villeroy en Boch.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: puddingvorm van Villeroy & Boch (bieden)

‘Nog zo’n winkeldochter, terwijl ik het eigenlijk een topstuk vind. Ik houd helemaal niet van pudding, maar wel van jarenzestigserviesgoed in pastelkleuren: dit soort geel, zachtgroen, lichtblauw. Hij staat mooi in de kast, maar ja, als je nooit pudding maakt, heb je er niet veel aan.’

Bor van der Swaan (37), Amsterdam

‘Vroeg op de vrijmarkt staan leek me altijd leuk, maar het kwam er in de praktijk nooit van; Koningsdag is voor mij toch vooral een dag van feesten en drinken. Ik houd wel heel erg van koopjes scoren, van Marktplaats en de ontmoetingen die daarmee gepaard gaan. Zo heb ik laatst nog een warmtewisselaar opgehaald op een woonwagenkamp, bij een vader en zoon die jacuzzi- en zwembadverslaafd waren en steeds een beter zwembad probeerden te bouwen. De vrijmarkt voorziet in een andere behoefte: zomaar ergens tegenaan lopen. Je weet nog niet dat je het wilt, en ineens wil je het.’

Topstuk: gerestaureerde voor- en eindversterker van het merk Quad. Beeld Marie Wanders
Topstuk: gerestaureerde voor- en eindversterker van het merk Quad.Beeld Marie Wanders

Topstuk: gerestaureerde voor- en eindversterker van het merk Quad (bieden)

‘Een Quad 33-voorversterker en een Quad 4052-eindversterker, klinkt nog supergoed. Helemaal gereviseerd en in goede staat gebracht door een alcoholistische, intussen overleden technicus die ik via Marktplaats op het spoor kwam. We hebben whiskey zitten drinken en toen kwamen de sterke verhalen. Zijn huis stond helemaal vol met oude apparaten en achter een gordijn lag een vrouw die af en toe om iets riep. Een vreemde ervaring.’

Niet te slijten: houten beeld.  Beeld Marie Wanders
Niet te slijten: houten beeld.Beeld Marie Wanders

Niet te slijten: houten beeld (bieden)

‘Vorig jaar werd twee maanden lang het ene na het andere pakketje anoniem bij mij bezorgd, het ene na het andere stuk ellende. Een soort displaydingetje van Jameson, het whiskeymerk, een raar koffiepotje, dit beeld. Uiteindelijk ontving ik een kantoorsleutel en toen viel het kwartje: de pakketjes waren verstuurd door een collega die houdt van langlopende grappen, en die mij had opgescheept met allerlei lelijke shit waar hij zelf vanaf wilde. Dit beeld heb ik bewaard als herinnering aan zijn grap, maar nu staat het alweer een jaar in de kast en schuif ik het steeds verder naar achteren. Als iemand het via deze weg komt ophalen voor 1 euro, zou ik dat eigenlijk een perfect einde van de grap vinden. Je krijgt er een kop koffie bij.’

Terugblik op de eerste digitale vrijmarkt

De galajurk van Merel, de witte poederpruik van Jorieke, de sinaasappelkan en handgemaakte Marokkaanse sloffen van Tessa en Said, het stoeltje van Gerrie, het krijtschilderij van Tilly, de nep-Van Gogh van Ellen, de vaas en het boek van Ben, de plafondlamp en het hobbyboek van Joy – ze wisselden allemaal van eigenaar via de digitale vrijmarkt van vorig jaar.

Ook de trouwjurk die Ariane namens een vriendin verkocht vond een nieuwe bestemming. ‘Ik vind de jurk gewoon prachtig en wie weet kan ik hem ergens in de komende jaren aantrekken’, mailde een jonge vrouw wier relatie net uit was. ‘Maar als dat niet gebeurt, is dat ook oké.’

De trouwjurk die Ariane namens een vriendin verkocht. Beeld Annabel Miedema
De trouwjurk die Ariane namens een vriendin verkocht.Beeld Annabel Miedema

Het meest in trek was het kraampje van Marijke en Frans. Als topstuk boden zij een zelfontworpen fietskarretje aan. Of hoe Marijke het dierbare ding een jaar geleden aanprees in de krant: ‘Dit karretje heeft vijftien heerlijke jaren niet alleen onze omvangrijke kampeeruitrusting maar ook ons gedachtengoed vervoerd. Met de goed leesbare sticker tegen kernenergie op de achterkant hebben we op onze weg niet alleen talloze duimpjes uitgelokt, maar ook discussies. Eenmaal op bestemming transformeerde de transportkist in een voorraadkast.’

Ze hoopte dat het karretje zou belanden bij een gezin dat hem ook voor een fietsvakantie zou gebruiken, of bij mensen die er bewust voor kiezen zonder auto te leven.

Het begeerde fietskarretje. Beeld Annabel Miedema
Het begeerde fietskarretje.Beeld Annabel Miedema

De biedingen liepen op tot 110 euro, tegen de verwachting van Marijke en Frans in. Aan het einde van de dag stuurden ze een uitgebreid bericht naar alle geïnteresseerden: ‘De digitale vrijmarkt heeft Koningsdag voor ons extra bijzonder gemaakt. Het heeft ons veel mooie persoonlijke reacties opgeleverd van mensen die uitgebreid motiveerden wat ons fietskarretje aan hun leven zou kunnen toevoegen. Dit heeft jullie allemaal dichterbij gebracht dan wellicht op een gewone vrijmarkt het geval zou zijn geweest.

‘Behalve een succesvolle transactie heeft deze dag ons ook een belangrijk leermoment opgeleverd. Hoewel wij het beste wilden voor ons karretje, maakten wij algauw de kapitale fout om dit te vertalen in de beste prijs. Met het oplopen van de biedingen groeide bij ons het onbehagen. Hing de toekomst van ons karretje nou af van geld of van zijn duurzame bestemming? Nog net op tijd hebben wij gekozen voor het laatste en jullie verhalen nog eens tegen het licht gehouden. Moeilijker hadden wij het onszelf niet kunnen maken, want ieder van jullie had een aansprekend en duurzaam motief.

‘Ten slotte hebben wij toch gekozen voor het beste verhaal met het meest aansprekende motief. Het spijt ons oprecht dat wij jullie hebben verleid zonder succes tegen elkaar op te bieden. Dat was eens, maar hopelijk nooit meer.’

Roos en Job, twintigers uit Utrecht, haalden het karretje voor 50 euro op in Soest. Zij schreven Marijke en Frans dat ze geen auto hebben, niet vliegen en de antikernenergieboodschap met trots door Utrecht zouden rijden. Ze wilden het fietskarretje gebruiken voor fietsvakanties en om gereedschap, grondstoffen en oogst te vervoeren van en naar hun volkstuin aan de rand van Utrecht.

Een beetje schuldig voelt Roos zich een jaar later wel, vertelt ze aan de telefoon: van een fietsvakantie is het nog niet gekomen. Vanwege hun kleine behuizing staat het karretje gestald op zolder. ‘In ons enthousiasme hadden we daar niet bij stilgestaan, maar het is best een gedoe om het steeds van en naar de zolder te tillen.’ Niettemin zijn ze er heel blij mee, benadrukt Roos. Zij en Job hopen gauw van Utrecht naar Zweden te fietsen.

De leeuw van papier-maché, uit de niet-te-slijtencategorie, verkochten Marijke en Frans aan Marieke en Wouter uit Sint-Oedenrode. Zij stuurden de vorige eigenaars in december een kerstgroet met een foto van de leeuw, die nog altijd prominent in hun huiskamer staat.

Een leeuw van papier-maché. Beeld Annabel Miedema
Een leeuw van papier-maché.Beeld Annabel Miedema

Digitale kleedjesmarkt

In 2020 organiseerde Marktplaats een digitale kleedjesmarkt: VrijMarktplaats. Het advertentieplatform trok op met de stichting KiKa. Verkopers werden aangemoedigd om hun opbrengst (gedeeltelijk) aan KiKa te doneren. Dit jaar is er geen VrijMarktplaats, maar wie op Marktplaats zoekt op Koningsdag, kleedjesmarkt of vrijmarkt stuit evengoed op gebruikers die een vrijmarktadvertentie hebben geplaatst: een overzichtsfoto met spulletjes, op te halen op Koningsdag.

Buurtapp Nextdoor zette wel een tweede editie van hun online vrijmarkt op poten. Nextdoor heeft voor iedere Nederlandse gemeente een digitale kleedjesmarkt-groep aangemaakt, waar Nextdoor-leden op 27 april tussen 9.00 en 21.00 uur kunnen kopen of verkopen.

Meer over