Darlings

Elke maand verkent de Volkskrant een plek in de samenleving van binnenuit. Deze maand: de wietkwekerij...

De politie weet dat jongemannen met te grote auto's echt nietzomaar rondhangen op parkeerplaatsen langs de snelweg om eensigaretje te roken. En Tys weet dat de politie dat weet. Zijnauto is daarom bescheiden. Maar waar levert hij zijn wiet af?Juist, op een parkeerplaats langs de snelweg. 'Het is moeilijkom ergens anders af te spreken met een tussenhandelaar. Die wilzo snel mogelijk weg kunnen als hij onraad ruikt. En ik ooktrouwens.'

Over geld hoeft Tys zich geen zorgen te maken. De financiëletransacties worden geregeld door de firma. Opgelucht rijdt hijnaar huis als de boel is afgeleverd, de radio op volle sterkte,maar hij heeft nog een riskant werkje voor de boeg. Hij moet hetafval, de gebruikte kokossnippers en de lege flessen van degroeimiddelen nog kwijt. Alles zit keurig verpakt in dubbele,stevig dichtgeknoopte grijze vuilniszakken.

'Veel kwekers dumpen hun rotzooi ergens in het wild, om er zosnel mogelijk van af te zijn', zegt Tys. Maar dat is zijn eer tena. Gewoon voor de deur op de stoep zetten is geen mogelijkheid:te veel kans op ontdekking. Daarom houdt hij altijd in de gatenwaar vuilcontainers staan in de stad, liefst zo ver mogelijk bijde kwekerij vandaan.

Dit keer besluit hij een rondje te rijden door een buurt meteen opgebroken straat. Dikke kans dat er afvalcontainers staan.Risicovol karwei, dat wegbrengen. Als het er op zit, trekken hijen zijn vriendin Regina een fles champagne open.

In de kelder van het deftige pand staan inmiddels achthonderdnieuwe darlings te wachten op water, voedingsmiddel en eenbemoedigend woordje van de kweker.

Nell Westerlaken

Meer over