het eeuwige levenJoop Linthorst (1948-2021)

‘De beste wethouder ooit’ was de drijvende kracht achter de Rotterdamse skyline

Joop Linthorst was de drijvende kracht achter de nieuwe skyline van Rotterdam met de Kop van Zuid en de Erasmusbrug als visitekaartjes.

null Beeld

Het Songfestival zou hij hebben omarmd. Toen Joop Linthorst in 1982 wethouder werd van Rotterdam wilde hij maar één ding. Rotterdam moest af van het imago van ‘smerige havenstad’. Als gevolg van de aftakeling van de scheepsbouw en de komst van de containers in de haven waren tienduizenden mensen hun werk kwijtgeraakt – banen die niet meer zouden terugkomen.

Joop Linthorst koos voor een drastische koerswijziging. Rotterdam moest een internationale metropool worden voor de zakelijke dienstverlening en cultuur. Onder leiding van de PvdA’er kwam de Kop van Zuid met wolkenkrabbers, vijfsterrenhotels en de Erasmusbrug tot stand. Ten noorden van de stad wilde hij vliegveld Zestienhoven verder ontwikkelen. Het eerste plan werd een succes, het tweede plan werd door Den Haag getorpedeerd. Maar het lukte hem Rotterdam in de vaart der volkeren op te stuwen en klaar te maken voor de nieuwe eeuw.

Linthorst ging door roeien en ruiten om zijn zin te krijgen. Politiek was geen theekransje. ‘Soms moet je list, leugen en bedrog toepassen om dingen voor elkaar te krijgen. Daaraan hebben we de geuzenmentaliteit te danken’, zei hij in een interview. ‘De beste wethouder ooit’, noemde voormalig burgemeester Bram Peper, die vrijwel de hele periode met hem samenwerkte, hem. Linthorst, die samen met zijn levenspartner in Kralingen woonde, overleed 28 april in alle stilte.

Linthorst kwam niet uit een rood nest. Hij groeide op in een keurige katholieke Haagse familie. Zijn vader was leraar aan de ulo, zijn moeder zette de radio meteen uit als ze In de Rode Haan van de Vara hoorde kraaien.

Na de HBS besloot hij econometrie te studeren aan de Erasmus-universiteit. Dat was de kans om het burgerlijke Den Haag in te wisselen voor een bezige metropool. Een echte PvdA’er was hij eigenlijk niet, maar hij rolde er toch in op de universiteit door folders rond te brengen. In 1974 werd hij lid van de gemeenteraad voor de PvdA. Hij bewonderde toen al oud-burgemeester Wim Thomassen die het voor elkaar had gekregen om een universiteit in de havenstad te krijgen. Hij wilde ook zo’n bestuurder en vechter zijn.

In 1981 werd hij wethouder van Financiën met Kunstzaken als tweede portefeuille. De gemeente was door de industriële teloorgang vrijwel failliet. De bezuinigingen van het kabinet-Lubbers op de stadsvernieuwing, de uitkeringen en het gemeentefonds maakten het nog moeilijker om de begroting rond te krijgen. Samen met wethouder Jan Laan en Peper werd toch besloten tot een nieuwe skyline van de stad met de Kop van Zuid. Het visitekaartje was de bouw van de Erasmusbrug die tot veel kabaal leidde, omdat het plan 40 miljoen gulden duurder was dan begroot. Linthorst vond het ontwerp echter veel mooier en prestigieuzer, net als toenmalig minister Maij-Weggen.

Linthorst zei er zelf over: ‘Natuurlijk moesten we uitkijken voor een zeperd. Ik heb gezegd: die brug verkoopt zichzelf wel. Dat is gelukt, kunnen we nu stellen’ , zei hij na zijn vertrek uit de politiek in 1994. Linthorst wilde geen Tweede Kamerlid worden noch burgemeester. Hij werkte daarna als commissaris bij ECT, projectmanager bij Schiphol en Associé bij Boer & Croon Executive Managers. In 2004 werd hij bestuursvoorzitter van het UWV, waar hij grote veranderingen moest doorvoeren die gepaard gingen met ontslagrondes. Populair werd hij er niet door. Maar dat was iets waar Linthorst ook nooit naar had gestreefd.