dagboekKeith Haring (1958-1990)

Dagboekfragment: De hele wereld luistert naar housemuziek

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Barcelona, 24 februari 1989

Barcelona is een stuk relaxter dan Madrid en heeft zo te zien ook een leukere straatcultuur. De eerste avond zijn we naar een Acid House geweest. Maurillo, een gast die ik ken uit Plastico in Milaan, had me de weg gewezen. Ik vind het ongelooflijk dat overal op de ­wereld mensen naar dezelfde ­muziek luisteren en dezelfde cultuur met elkaar delen.

Gisteren was ik bij een opening van een overzicht van ‘nieuwe’ Spaanse kunstenaars, dat terug was van een rondreis door Duitsland. Het enige interessante eraan vond ik dat het me aan het denken zetten over mijzelf en hoe weinig mijn werk te maken heeft met wat de meeste mensen als ‘schilderkunst’ ­beschouwen.

Ik denk dat ik werk vanuit een totaal ander vertrekpunt. Ik weet niet precies hoe ik het moet zeggen, maar het gaat om de reden waarom je iets maakt en het ritueel van het maakproces. Veel van hun werk ziet er compleet zinloos uit, verstrikt in een zoektocht zonder eind. Volgens mij is in alles wat ik doe een logische slotsom te vinden en het proces dat naar die slotsom leidt, is het kunstwerk.

Ik had afgesproken met Syndria om verf, kwasten, batterijen voor de radio enzovoorts te kopen en om precies 12 uur waren we bij de muur. De muur was van tevoren schoongemaakt en er stonden al mensen op ons te wachten.

Ik ben meteen begonnen. Er waren journalisten, fotografen en een tv-ploeg. De rode verf pakte goed op de vlakke muur.

Keith Haring (1958-1990), Amerikaanse kunstenaar. Ingekort fragment uit Journals. Viking, 1996.

Meer over