DagboekfragmentVirginia Woolf

Dagboekfragment: laten we over de geslachtsdaad praten

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Erik van den Bergh
‘Als de Engelsen openlijk over wc’s en de geslachtsdaad zouden praten, dan zou dat wellicht een saamhorig gevoel oproepen.’ Beeld Getty
‘Als de Engelsen openlijk over wc’s en de geslachtsdaad zouden praten, dan zou dat wellicht een saamhorig gevoel oproepen.’Beeld Getty

Londen, 3 januari 1915

Het is merkwaardig hoe oude tradities, waarvan je dacht die sinds lang waren vergeten, opeens weer de kop op steken. In Hyde Park Gate was de zondag gereserveerd voor het poetsen van het tafelzilver. En nu besteed ik de zondagochtend aan klusjes en opruimen en rekeningen, die deze week heel ingewikkeld zijn. Ik heb drie zakjes met kleingeld, die allemaal voor iets anders zijn bestemd.

’s Middags bezochten we een concert in Queen’s Hall. In overweging genomen dat ik een week geen echte muziek heb gehoord, vind ik patriottisme een minderwaardige emotie. Ik bedoel: ze speelden het volkslied en een hymne, en ik bespeurde alleen maar het ontbreken van emoties bij mijzelf en anderen.

Als de Engelsen openlijk over wc’s en de geslachtsdaad zouden praten, dan zou dat wellicht een saamhorig gevoel oproepen. Zoals het nu gaat, wordt een beroep op zulke emoties door overjassen en bontmantels verstoord.

Ik begin een hekel te krijgen aan mijn eigen soort, oog in oog met hun gezichten in de ondergrondse. Rauw vlees en zilveren haringen vind ik een stuk aangenamer om te zien. Bovendien, nu alle elektrische lampen half zijn verduisterd is Londen op zondagavond een ­bijzonder sombere stad.

Lange modderkleurige straten, met maar net genoeg licht om de blote hemel te zien, die volkomen koud en doods is.

Virginia Woolf (1882-1941), Engelse schrijfster. Ingekort fragment uit The Diary of Virginia Woolf 1915-1919. Harvest HBJ, 1979.

Meer over